Krijn Soeteman, Author at Bitcoinmagazine.nl

Column: Stacking sats, de ouderwetse manier

Krijn Soeteman — Sun, 13 Aug 2023 02:00:00 +0000

Vroeger, toen je geld pinde en dat uitgaf bleef er wel eens wat over. Veel was het niet, wat dubbeltjes en kwartjes. Toch gooide je het teveel in een potje, een spaarvarken of gewoon in een la. Stuivers, dubbeltjes, kwartjes, soms wat guldens, een rijksdaalder en misschien een vijfguldenmunt? Misschien deed je dat ook wel met euro’s. Geen idee wat daar de afkortingen van zijn, maar vijf cent, tien cent, twintig, vijftig. Een keer een euro of twee. Hop in een potje, glas of kopje. Een stuk minder spannend dan vroeger, toen geld nog geld was. Ik moest er laatst aan denken omdat ik een analist op de radio hoorde praten over de ‘saaie tijd waar we nu al een tijdje in zitten qua bitcoinmarkt. ‘De opmaat naar de bullmarkt‘ noemde hij het. Kan nog lang duren. Bijna geen prijsactie, wel veel inslaan in alle stilte en rust door grote partijen. Tja, dat verhaaltje horen we ook al jaren. Het bleek alleen altijd gewoon Michael Saylor te zijn. Aan de andere kant verlaagde een groot fonds z’n cryptoportfolio. Kwam PayPal met een eigen stablecoin en is de mempool nog steeds niet leeg. If ever again. Nou ja, vast wel weer een keer, maar niet spoedig zo met een moeilijkheidsaanpassing van een procent of vijf over een dag of tien. In al die relatieve stilte kon ik niet veel anders dan denken aan sparen zonder dat je er heel erg mee bezig bent. Pinsparen voerde mijn bank ooit in en dat werkt ook best aardig. Het zijn gee tienduizenden euro’s die je ermee binnenharkt in korte tijd, maar het is vaak best aardig. De andere kant op, letterlijk kleine beetjes satoshi’s binnenhalen door spullen her en der online te kopen, doe ik al jaren. Soms levert het wel echt iets op, zeker wat eind 2019 gekocht werd vlak voor de vorige stier de rust verstoorde. Nu boek ik er vooral hotels mee, althans, die leveren het meeste op. Toch moest ik ook terugdenken aan een rustige tijd van bitcoin, jaren terug. Toen kon je her en der in de stad Amsterdam nog met bitcoin betalen. Dat deed ik dan ook graag, zette 100 euro om in bitcoin en ging daar eens wat glaasjes van proeven. Daar bleef altijd wel wat van aan de strijkstok hangen in die inmiddels al lang met pensioen gestuurde wallet. Die vulde zich als een klein spaarpotje, er bleven altijd wel wat sats over van zo’n avond. Kan dat nog, vraag je je dan af. Gewoon met Bitcoin Lightning? Lijkt mij een uitgelezen spaarplan zonder ingewikkelde constructies. Met andere woorden: waar moeten we onze biertjes in sats gaan halen? Eerst even 100 euro in de bitcoinpot en zien wat er over blijft.

Het bericht Column: Stacking sats, de ouderwetse manier is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Zonder kopiëren en plakken geen Bitcoin

Krijn Soeteman — Sun, 16 Jul 2023 02:00:00 +0000

Wie niet snapt hoe Bitcoin in basis werkt, zal niet snappen hoe ermee te werken. Dat dacht ik heel lang. Het ligt anders. Wie niet snapt hoe QR-codes, knippen en plakken en switchen tussen applicaties werkt, kan niet met Bitcoin werken. Zo simpel is het. Helaas blijkt keer op keer dat ontzettend veel mensen niet snappen hoe die basale functies op telefoons of zelfs gewoon hun computers, laptops, desktops, you name it, werken. Gewoon ctrl-c, alt-tab en dan ctrl-v (of op Apple-toetsenborden met command-toets c en v) en je bent klaar. Dacht ik. Of gewoon een foto maken met je telefoon van iets dat nodig is voor bijvoorbeeld een know-your-customer-proces, een paspoort, rijbewijs of QR-code, ik dacht echt dat het gemeengoed is. Maar nee. Zelfs het vinden van de meest basale tabs op websites is lastig. En niet alleen voor ouderen, mijn leeftijdgenoten kunnen er ook wat van. Als frisse mid-dertiger begon ik met Bitcoin. Althans, beginnen is een groot woord. Ik downloadde bitcoin-qt via het software centre van Ubuntu Linux en omdat het daarin stond, vond ik het oké om mee verder te gaan. Na het downloaden en opstarten van de applicatie, kreeg ik een beeld voor me dat niet veel verschilde met hoe bitcoin-qt er nu uitziet. Enfin, kom maar door met die muntjes! Dacht ik. Er gebeurde niets. Nou ja, niets, aan de voorkant leek er niets te gebeuren. Aan de achterkant was het programma bezig de toen nog heel kleine bitcoinblockchain te downloaden. Muntjes minen, dat deed het programma al lang niet meer. Voor mij gebeurde er dus inderdaad niets. Daarna wel iets gekocht en dat via het Mt. Gox-debacle weer kwijtgeraakt. Toch bleef ik geïnteresseerd in Bitcoin, al begreep ik er technisch gezien nog steeds niks van. Had ik het technisch wél begrepen, dan… nou ja, achteraf gepraat. Dat kwam door onbegrip. Niet begrijpen hoe dat nieuwe systeem werkt. Er technisch écht niets van snappen. Lang was ik er ook van overtuigd dat je Bitcoin in basis moet snappen om ermee om te kunnen gaan. Maar dat is niet zo. Het is wel van belang om dat te weten om te begrijpen waarom het nut heeft, om mee te kunnen werken is het niet nodig. Als ik terug in de tijd ga, zie je al snel welke vaardigheden ik nodig had om met Bitcoin om te kunnen gaan (en ze kwijt te kunnen raken op een lekke beurs). Die vaardigheden had ik gelukkig al. Omdat je bij een paar etablissementen in Amsterdam kon betalen met Bitcoin, kocht ik af en toe wat plukjes Bitcoin via Bitonic en gebruikte die vervolgens om te betalen. Niet omdat het nodig was, maar omdat het leuk was en kón. Daarvoor hoefde ik echt niets te weten van het bestaan van de bitcoinblockchain of de werking van adressen. Nu had ik dat inmiddels wel begrepen en vond ik het leuk om de muntjes te zien verplaatsen met behulp van mijn mobiele wallet naar de wallet, of het adres, van de uitbater, maar goed, nodig was de kennis niet. Wat blijkt, andere basisvaardigheden dan het snappen van Bitcoin zijn veel belangrijker. Je moet QR-codes snappen, je moet kunnen kopiëren en plakken, je moet computervaardig zijn, ook op je telefoon. En ik maar denken dat je moest snappen wat bitcoinadressen zijn, hoe blockchains werken, wat transactiekosten zijn, en wat al niet meer. Nee, dat is allemaal niet nodig. Ik merkte het laatst weer bij een krasse pensionado die z’n spullen van Binance af wilde halen. Het probleem zit niet in het begrip van de muntjes, maar in de computervaardigheden. En niet alleen krasse knarren hebben daar last van, ook mijn leeftijdgenoten, inmiddels niet meer zulke frisse mid-veertigers, blijken vaak onvoorstelbaar onhandig. “Ken je echt ctrl-c en dan ctrl-v niet? Echt? En alt-tab al helemaal niet denk ik?” Nee, daar gaan ze weer, met twee krampachtige handjes over hun touchpad op hun krachtige laptops waar ze verder niks mee doen. Met veel moeite zetten ze het pijltje op de scrollbalk om de balk met veel moeite naar boven of naar beneden te bewegen. “Ooit van twee vingers gewoon op en neer bewegen op je touchpad gehoord?” Tja, het antwoord zal wel duidelijk zijn: ja, maar het went niet.

Het bericht Column: Zonder kopiëren en plakken geen Bitcoin is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Lucide dromen

Krijn Soeteman — Sun, 02 Jul 2023 02:00:00 +0000

Een intens lucide droom weerhield me ervan daadwerkelijk wakker te worden. Het duurde lang voordat ik doorhad dat ik Mark Zuckerberg niet in het echt ken. En hij mij ook niet, althans. Nou ja, je begrijpt wat ik bedoel. Er was een beveiligingsprobleem bij Facebook. De budgetten waren er dan ook niet naar om het bedrijf veilig te houden, het ging alleen om de winst. Verder niets. Wat voor probleem werd me nooit duidelijk. Er werd geschreeuwd. Iedereen deed het verkeerd! Ik probeerde aan Mark uit te leggen dat het zo niet werkt, dat mensen dan niet naar je luisteren. Of toch wel. Alleen de mensen die je begrijpen luisteren dan. Alles op je eigen bordje Mark, alle beslissingen bij jou. Nu ik dit opschrijf denk ik dat hier een rare link zit met een groot artikel uit NRC over oprichter en eigenaar van bunq, Ali Niknam, iemand die nogal graag alles zelf micromanaget. Constant kwam er tussendoor dat je ook je eigen bank kunt zijn. Waar dat op sloeg, ik weet het niet. Dromen zijn raar. Ooit had ik een opschrijfboekje naast mijn bed omdat ik dacht dat ik er soms geniale ideeën uit kon halen. Áls je dan een keer wel uit je droom wist te komen, het vervolgens opschreef om vervolgens droomloos in slaap te vallen, dan bleek de volgende dag dat je verwarrende onlogische teksten had opgeschreven. Of korter gezegd: teksten die volgende dag totaal nergens meer op sloegen. Toch slaat alles uit deze droom zeker ergens op. Het slaat op dingen die de afgelopen weken en dagen gebeurd zijn. Twitter heeft geen budget meer voor de clouddiensten die ze bij Google afnemen, waardoor iedereen zonder abonnement nog maar 600 tweets per dag kan lezen. 6000 als je betaalt (betalen, pannenkoek!). Facebook, tja, daar kan ik niet opkomen hoe dat verstrengeld is. Er is altijd wel iets waar het bedrijf mee te maken heeft of een vinger in de pap heeft en voor werk ben ik veel met complotten bezig geweest. Door dat laatste kun je niet heen om de wereld die de man met de staalblauwe ogen bouwde. En banken, dat zal duidelijk zijn. De enige online bank van Nederland slaat de vleugels uit naar de Verenigde Staten. Een droom die misschien wel uitkomt. Daarvoor moet wel veel heen en weer gevlogen worden naar Manhattan door Ali. Ambitieus doorwerken, non-stop. Steeds kwam ook iets anders om de hoek in mijn droom: een netwerk beveiligd door een enorm budget. Een budget van energie. Dat probeerde ik ook uit te leggen: kijk daar nou eens beter naar! Snap nou eens hoe dat werkt! Het is echt niet zo moeilijk, waarom gebruiken jullie het niet? Uiteindelijk is dat nog steeds het gevoel dat ik heb bij Bitcoin op dit moment: we proberen maar duidelijk te maken dat het een heel praktisch en veilig netwerk is voor iedereen. Het ligt er. Klaar voor gebruik. Nou ja, het wordt wel veel gebruikt, maar ik val wel onder het type dat denkt dat plaatjes-op-de-blockchain en ‘brc20-muntjes’ nou niet het meest nuttige gebruik zijn. Maar goed, het kan. En, alle ETF’s nog aan toe, als Bitcoin uiteindelijk niet veel meer wordt dan digitaal goud, dat zou me toch teleurstellen. Dat was in ieder geval niet mijn droom voor Bitcoin. Lees ook Update: Recente ontwikkelingen rondom Spot Bitcoin ETF Aanvragen

Het bericht Column: Lucide dromen is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Het nieuwe geld en de oude instituties

Krijn Soeteman — Sun, 18 Jun 2023 02:00:00 +0000

Binanceklanten in Nederland kregen een mail met de mededeling dat het bedrijf spoedig stopt met het aanbieden van diensten aan mensen met domicilie in Nederland. BlackRock heeft een ETF-aanvraag gedaan bij de Securities and Exchange Commission voor een Bitcoin ETF, of Exchange Traded Fund. Dat laatste bedrijf begon ooit als obligatiehandelaar in 1988, de tijd waarin ook de bekende film Wolf of Wall Street speelt. Een tijd vol speculatie en zoeken naar de randjes van wat mocht. Iedereen sprong in aandelen en aanverwante producten, regels bestonden wel, maar als je snel was, kon je heel wat binnenharken in korte tijd. Klinkt bekend? Inmiddels bestaan bitcoin en, voor velen, vergelijkbare producten sinds 2009. Goed en wel met beurzen en handelshuizen ergens tussen 2011 en 2014. Na het Mt. Gox-debacle was er een flinke knauw, vooral in vertrouwen in Bitcoin zelf. De munt bestond bijna bij gratie van Mt. Gox, tenminste als het om handel ging. Ruim 70 procent verliep via die beurs. Nu we bijna tien jaar verder zijn, bitcoin nog steeds bestaat en het hele ecosysteem gigantisch is gegroeid, is het lastig nog vergelijkingen te maken met het verleden. Technisch is er misschien niet eens zo heel veel veranderd, nou ja, SegWit en Taproot, maar het simpele feit dat bitcoin nog bestaat is veel krachtiger. Het direct aanpakken van de munt blijkt eigenlijk niet te kunnen. Wat wel kan, is aanpakken van bedrijven die zich bezighouden met bitcoin (en vele andere munten). Nu is de aanklacht van de SEC richting Binance zo dat ze bepaalde diensten aanboden én hun eigen BNB-token, BUSD en cryptoleningproducten. Bitcoin komt niet in dat rijtje voor en dat is goed voor de munt en goed voor het vertrouwen van meer traditionele beleggers, zo zien we met de ETF-aanvraag van BlackRock. Mocht deze inmiddels oude-van-dage van de financiële industrie inderdaad toestemming krijgen voor het uitbrengen van de ETF, dan is dat vermoedelijk goed voor de koers. Alleen is het goed voor de munt zelf? Het zou betekenen dat een hele nieuwe groep investeerders aan de slag kan met bitcoin via een gereguleerd investeringsbedrijf. Maar ja, het betekent ook, als de aanvraag überhaupt wordt goedgekeurd, dat heel veel bitcoins mogelijk van de markt verdwijnen en in een fonds terechtkomen. En Binance? Tja, het zal een spelletje worden om te kijken hoe diep de zakken van CZ en de zijnen zijn. Als ze dat overleven staat weinig ze in de weg een soort van BlackRock van de crypo-industrie te worden.

Het bericht Column: Het nieuwe geld en de oude instituties is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Het vrije woord, alleen niet voor iedereen

Krijn Soeteman — Sun, 28 May 2023 02:00:00 +0000

Elke keer neem ik me voor niet te schrijven over Amerikaanse senatoren en ander volk dat het niet zo nauw neemt met de zogenaamde vrijheid van meningsuiting, tenzij het in hun eigen straatje past. Het lukt me niet meer. DeSantis en consorten zijn tegen heel veel waar ik niet tegen ben. Alles ongeveer waar ik waarde aan hecht wil hij en de zijnen teniet doen. Vrijheid van zijn, mogen kiezen over je eigen lichaam. Dat soort fundamentele zaken. Grote groepen mensen het zeer moeilijk maken om te kunnen stemmen, kennis mogen nemen van zaken die misschien niet in je eigen straatje passen. Boeken verbieden op scholen. Toevallig las ik net wat boeken over de tijd rond de Eerste en Tweede Wereldoorlog. Het ontstaan ervan, de opkomst van Hitler, het steeds krachtiger verbieden van allerlei andere geluiden tot het uiteindelijk vermoorden van enorme groepen mensen omdat ze ergens anders over denken, anders zijn, niet in een bepaald straatje passen. Ook in Europa zijn hier genoeg voorbeelden van te vinden, alleen in de Verenigde Staten spreken ze zich krachtig uit voor bitcoin en tegen digitaal centralebankengeld. Ze omarmen bitcoin omdat de centrale overheid hier niets tegen kan doen, terwijl ze aan de andere kant in hun eigen staten de meest draconische wetten uitvaardigen om van alles te verbieden of monddood te maken, van abortus en boeken tot lhbti‘ers. Nu begrijp ik hoe nieuws werkt, zeker als het in je eigen straatje valt. Dan bericht je erover. Dus als een fascist-in-de-dop iets positiefs zegt over bitcoin, dan komt dat snel in allerlei mediaberichten. Daarmee blijf je wel constant ook hun andere gedachtegoed verspreiden, zoals de angst voor het andere en het afwijzen van het moderne (‘vroeger was alles beter’). Umberto Eco maakte er ooit een lijstje met 14 punten van. Het laatste grote nieuws was dat SeSantis op Twitter met Musk in gesprek was. Allemaal horrorverhalen over wat er zou gebeuren met bitcoin als de democraten het nog voor het zeggen hebben. Wat ik daarvan moet geloven, weet ik niet. Ik kan me eigenlijk niet voorstellen dat bitcoin er veel last van zal hebben. Wel heeft bitcoin last van de omarming van deze types, althans in mijn ogen en ook in de ogen van een groot deel van de Nederlandse bitcoiners die ik ken. De meesten zijn niet heel uitgesproken op plaatsen als Twitter of andere (sociale)mediakanalen. Laten we ze vooral minder aandacht geven, nadat ik dat toch ook weer deed… En misschien wat meer kijken naar deze kant van de oceaan.

Het bericht Column: Het vrije woord, alleen niet voor iedereen is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Communicatie, beste mensen. Communiceert!

Krijn Soeteman — Sun, 14 May 2023 02:00:00 +0000

Communicatie in ‘het cryptowereldje’ is niet zo best. Over het algemeen zit er niet eens een stagiair op, het bestaat gewoon niet. Of het moet de bedoeling zijn zo te communiceren dat je iedereen totaal verwilderd en berooid achterlaat. Een van de oudere beurzen vroeg faillissementsbescherming aan: Bittrex. Een Chapter 11 was al lang aangekondigd en zo geschiedde. De beurs is einde verhaal. Nu slingerde daar nog een oud account van me rond met op zich nog wel iets aan bescheiden hoeveelheden achter de komma van wat muntjes, voornamelijk bitcoin en ethereum. Ik schrok me dan ook een hoedje dinsdagochtend nadat ik het bericht op Twitter vernam. Oh, ik had al lang meegekregen dat dit in de pijpleiding zat hoor. Maar verder had ik het nieuws niet echt gevolgd. Halsoverkop snelde ik naar mijn computer, logde in en sweepte de hele boel. Wel ingewikkeld, want het weghalen van dat kleine plukje bitcoin leek niet te lukken, dus alles omgezet naar iets anders en hoppa. Had niet gehoeven. Achteraf dan. De stress is niet zo gek, ik maakte ooit Mt.Gox mee en heb nog wat andere kleine rare beursjes meegemaakt die ineens weg waren. Maar dat was inmiddels jaren geleden. BTC-e iemand? Cryptopia? Nou ja, FTX. Maar daar had ik niks. Handelen doe ik namelijk vrijwel nooit. Ga zo nog maar even door, maar ik heb een goed excuus: ik schreef er ooit een boek over. Toen heb ik echt álles getest wat los en vast zat. Bittrex. Het goeie-ouwe Bittrex stuk. Toch fijn dat ik snel genoeg was om toch nog de boel eraf te halen. Tot niet veel later diezelfde ochtend. Ik kwam erachter dat Bittrex International helemaal niet in die chapter 11 zat. Maar ik las toch ‘Malta’ in een van die berichten op een van de cryptosites. Ja, maar er stond ook nog Liechtenstein. Wel als laatste zinnetje in een opsomming van failliete bedrijven. Intussen helemaal niets, nakkes, nada op de site van Bittrex International (of: Bittrex Global). Pas een dag later een lullig statement in de mail dat US-klanten al lang en breed geïnformeerd waren geweest en dat niemand zich zorgen hoeft te maken. Les 1: communiceert! Als je naam zo nauw verbonden is met een entiteit, maak duidelijk dat Jij Het Niet Bent. Overal, op je site, mailtjes, whatever. Leg in ‘leg het me uit alsof ik 5 ben’-taal uit dat je niet geraakt bent (denk ook aan de Mt.Gox-communicatie over de schuldafhandeling, is vast heel goed leesbaar voor gespecialiseerde juristen, maar niet door de rest van de wereld). Echt, doe dat beter. Les 2: als mensen zich zorgen maken, zeg niet dat er niets aan de hand is, maar leg uit wat er wel aan de hand is, zodat mensen zelf zien dat er iets aan de hand is waar ze zich (nog) geen zorgen over hoeven te maken. Gek eigenlijk, want de US-tak had blijkbaar best aardig gecommuniceerd. Iedereen had ruim de tijd z’n assets weg te halen. Blijkbaar had de curator al een blik communicatiemedewerkers opengetrokken. Bij de cryptobedrijven zelf zitten die in ieder geval niet.

Het bericht Column: Communicatie, beste mensen. Communiceert! is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: “Ik durf dat niet hoor!”

Krijn Soeteman — Sat, 22 Apr 2023 02:00:00 +0000

Laatst kreeg ik een verzoek, of ik ook wat kon vertellen over bitcoins en zo aan een groep dames. Tuurlijk! Leuk, doe ik graag. Ik zette de afspraak in mijn agenda en dacht er verder niet echt over na. Tot het moment waarop je je werk gaat voorbereiden. Ik had wat cryptische omschrijvingen in mijn agenda staan en verder wat appjes heen en weer over locatie en dergelijke. Gewoontegetrouw verwacht je een zaaltje met een beamer en een opstelling met wat stoelen en misschien zelfs tafels. Toch maar eens bellen. „Goed dat je belt! Ja, ik ben de jongste“, zei mijn contactpersoon, „en de oudste is 84.“ Ah. Een groep dames van zekere leeftijd dus. „Ze zijn allemaal zeer geïnteresseerd! De opkomst is echt heel goed!“ Mooi, zei ik. Een van de redenen was dat ik had gezegd dat ze hierdoor meer zouden weten van bitcoins en andere crypto’s dan hun eigenwijze kinderen, neefjes of nichtjes. En de zaal, vroeg ik, is daar iets? Nee, het was bij iemand thuis. Of ik nog iets nodig had, een flipover of zo. Doe maar, zei ik. Nu ben ik eigenlijk fervent tegenstander van het gebruik van projectoren, maar heel soms is het toch wel handig en leuk, zeker om een paar technische dingetjes te laten zien die je niet zo makkelijk uittekent op een flipover of schoolbord. Nou ja, ook geen probleem. Flipover, een thuissetting en we zien het wel. Een deel van de groep had zich al goed voorbereid. Nog voor ik kon beginnen kwamen al vragen van allerlei kanten. Mooi. Een beetje de bekende weg, zoals dat er niks achter de waarde zou zitten en iets met criminelen. Maar ook over belastingen en uiteraard investeren. Het werd in ieder geval een mooie avond met veel kennisdeling en interessante vragen. Uiteraard is een kleine 2,5 uur veel te kort tijd om alles aan te stippen, een ding bleef in ieder geval goed hangen, die woordenlijst, die mag je nooit of te nimmer delen met iemand. En hij moet op papier in de kluis en niet op je telefoon als foto of tekstdocument. Of de eersten nu al voorzichtig experimenteren met het kopen van bitcoin, dat denk ik niet. De titel „Ik durf dat niet hoor!“ komt ook ergens vandaan natuurlijk. Maar een paar zullen zich zeker meer gaan inlezen. De wondere wereld van seeds, blockchains, transacties die je zelf kunt volgen en nog veel meer raakte bij een deel van de groep een snaar waarvan ik zeker weet dat ze daar weer kleine stukjes van mee zullen nemen. Ze zullen gaan zoeken op internet naar stukjes informatie en wellicht meer. Al zullen sommigen hun accountants wel eerst moeten overtuigen…

Het bericht Column: “Ik durf dat niet hoor!” is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Node-einde en nieuw begin

Krijn Soeteman — Sat, 18 Mar 2023 01:00:00 +0000

Stoppen met iets waar je al lang mee bezig was. Waar je veel tijd in stak en wat je ook echt plezier gaf. Dat is lastig. Het zelf beheren van een financieel systeempje. Je eigen bankje spelen met zorgvuldig opgebouwde kanalen, vele uren lees- en uitzoekplezier en bij tijd en wijle frustratie en witte wegtrekkers waarbij de angst alles te verliezen je om het hart sloeg. Het sleutelen aan op het oog simpele hardware, zorgen voor een stabiele verbinding naar buiten toe en een gekoppeld A-record in de DNS-configuratie van je hosting provider. Installeren en downloaden van die grote bitcoinblockchain en de noodzaak een steeds grotere ssd aan je Raspberry Pi 4 te hangen. Das war einmal. Hij is eruit. Niet meer in de meterkast. Het dappere kleine computertje dat zoveel jaar zorgde voor de BTC Pay-mogelijkheid op mijn persoonlijke website. Niet dat de optie nou zo vaak gebruikt werd trouwens. Waarom had ik dat dan? Eind 2018 vond ik dat het mogelijk moest zijn mijn toen spiksplinternieuwe boek te kopen met bitcoin en daar was een BTC Payserver voor nodig, samen met een plugin voor WooCommerce. Heel wat systemen zijn langsgekomen. Eerst een Raspberry Pi 3, maar dat heeft het niet lang uitgehouden. Toen RaspiBlitz geprobeerd en vervolgens bij MyNode uitgekomen. Lastig was dat je voor de goede werking nog steeds apart een BTC Payserver moest draaien. Maar goed, het werkte. Na een grote crash van de MyNode door een defecte harddisk en ik, meer door geluk dan wijsheid, de harddisk nog kon redden door er een kloon te maken, ook wel het dd-commando voor de liefhebbers, ging ik op zoek naar een andere opstelling. Het werd een stand-alone BTC-Payserveromgeving op een RPi4. Dat draaide lang goed. Amboss.space gaf aan dat ie tenminste 1 jaar en 74 dagen gedraaid heeft. Maar nu is het dus over. De Pi, of de micro-SD, of de installatie zelf, liep inmiddels steeds vaker vast, eerst zo ongeveer elke twee weken, aan het eind vaak al binnen een week. Waar het probleem lag, heb ik nooit uit kunnen vinden aangezien het ding keihard onbereikbaar werd en geen crashlogs produceerde. Tja, dat kan ook alleen maar als ie crasht en er nog iets draait. Na het wisselen van de Pi leek hardwarefalen van die kant me niet het geval. Dan blijft over de microSD of de SSD of allebei. Het zou betekenen: experimenteren met het kopiëren van de microSD en hopen dat je met dezelfde installatie verder kunt of alles opnieuw installeren, hele blockchain downloaden, nieuwe kanalen maken, de hele rimram. De bottom line is eigenlijk: thuisservertjes werken eigenlijk niet, tenzij je echt zelf hardcore IT’er bent. Dat ben ik niet, ik kan goed copy-pasten van commando’s en ik begrijp een beetje hoe de structuur van een normale Linuxinstallatie eruit ziet. Als er Docker-containers komen kijken, vind ik het al een stuk minder gezellig. Hoe goed ik BTC Pay ook in elkaar vind zitten, met de hoeveelheid tijd die het kost en de 3 boeken die ik per jaar via mijn site verkoop, is het toch echt te veel van het goede. Mocht je echt meerdere winkels willen bedienen, dat kan heel goed met het systeem, maar dan draai je ook een server in een serieus datacenter neem ik aan. Niet thuis, dat werkt niet. Ik ben om en laat voor nu Lightning Checkout het werk voor me doen. Helaas (nog?) geen onchain-betalingen, maar Lightning doet het prima. Nou ja, dag lieve blockchain-in-de-meterkast. Het was een mooie tijd samen! Krijn Soeteman is tech- en wetenschapsjournalist en volgt bitcoin al sinds lange tijd. Hij is onder meer te vinden op Twitter. Hij is auteur van de veelgeprezen Crypto Encyclopedie. Lees ook eerdere columns: Lees ook Column: Onontgonnen gebied Column: Wiens waarheid is waar? Ordinaire NFT’s Column: BlueWallet en communicatie

Het bericht Column: Node-einde en nieuw begin is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: BlueWallet en communicatie

Krijn Soeteman — Sun, 26 Feb 2023 01:00:00 +0000

Communiceren moet je leren. Bij BlueWallet zou een cursus basiscommunicatie-met-gebruikers dan ook niet misstaan. Ik gebruik de wallet al heel wat jaartjes en het was voor mij de eerste Lightningbitcoinwallet die meer was dan een ingewikkeld experiment. Stekking bestond nog (inmiddels Satsback) en één keer een grote uitgave bij een online meubelwarenhuis zorgde voor veel sats toen bitcoins nog goedkoop waren. Jaren genoot ik nog van de relatief grote berg satjes om bij meetups bier te halen of rendangfriet te bestellen. De satjes van toen waren inmiddels wel redelijk uitgeput. De maar voortdurende berenmarkt was daar zeker ook debet aan. De gratis goedkope sats waren nog steeds waardevol, maar net iets minder. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Dat moeten de ontwikkelaars van BlueWallet ook gedacht hebben. Ze zien de bui al hangen: nu zijn ze nog verantwoordelijk voor (vermoedelijk) een paar duizend actieve gebruikers, als de stier terugkomt zou dat wel eens kunnen exploderen. Dat betekent natuurlijk meer onderhoud, meer kosten en vooral meer verantwoordelijkheid. Overigens is dit waarom ik denk dat het besluit genomen is. Per 30 april strekken ze de stekker uit hun .io-versie van LndHub. Als je een eigen LndHub draait heb je nergens last van. Spotlight Communiceren van zo’n gebeurtenis is best een dingetje. Gelukkig hebben ze een app, BlueWallet. Een communicatiekanaal van jewelste. Dat kanaal hadden ze kunnen inzetten. Tot op heden deden de ontwikkelaars van de bitcoinbewaarportemonnee dat niet. Zonder een bericht op Bitcoin Magazine zelf wist ik niks. 30 april is natuurlijk nog even weg, maar zo’n belangrijke aankondiging verdient tenminste een spotlight. Zelfs op de eigen site van BlueWallet vind je niks. Nou, met moeite. Er staat een heel klein linkje in de footer van de site naar hun blog waar het bericht wel staat. Nergens een groter bericht op de frontpage. Het bericht zelf is summier. Ook prijkt nog steeds groot op hun site dat ze een Lightningwallet zijn. Dit blijft ook zo, maar dan moet je wel zélf je node regelen. Maar nu staat er nog dit: “You can use our hosted Lightning wallets or connect to your own node”. Overigens, als je nu een hosted wallet wil aanmaken, kan dat niet meer. Dat scheelt. Wallet leegtrekken De organisatie had tenminste een heel korte uitleg kunnen geven hoe je wallet leeg te trekken. Door de opbouw van Lightning kun je niet aangeven: stuur alles in één keer, want de transactiekosten zijn niet van tevoren bekend. De workaround is als volgt: kijk naar het aantal sats in de wallet die door BW gehost wordt (ook wel ‘custodial wallet’) en stuur alles naar een andere wallet. Welke mag je zelf bepalen, met Breez en Fountain kun je ook podcasts luisteren, dus misschien een leuk idee daar je satjes naartoe sturen (en je favo bitcoinpodcasts te luisteren en te sponsoren). Het lastige is dus dat je niet alles in één keer kunt sturen. Wat moet je doen? Elke keer 1% overhouden voor de transactiekosten. Stel, je hebt 10.000 sats in je wallet, dan kun je er, theoretisch, 9900 versturen. Blijft er altijd weer wat over. Echt leeg wordt ie nooit. 30 april is natuurlijk nog even een eindje weg. En misschien communiceren ze wel heel handig: eerst de early adopters die alles bijhouden en weten en daarna, naar het eind toe, nudgen we de rest. Waarom ik er chagrijnig van wordt? Vrij simpel: ik heb best veel mensen aan BlueWallet gebracht en die gaan dit niet weten zonder een nudge vanuit de app. Gaat het om grote bedragen? Nee dat niet. Maar toch. Mensen kunnen zich zomaar ineens bekocht voelen en denken: zie je, die bitcoin is maar stom, ik ben ze kwijt! En dat zou toch jammer zijn. Lees ook BlueWallet maakt einde aan custodial lighting optie in bitcoin app

Het bericht Column: BlueWallet en communicatie is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Wiens waarheid is waar? Ordinaire NFT’s

Krijn Soeteman — Fri, 10 Feb 2023 01:00:00 +0000

Sinds Ordinal ten tonele verscheen, het eerste blok van bijna 4MB in de bitcoinblockchain terecht kwam en er een grote discussie over nft’s-op-bitcoin losbarstte, zit ik met een probleem: ben ik voor of tegen? Inmiddels hebben velen hun licht al laten schijnen op de precaire kwestie. Vanuit technisch oogpunt, vanuit sociaal oogpunt, vanuit het idee dat bitcoin toch echt in eerste instantie bedoeld is als geld tot, uiteraard, het bigblockdebat en dat er toch ook voor miners betaald moet worden als de bloksubsidie praktisch nul is. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Aan bijna alles kun je voors en tegens hangen. Lastig. Mijn eerste reactie was: Nee! Nee. Nee! Zoiets. Mijn belangrijkste reden was niet het sneller groeien van de bitcoinblockchain, maar de mogelijkheid dingen in de blockchain te zetten waar mensen wél een mening over kunnen hebben. Simpele transacties die slechts een getal voorstellen dat weer een bepaald bedrag kan voorstellen, tja, het is wat het is. Je kunt vinden dat iemand een ander wel of niet had mogen betalen voor iets. Je kunt vinden dat sommigen wel heel veel geld hebben. Je kunt daar van alles van vinden, maar het bestaan van de transactie zelf en de inhoud is eentje zonder waarde. Kort gezegd: ken je de context niet, dan is het niets anders dan het getalletje zelf. Lees ook Al 11.000 NFT’s aangemaakt op bitcoin Dat is anders met beeld, geluid of tekst. Je kunt aan het beeld zelf een waarde toekennen, zoals iets dat valt binnen een sociale context. Het ene plaatje kan prima in de privésfeer, maar is publiek minder wenselijk. Andere beelden zijn in de meeste landen zelfs bij wet verboden. Je zou er tegenin kunnen brengen dat in deze tijd waarin op steeds meer plekken in de westerse wereld serieuze censuur op bijvoorbeeld bepaalde boeken opgelegd wordt op scholen, zoals in de VS, het best handig is als je iets níet kunt censureren. Intussen bestaan NFT’s al best lang natuurlijk. Veel bitcoiners wilden er niks van weten, maar blijkbaar wordt er nu toch diep in de buidel getast voor Punks die al wijd en zijd verspreid zijn op ik weet niet hoeveel verschillende chains. Ik las zelfs dat Ordinal Punk 94 afgelopen woensdag voor 9.5BTC over de virtuele toonbank ging. Inmiddels lijkt het wel alsof er alleen nog maar punks en apes worden geplaatst… wat een totale verspilling van ruimte. Je zou willen dat fees sky high zouden gaan.. Als we het voorland mogen geloven, zoals Cryptokitties in 2017, komen die hoge fees vanzelf en dan stort de boel toch wel weer in. Aan de andere kant wordt er natuurlijk al jaren gepraat over wat als de bloksubsidies zo laag zijn dat die een gezonde minerpopulatie niet meer overeind weten te houden? Dan moet het komen uit de fees of uit investeringen vanuit het bedrijfsleven of zelfs overheden, mocht de bitcoinblockchain dan zo belangrijk zijn. Als het voornamelijk uit fees moet komen, is dit misschien een goed voorproefje: hoe voelt het om een simpele, ouderwetse bitcointransactie te doen en veel geld voor de transactie zelf te moeten lappen? Dat vonden we ook niet leuk toen de blockchain gespammed werd met allemaal kleine transacties om de fees omhoog te duwen, zo ergens rond het bigblockdebat. Ergens weten we natuurlijk dat ze, de fees, ooit omhoog moeten. We zijn alleen nu zo gewend geraakt aan 1sat/vbyte-transacties dat we allemaal gaan steigeren bij een verhoging. Het zou wel goed zijn voor de groei van het lightningnetwerk. Ben ik nou voor of tegen? Ik weet het nog niet. Alle vorige keren dat er iets met bitcoin gebeurde dat me niet lekker zat, wist het systeem zich toch weer te plooien. Misschien is dit wel een van de belangrijkste gebeurtenissen sinds SegWit (en het vervolg Taproot). Het zet velen weer aan het denken, veel anderen weer aan het werk en ach, ik heb stiekem altijd wel een zwak gehad voor NFT’s. Lees ook Decentraal chatten met decentraal geld Bitcoin Focus: Coldcard, LocalBitcoins & Operation Choke Point

Het bericht Column: Wiens waarheid is waar? Ordinaire NFT’s is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Onontgonnen gebied

Krijn Soeteman — Sun, 29 Jan 2023 01:00:00 +0000

Twee onderwerpen voerden voor mij deze week de boventoon, aan de ene kant klimaat en aan de andere kant hoe wij omgaan met onze online omgeving. Je zou het ook ‘online klimaat’ kunnen noemen. In beide gevallen zijn wij er als mens verantwoordelijk voor. Wij maken of breken het. In het tweede geval ging het om onze online leefomgeving en, specifieker, om het volgen van online gedrag door middel van transactiemonitoring. In een zaal in Den Haag vond de Nationale Privacy Conferentie plaats met als overkoepelend thema Financiële Privacy. Samen met de wet- en regelgever bepalen we wat wel en niet mag en hoe dat allemaal wel of niet gevolgd mag of moet worden. Het Platform voor de informatiesamenleving nodigde ieder geval een paar oude bekenden uit de Nederlandse bitcoinwereld uit, namelijk Bert Slagter en Simon Lelieveldt. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! De essentie van de ochtend was dat er veel en veel te veel sleepnetten uitgegooid zijn (en worden) die onze eigen omgeving en privacy steeds meer bedreigen. Dat komt in de meeste gevallen niet door kwade opzet, maar door constante regeldruk, het verkeerd interpreteren van regels en het zoeken naar kortere wegen om ‘lastige regeltjes’ te omzeilen. Oh en ook best vaak door het zoeken naar gemak. Wat houden Google Pay en Apple Pay allemaal van je bij? Voor u denkt: nu komt er een verslag. Nee, dat komt er niet. Kijk anders het programma hier terug. Heel informatief. De offline leefomgeving vroeg echter het hardst om aandacht. Klimaat, duurzaamheid, protesten. Vrees, hoop en woede. Alles door elkaar. Vrees voor overstromingen, extreme hitte, koude en oorlogen. Hoop bij kleine boerenbedrijven op onherbergzame plaatsen op onze planeet die nieuw en oud combineren om hogere opbrengsten te krijgen, maar ook bij een zichzelf bedruipend wildpark in Congo-Kinshasa: Virunga. En woede, vooral tegen onze eigen regering, wetgevers en handhavers op de A12 in Den Haag bij klimaatprotesten. Wat al deze zaken gemeen hebben is dat er ruimte nodig is. Alles heeft lucht nodig om te leven, om te kunnen floreren. Het lastige is dat we wel vastzitten aan de maten van de planeet. Mensen hebben ruimte nodig om voedsel te verbouwen, dieren en planten hebben ruimte nodig om ongestoord te kunnen leven en wij zoeken online ruimte om onszelf uit te kunnen drukken, daar hebben we een soort ‘online lucht’ voor nodig. Het verhaal over bitcoinmining midden in het nationale park Virunga viel deze week dus extra op. Hoe kan zo’n operatie nou zorgen voor de benodigde lucht en ruimte voor flora en fauna? Simpel, bitcoinmining heeft weinig nodig: energie, internet en een paar containers met rekeneenheden. Verder niets. Zo hou je mensen op afstand. En dat is goed, want je wil zo min mogelijk mensen in je wildpark. Die zijn namelijk funest. Alleen je hebt ook weer geld nodig om te zorgen dat mensen het wildpark niet willen gebruiken om op andere manieren geld mee te verdienen, zoals stropen of ontbossen voor landbouw. Het park had een geldstroom, namelijk toerisme. Alleen die geldstroom droogde door verschillende crises op. Ebola, oorlog en covid. Wat gelukkig nog niet opdroogde, waren enkele rivieren. En zo haalt men lokaal toch energie uit de rivieren met generatoren die geen dam of reservoir nodig hebben. Dit zorgt voor energie voor de weinige mensen die leven in het gebied, maar ook voor veel meer energie dan over het algemeen nodig is. Al met al doet bitcoin dan precies waar het zo goed in is: op onverwachte plekken mensen helpen geld te verdienen. Anders had het park zonder inkomsten niet kunnen overleven. Dan waren park rangers ontslagen en hadden stropers weer hun slag kunnen slaan en zo de dwerggorilla’s en vele andere dieren het leven zuur gemaakt. Gek genoeg zien vele westerse typetjes dat als slecht, zo blijkt ook uit het eind van het stuk. Waarom zou je die energie niet gebruiken voor meer economische ontwikkeling in het gebied? Nou, dat is vrij simpel: meer economische ontwikkeling betekent meer mensen. Meer mensen willen meer ruimte waardoor minder ruimte overblijft voor natuur. En aangezien die 150.000 dollar die maandelijks verdiend werd met toerisme blijkbaar nergens anders vandaan komt, is bitcoinmining ineens een uitkomst. Zo geeft bitcoin lucht aan een mega-offlinegebied (kijk ook zeker de docu uit 2014 over het gebied) én lucht aan mensen online die transacties willen uitvoeren zonder dat ze een bank (nodig) hebben. Tja, het kan raar lopen soms. Lees ook Column: Hoop Column: Beurzen, bruinkool en bitcoins

Het bericht Column: Onontgonnen gebied is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Beurzen, bruinkool en bitcoins

Krijn Soeteman — Sun, 15 Jan 2023 01:00:00 +0000

Het was even geleden dat mensen in groten getale contact met me zochten met vragen over cryptovaluta. Of eigenlijk: over wat te doen met hun geld, rare muntjes of bitcoins. Echte paniek in de tent: iedereen die mij kent weet dat ik graag over de technische kant spreek, maar dat je bij anderen moet zijn als het over handel gaat. Dat had natuurlijk alles te maken met Bitvavo, de grootste Nederlandse beurs. Sinds half december houdt de Amsterdamse toko de gemoederen bezig: moet ik mijn assets er nou wel of niet weghalen? Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Mijn antwoord blijft: dat weet ik niet, bepaal het zelf. Kijk wat voor informatie er is en doe wat goed voelt. Sommigen zeggen: ach, zoveel is het niet, ik laat het staan. Anderen hebben inmiddels eieren voor hun geld gekozen. De een zette het om in bitcoin en stuurde het naar een hardwarewallet, de ander converteerde naar euro’s en spekte zijn bankrekening weer. Toch is het lastig. Stel nou dat Bitvavo door een bescheiden bankrun echt in de problemen zou komen, dan is er een groot in Nederland gevestigd platform weg. Leuk voor de concurrentie zou je kunnen zeggen. Daar ben ik het niet helemaal mee eens. Voor veel mensen blijft het lastig goed voor eigen keys en coins te zorgen. Dat zagen we onlangs ook met de bitcoins van Luke Dashjr die hij kwijtraakte door een (vermoedelijk) vreemdsoortige constructie te gebruiken met een hot wallet. Overigens, ieder normaal mens zou gewoon een seed veilig opslaan en geen hot wallet op zijn computer moeten zetten met ruim 200 bitcoins erin, maar dat terzijde. Goed, terug naar lastig: het diversifiëren van waar je je bitcoins opslaat is niet zo gek. De hardwarewallet schier onbereikbaar in een kluis, een klein plukje bij een online platform voor als de nood aan de man is, dat soort dingen. Net als in de nadagen van het Icesave-debacle: leg niet alles bij één bewaarder. Hint aan banken in Nederland: biedt bitcoinbewaarportemonnees aan aan je klanten. Zo zorgen zelfs centraal aangestuurde organisaties voor een stukje decentralisatie. Dan is er nog iets: hoe maak je bitcoin nou zo belangrijk dat het echt onmisbaar wordt? Dat de meesten niet meer zeggen: energieslurpende onzin! Maar: noodzaak! Dat is iets wat bij mij ook vaak terugkomt. Het is nodig bij de energiewende, denk ik dan. Maar wat als je dan speciaal een dam gaat bouwen om alleen bitcoins te minen? Nee denk ik dan. Gelukkig ken ik veel initiatieven die slim gebruik willen maken van energie, zoals om kassen te verwarmen of gewoon domweg het surplus van de energie van zon en wind te gebruiken. De eerste initiatieven zijn nu nog kleinschalig en de tweede, tja, daar lijkt vooral over gepraat te worden. Of het gebeurt in oliestaat Texas waardoor velen ook weer de wenkbrauwen zullen fronsen. Of je hebt een in Zwitserland gevestigd fonds dat eigenlijk de activiteiten weer op een ander continent uitvoert. Terwijl onze oosterburen in een bruinkooldelfruzie zitten, hebben ze daar ook last van (lokaal) veel te veel opgewekte energie door zon en wind. Nu kwam ik toevallig via via een interview (vertaalde versie op Twitter) op Die Abendschau tegen over een miningoperatie in Augsburg. Naast het rare feit dat Duits me veelal serieuzer overkomt dan bijvoorbeeld Engels, is het een klein, maar interessant verhaal. De zonnestroom van het bedrijf in het filmpje wordt gebruikt voor het minen van bitcoin als er te veel energie is of als er simpelweg niet geproduceerd wordt in de fabriek. Later in het filmpje komt een energie-expert van de Universiteit van Ausburg aan het woord die zegt dat er jaarlijks 6 Terawattuur vergoed wordt aan bedrijven die niet kunnen leveren aan het net omdat er te veel aanbod is. Dat kwam, volgens de expert, in 2020 neer op 800 miljoen euro. Met alle ambities rond uitstootloze energie komt er een sloot aan energiesurplus aan waar we als maatschappij toch het liefst niet aan mee moeten betalen om bedrijven te compenseren die het aanbieden… Net als bij het opslaan van bitcoins is het nooit of-of in de wereld. Ja, centrale platforms zijn minder veilig, maar eigen opslag is soms ook minder veilig. Ja, bitcoin gebruikt veel energie, maar energie komt in vele vormen. En ja, zolang we een online omgeving hebben, daar zelfs een leven leiden, denk ik dat het nuttig is een decentraal netwerk te hebben dat door niemand beheerd wordt om veilig transacties te doen. En soms is iDeal echt makkelijker.

Het bericht Column: Beurzen, bruinkool en bitcoins is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Licht aan het einde van de tunnel

Krijn Soeteman — Thu, 05 Jan 2023 01:00:00 +0000

Woensdag 21 december was het tijd voor de zonnewende. Een momentje waardoor het verkeer in de ochtend van 22 december richting Stonehenge drukker is dan normaal. YouTube-streams van het ondergaan van de terugkomst van het licht trekken vele tienduizenden kijkers. Om 8:09 uur GMT was het zover: het eerste ochtendlicht beschijnt de millennia oude constructie van stenen. Naast het simpele natuurkundige feit van het lengen van de dagen door de baan van de aarde om de zon en de stand van de aardas, is het ook de tijd om van alles en nogwat op te hangen aan de zonnewende. ‘Solstice Energy’, ‘Potent alignment with our galactic center’, ‘miracles’, ‘shifts’, ‘massive activations’ en wat al niet meer voor totale onzin die menigeen een beter gevoel voor het komende jaar moet geven. Of eigenlijk of je toch in ieder geval even je beurs wil legen op de bankrekening van een van de vele astrologiewappies die de verwende westerse wereld rijk is. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Aan alle kant worden sprookjes verkocht en we betalen er allemaal graag voor. Soms zullen ze als placebo functioneren en wellicht geestelijke of zelfs fysieke pijn verzachten. Maar echt problemen oplossen, dat doen ze niet. Het zijn geen medicijnen tegen echte ziektes. Een wond dicht niet sneller en een ontsteking verdwijnt niet als sneeuw voor de zon. Dat moet helen. Dat kost tijd. En als tijd het niet kan oplossen, dus het lichaam, dan is er zwaarder geschut nodig in de vorm van medicijnen of andere ingrepen. Werkt dat allemaal niet? Dan is het einde daar. Het is link om vergelijkingen te zoeken met de cryptomarkt. Die is al een tijdje flink ziek. Dat heeft iedereen dit jaar gemerkt. Het medicijn zit echter al lang en breed in ‘crypto’ zelf. Of beter gezegd: in bitcoin. Een decentraal, gedistribueerd netwerk. De rot? Wij, de mens, op zoek naar snel geld. Winsten waarvan iedereen later altijd zegt: die kunnen niet! Nou ja, voor de meesten niet. Sommigen zien op tijd het licht en spelen hun spel voor de meute aan. Aan sprookjes in de cryptomarkten geen gebrek overigens. Elke keer weer. Eerst ICO’s, toen NFT’s. En ‘stable’coins. Elke keer is er een kleine groep die zegt: beste mensen, al die beloftes. Ze kloppen niet. Echt niet. En toch. Ineens geloven velen in de meest absurde dingen, zoals dat als je schreeuwt tegen je bakje rijst dat het bakje sneller bederft dan het bakje waar je lieve woordjes tegen spreekt. Negatieve energie zou slecht zijn… Nee, jullie zijn allemaal maar zuurpruimen. Het kan echt wat wij beloven! En toch weer niet. Jammer elke keer toch weer. Gelukkig komt er langzaam licht aan het einde van de tunnel. Je hoort soms zelfs mensen buiten de gelederen zeggen dat het probleem een keer níet zit in hoe cryptovaluta werken, maar juist bij de gecentraliseerde cowboypraktijken. Maar ja, hoe maak je dat nu duidelijk aan al die mensen die elke keer opnieuw willen geloven? Krijn Soeteman is tech- en wetenschapsjournalist en volgt bitcoin al sinds lange tijd. Hij is onder meer te vinden op Twitter. Hij is auteur van de veelgeprezen Crypto Encyclopedie. Lees ook eerdere columns: Lees ook Column: Bitcoins, wat zijn dat eigenlijk? Column: Goed vertrouwen Column: Domino Kunstmatige bitcoinverhalen

Het bericht Column: Licht aan het einde van de tunnel is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Kunstmatige bitcoinverhalen

Krijn Soeteman — Sat, 10 Dec 2022 01:00:00 +0000

Het leek me een week geleden origineel om eens aan de slag te gaan met ChatGPT om een column te schrijven genereren. De tijd haalde me uiteraard in en inmiddels ligt het internet vol met columns door computers gegenereerd over allerhande onderwerpen. Jammer jôh! Moet je toch zelf aan het werk. Ik had wel een paar testruns gedraaid de afgelopen tijd. Elke keer een zinnetje, in het Nederlands, en dan drie keer een tekst laten genereren. Je moet een paar dingen weten over ChatGPT van OpenAI, namelijk: het maakt gebruik van Reinforcement Learning met Human Feedback (RLHF). De AI traint zichzelf met behulp van door mensen geschreven tekst. Het belangrijkste om te weten is dat de trainingsdata van voor 2022 is, dus de machine is niet bekend met wat dit jaar allemaal gebeurde, zoals bepaalde bedrijven die instortten. De machine gaat er overigens wel vanuit dat als ie iets niet weet, het van kort geleden is. Dit is het antwoord op deze vraag “bitcoin crash due to terra luna”: I’m sorry, but I am not able to browse the internet and I am not aware of any recent events involving a bitcoin crash and Terra Luna. As a large language model trained by OpenAI, my knowledge is based on the text that has been input into my training data. My knowledge cutoff is 2021, and I do not have the ability to provide current information or browse the internet. Het eerste bitcoingerelateerde verhaal dat ik van onze nieuwe chatvriend vroeg had te maken met Europa en het gebruik van bitcoin op ons kleine continent, wel graag met veel termen. Er wordt wel eens gesproken over eerste zinnen en het belang hiervan. Of het door de tijd van het jaar komt weet ik niet, maar ik wil je deze zin zeker niet onthouden: Het was een koude winterdag in Europa toen Maria besloot om bitcoin te gaan gebruiken voor haar dagelijkse aankopen. De hele tekst hangt op Maria. Ze download een wallet, koopt bitcoins op een exchange, koopt koffie in een koffiezaak die bitcoin accepteert en Maria was verbaasd over hoe snel en gemakkelijk het was om met bitcoin te betalen. Ze wordt zelfs zo enthousiast dat ze bitcoin aan al haar vrienden en familie aanraadt. Aan het eind is ze overtuigd van de groei van het gebruik van de digitale munt. Nou, dat had slechter gekund! Het volgende verhaal gegenereerd met dezelfde vraag – Schrijf een verhaal over bitcoin en het gebruik in Europa met veel termen – is een stuk zakelijker. Het derde stukje haalt ook blockchains er als belangrijke groeisector bij. Een weinig kritische AI zou je bijna denken. Maar dat moet je natuurlijk zelf ingeven. “Schrijf een kritische column over bitcoin” zorgt vooral voor verhalen over volatiliteit en de mogelijkheid bitcoin te hacken. Interessant is dat de AI wat moeite heeft met het verschil tussen gecentraliseerde platforms en het bitcoinnetwerk zelf. Toch schuilt er een groot gevaar in deze en vergelijkbare diensten. Kunnen journalisten of andere tekstschrijvers nu de deur uit? Zij misschien wel, de deskundigen alleen niet. Je zou het systeem kunnen gebruiken om leesbare teksten te genereren die je vervolgens wel zelf moet controleren en aanpassen om te kloppen. Het systeem doet het vrij goed met bitcoin omdat vrijwel alles rond de munt zich in het digitale domein bevindt, maar zolang je niet weet welke datasets gebruikt zijn blijft het link. Is er dan een gevaar met dit soort teksten? Jazeker, het ziet er allemaal heel geloofwaardig uit! Het leest als een trein en de leek zal het verschil niet zien. Ik merkte nu met deze verhaaltjes dat ze erg op elkaar lijken qua inhoud met een paar bekende vooroordelen en foutjes, zoals de eeuwige ‘moeilijke wiskundige berekeningen’ voor het minen. Je kunt op deze manier in heel korte tijd ontzettend veel net niet kloppende info de wereld insturen en toch steeds origineel lijken. Bij een online community als bitcoiners is dat misschien nog wel snel recht te zetten door bots aan te zwengelen die dit soort verhaaltjes rap weten op te sporen. Uiteindelijk zullen we er toch naartoe moeten dat je wéét of iets wel of niet door een AI geschreven gegenereerd is. Hoe? Misschien iets met timestamping op een blockchain…

Het bericht Kunstmatige bitcoinverhalen is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Domino

Krijn Soeteman — Sun, 27 Nov 2022 01:00:00 +0000

Een vriend gaf een andere vriend een doos met spelletjes gemaakt in India. Handgemaakt met jubelende teksten over hoe goed het wel niet voelt om juist deze doos met papieren speelkaarten en houten, met koper ingelegde dobbel – en dominostenen te bezitten. Op het oog zag het er niet onaardig uit. Nadere inspectie deed toch iets anders vermoeden dan de teksten op het aangehechte kaartje met zinnen die strak van de superlatieven stonden. Handgemaakt (vermoedelĳk juist) maar de omstandigheden achter de schermen blijven duister. Voor het spelletje domino waarbij je de stenen met de juiste aantallen ogen aan elkaar moet leggen, waren de van donker hout gemaakte stenen prima. Voor het vroeger oh zo populaire spel dat ooit op TV zelfs een eigen programma Domino Day had, waren ze minder goed. Het rechtop zetten van de stenen om zo een parcours te vormen en dat dan op een gewenst moment om te gooien, wilde niet zo goed door de onregelmatige zijkanten. Waren al die imperfecties ook maar zo goed zichtbaar bĳ de omgevallen beurs FTX. Een laag vernis die blĳkbaar zo goed ons oog en onze hersens verleidde dat niemand door had tot welk debacle de dit zou kunnen leiden? Holy … echt. Het gemiddelde huishoudboekje wordt beter bijgehouden. Het hele debacle zorgt nu in ieder geval weer voor een hoop onzinnig geleuter over wet- en regelgeving (fraude mag niet, en dat soort dingen, geen nieuwe regels voor nodig). Hoe het ook zit, het hoofdkantoor stond op de Bahama’s. Iedereen die Mt. Gox een beetje volgde de afgelopen jaren, weet dat het nog wel een tijdje zal duren voordat duidelijk is hoe de vork nou eigenlijk in de steel zit. Het zorgde ook voor iets anders, namelijk het herhaaldelijk langskomen van het adagium: not your keys, not your coins. Relatief veel bitcoins verdwenen van beurzen en andere platforms daags na het gebeuren. Nou ja, relatief dan hè, de meeste niet. Het brengt me bij de kern van dit verhaal over imperfecte dominostenen, namelijk: ondanks dat het misschien soms lastig is om alle imperfecties in een oogopslag te herkennen, hadden we niet een paar dingen moeten doorzien? Ook met een mooie, snelle website waar iedereen snel lyrisch over werd? Zoals het hebben van een eigen munt die je voor onderpand gebruikt? En sowieso de bizar snelle opkomst van de beurs. En, misschien nog wel een belangrijkere vraag, moet iedereen nou inderdaad zijn of haar bitcoins van beurzen trekken? Is dat werkelijk altijd het verstandigst? Dat laatste, daar twijfel ik een beetje over. Onlangs vroeg iemand me te helpen haar bitcoin juist vanuit een wallet naar een Nederlands platform over te brengen. Onkunde met computers, het niet snappen van hoe het nou eigenlijk werkt met die seeds, het voelde gewoon allemaal lastig en vermoedelijk zo ook een grote kans juist de muntjes kwijt te raken. Het totaalbedrag was ook weer niet zo hoog. Op mijn vraag hoe ze zou reageren als er iets vergelijkbaars met de beurs zou gebeuren als bij FTX of misschien zelfs wel een van de dominosteentjes in het debacle zou zijn, was het antwoord dat ‘het zou verloren mogen worden’. In de nasleep van FTX sprak ik ook wel mensen die daar geld hadden staan. Ervaren traders die vooral hun schouders ophaalden omdat ze het grootste deel juist wel in cold storage houden behalve het deel om mee te handelen. Jammer, maar risico van het vak. Blijft natuurlijk staan dat heel veel mensen wél alles daar hadden opgeslagen. Laat dat die vervelend harde les zijn: dat was dus niet verstandig. Verspreid je spullen. Vertrouw niet op één plek, vertrouw niet op één seed, op één beurs of op één leenplatform. Dat blijft toch de les. En tja, aan de buitenkant kun je het vaak niet zien.. Lees ook Column: Goed vertrouwen

Het bericht Column: Domino is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Goed vertrouwen

Krijn Soeteman — Fri, 11 Nov 2022 01:00:00 +0000

Een briljant idee. Toch iets minder briljant. Weer een goed idee. Toch weer iets minder. Op het ritme van het nieuws rond de val van de grootste crypto-exchange sinds het faillissement van Mt. Gox is het lastig ook maar iets zinnigs te schrijven. FTX, met een oh zo sympathieke miljardair aan het roer, inmiddels ex trouwens, bleek het toch allemaal net iets minder prachtig voor elkaar te hebben dan voorgesteld. Aan de andere kant was dit misschien helemaal niet gebeurd als nog niet ex-miljardair CZ van de grootste exchange Binance niet een Twitterduit in het zakje had gedaan. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Bitcoin doesn’t care, zou ik kunnen schrijven. Het netwerk misschien niet, maar veel schade is er wel. Prijs naar beneden, miners in de problemen. Dat soort dingen. Het komt uiteindelijk neer op vertrouwen. Blijkbaar vertrouwden heel veel mensen de baas van FTX. Sam Bankman Fried had dat. Mensen dachten dat hij de waarheid sprak. Je kon hem altijd geloven. In ogen van velen zelfs een held misschien, ooit. Nu van zijn voetstuk gevallen. Hij niet alleen trouwens. Musk, de man die bedacht dat hij Twitter wel even naar zijn hand kon zetten, genoot ook groot aanzien. Heldenstatus. De moderne vorm van een godheid of ander bovennatuurlijk wezen. Alien misschien? Ook de immer gladgestreken Zuck verloor het vertrouwen, maar dan van de belegger. Dag koers, zei de dagkoers. In een klap minder waard, als we dat soort lijstjes van net worth eigenlijk wel serieus moeten nemen. De reden dat bitcoin bestaat is omdat je niemand hoeft te vertrouwen en er toch zeker van kunt zijn dat het goed gaat met je transactie. Eenmaal ondertekend en in een blok opgenomen is het gewoon gedaan: transactie klaar. Het vertrouwen staat keurig vast in de bitcoinblockchain. De reden? Je kunt iemand niet in de ogen kijken via internet en aanvoelen of het goed zit. Gemeenschappen bestaan vaak uit niet veel meer dan een paar honderd mensen. Die kunnen elkaar kennen. Dat schept vertrouwen en het schept ook wederdiensten. Schuld zou je het ook kunnen noemen. Dit kun je onderling oplossen. Hoe groter de groepen of hoe verder van elkaar verwijderd, hoe lastiger om dat vertrouwen in stand te houden. Daar hebben we als mens allerlei systemen voor opgetuigd. Kredietsystemen, vastgelegd in kasboeken en geldsystemen met fysieke muntjes en andere objecten die dat representeren. Het gaat te ver dat allemaal nu hier samen te vatten, maar het is vrij simpel: vertrouwen komt van twee kanten. Elke antropoloog of psycholoog zal je dat vertellen. En wij als mens voelen dat ook gewoon aan. Online vertrouwen we ook nog best veel mensen, ook als we ze niet kennen of als het nicknames zijn. Het hangt af van je relatie met ze. Wat heb je aan elkaar? Op een techforum helpen de vreemdste nicknames elkaar, schijnbaar onbaatzuchtig. Toch wordt de persoon die zelf nooit iets terug doet al snel niet meer gehoord. Vertrouwen rond geld is er al lang niet meer. Ja, zegt iedereen dan, de euro, dat vertrouwen we nog wel. Of de dollar. Maar kijk eens naar de jaren tussen 2008 en 2015. Toen zeiden velen heel iets anders. Eigenlijk is het bizar dat mensen systemen vertrouwen die dingen beloven die te mooi zijn om waar te zijn. Al die leverage, al die staking coins, waar komt al die rente vandaan? Wat voor kaartenhuizen wil de op geld beluste mens allemaal instappen? De gevolgen van deze crash zouden best binnen de perken kunnen blijven als iedereen zou beseffen dat het losstaat van de werking van bitcoin. Bitcoin zou juist gewaardeerd moeten worden op het feit dat het zich hier technisch niets van aan zal trekken. Dat het niet relevant is, zo’n beurs. Maar ja, leg dat maar eens aan je vrienden of misschien jijzelf uit als je door dit debacle kunt fluiten naar je assets op die beurs. En alle andere diensten die inmiddels afhankelijk waren van deze enorme scam rond de eigen FTT-token en Alameda Research. Vertrouwen, het is mooi. Wie krijgt het? Zij die dichtbij je staan, hopelijk. Verder moeten ze het verdienen. En een deugdelijke administratie hebben. Dat is ook wel handig. Lees ook rekt-verlies-daling-604ce1749e984.png')" title="Genesis Trading slachtoffer van FTX-drama met $175 miljoen"> Genesis Trading slachtoffer van FTX-drama met $175 miljoen FTX vraagt faillissement aan, Sam Bankman-Fried neemt ontslag

Het bericht Column: Goed vertrouwen is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Bitcoins, wat zijn dat eigenlijk?

Krijn Soeteman — Sun, 30 Oct 2022 02:00:00 +0000

“Wat zijn cryptovaluta eigenlijk?” Deze vraag kreeg ik kort geleden van iemand van wie ik dat niet verwachtte. Vreemd. Ik antwoordde iets met een strekking van: je hebt toch wel eens van Bitcoin gehoord? Ja, dat wel. Ethereum? Nee, geen idee. Ik keek hem aan en vroeg wat hij dan eigenlijk wilde weten. Waar begin je? Alles betaalt hij met zijn Apple watch. Geen enkele vraag bij koppelingen tussen websites. Als het maar werkt, dat is het uitgangspunt. En als het makkelijk is, dan is het allemaal wel best. Druk met werk, geen tijd of zin ook maar iets uit te zoeken als het om geld gaat. Je hebt het nodig en dat is het. Soms worden dingen duurder, sommige dingen zijn nu beduidend goedkoper dan vroeger. Huizen niet, televisies wel. Sommige dingen zijn zelfs gratis, zoals meningen de wereld in slingeren waar je vroeger nog een pamflet moest drukken. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Hij wilde dus weten wat het zijn. Tja. Dan krijg je bij mij eerst een verhaal over Bitcoin of eigenlijk over geld. Wat is geld eigenlijk? Wat is waarde? Wanneer is iets iets waard? Hier zijn boeken over volgeschreven en daar kom je in zo’n gesprek niet direct uit. Ik zocht naar mijn portemonnee en haalde er een praktisch ongebruikt briefje van tien euro uit en gaf het aan hem. Vragend keek hij me aan. Ik vroeg: wie heeft het tientje nu? En hoe krijg ik het terug? Op beide vragen kreeg ik het juiste antwoord, namelijk: ‘van mij’ en ‘niet’. Met een knipoog, dat wel. Uiteindelijk is dat de essentie van Bitcoin: een transactie doen op internet die onherroepelijk is. Eentje die je niet zomaar terug kunt pakken. Vaak vergeet ik dat het daar toch om begon: digitaal geld dat echt internetgeld is. Als deze jongen niet zo’n naïeve vraag had gesteld, dan was het gesprek vermoedelijk al snel terecht gekomen bij discussies waarom Bitcoin ouderwets zou zijn en hoog nodig een 2.0- of 3.0-variant nodig heeft. Tijd voor mij om een vraag terug te stellen, namelijk hoe zorg je voor die onherroepelijkheid op internet? Wie gaat daarvoor zorgen? Hoe doe je dat met je Apple Watch en je gekoppelde Visakaart? Leg me dat eens uit? Geen idee natuurlijk. Dat is niet zo gek, want waar begin je? Het toont direct goed aan hoe complex een transactie eigenlijk is als je iemand niet recht in de ogen kunt aankijken. Hoe moeilijk het is dat eerlijk te houden en er zeker van te zijn dat de transactie ook echt afgerond wordt en op de juiste plek terecht komt. “Ah! Wacht” zei hij na een tijdje, “hoe zit dat dan met zo’n blockchain? Die heb je daar toch voor nodig?” Ai, weer zo’n mooi klok-klepelverhaal. Vergeet die blockchain maar even, stelde ik voor. Blijf bij de vraag hoe je zo’n transactie doet en waarom dat zo lastig is om dat digitaal goed te doen. Die blockchain is voor het uiteindelijke vastleggen. “Weet je”, vervolgde ik, “alles grijpt heel elegant in elkaar. Ik denk dat we nu toch echt een stap verder de diepte in moeten.” “Ja!” Gretig om meer kennis vervolgde hij. “Ja, die wiskundige puzzels!” “Geen echte puzzels zijn het hoor, maar wacht, laten we eens beginnen bij de subsidies voor het netwerk die de miners krijgen.” Eigenlijk is er geen houden aan als de juiste snaar geraakt is. Wat volgde was een lang gesprek over nut en noodzaak in een gedigitaliseerde wereld voor iets dat is als de lucht om ons heen: voor iedereen bereikbaar en door niemand te controleren. Dat tientje kwam wel terug trouwens in de vorm van een sigaar uit eigen doos, dat wel. Twee speciaalbier in een café. Lees ook Column: Computertje aan, computertje uit Column: De buitenwereld en Bitcoin

Het bericht Column: Bitcoins, wat zijn dat eigenlijk? is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: De buitenwereld en Bitcoin

Krijn Soeteman — Sat, 15 Oct 2022 02:00:00 +0000

Het panel Bitcoin’s Media Problem op de Bitcoin Amsterdam 2022-conferentie was een interessant inkijkje. Niet eens zozeer door wat op het podium gebeurde, daar vond precies plaats wat je kon verwachten. De YouTube-chat was bijna interessanter. Nou is de YT-chat net zoiets als Twitter: doe er je voordeel mee, maar neem vooral niet te serieus. Toch was het opvallend, hoe verder het gesprek vorderde, hoe vaker het ‘vrouw zijn’ van de twee ‘mainstreammedia-ers’ wel ergens in de YT-comments gezet werd om duidelijk te maken dat ze er niets van konden begrijpen (Wine moms). Uiteraard zaten de twee dames er niet omdat ze normaal als muurbloempjes in een hoekje van de redactie zitten. Een beetje entertainment hoort er ook wel bij. Uitspraken iets sterker poneren dan je in een gewoon gesprek zou doen. Vuurwerk. De heren in het gezelschap, de moderator en twee andere panelleden, bleven vooral uitleggen wat de dames niet (zouden) begrijpen of konden begrijpen van Bitcoin. Kan allemaal, maar echt luisteren naar de argumenten van de vrouwen was er bij de mannen niet bij. Jammer, zo werd het geen gesprek of debat. Gemiste kans. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Toevallig is het mainstreammediagalore de laatste tijd rond Bitcoin. Handig om er eens wat naast te zetten. Ander inkijkje, andere makers, andere ideeën. El Salvador, dat blijft een heet hangijzer. Een arm land waar veel acute problemen zijn voor de gewone bevolking. Maar ook met een Bitcoin Beach en het begeerlijke muntje als wettig betaalmiddel. Onlangs verscheen een documentaire onder de naam Electric Avenue op NPO Start. Geen spetterende tegenstellingen, maar een zoektocht naar hoe het er nu voorstaat in een land waar armoede een écht probleem is. Waar 1 dollar meer of minder er voor heel veel mensen écht toe doet. Niet een direct oordeel over Bitcoin, wel een oordeel over hoe zinvol het op dit moment is voor het grootste deel van de bevolking. Afgezien dat ik het jammer vond dat alle Bitcoiners een beetje over één kam geschoren worden met de meningen van één man die een groot stuk land voor 3BTC kocht, was het een goede documentaire over een arm land in het hier en nu. Terug naar de conferentie. Goede gesprekken, veel interessante mensen, fijn om andere Europeanen eens te horen over Bitcoin in plaats van toch veelal de Engelstalige meningen op Twitter. Heel interessant om te horen waar het geld voor mining nu naartoe gaat. Goedkoop en groen. Hopelijk blijkt het in de toekomst niet alleen maar greenwashing. Zie je dat dan terug in berichten buiten het wereldje om? Nauwelijks. Dat is ook niet zo gek, je weet wie je uitnodigt. Een Brexiteer die met al zijn geperfectioneerde debattechnieken iedereen alle kanten op kan lullen. Tja, waar staan de journalisten met hun neus voor? Daar inderdaad. Jammer. Dan krijg je dat terug in een stuk met een titel als Duizenden doemdenkers op bitcoinfeest loven hun munt als levensredder. Aan de andere kant hoef je je daar als organisatie natuurlijk niet druk om te maken. Je mag uitnodigen wie je geschikt lijkt. Toch, als je ergens zou willen dat een breder beeld naar buiten komt, dan mág je wel nadenken over de redenen waarom je je programma maakt zoals je het maakt. Het is alsof je bij een lokale bedrijfsopening de keus hebt tussen de koning of de commissaris van de koning. Wie zou je nemen? De meesten de koning, maar dan is je opening echt bijzaak, terwijl die commissaris in principe hetzelfde vertegenwoordigt, maar volstrekt oninteressant is voor de lokale media. Tipje voor de volgende keer? Lees ook Amsterdam even bitcoin hoofdstad

Het bericht Column: De buitenwereld en Bitcoin is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Computertje aan, computertje uit

Krijn Soeteman — Sun, 02 Oct 2022 02:00:00 +0000

Weinig dingen kunnen zo snel aan- en afschakelen als bitcoinminers. Kwestie van één commando: stop met minen. De energievraag zal direct teruggaan naar praktisch niks. Precies het tegenovergestelde kan natuurlijk ook: start met minen en hoppa. Oké, dat gaat iets langzamer anders gaat het elders niet goed, maar je snapt het punt. Vrijwel geen enkele industrie kan zo snel zonder noemenswaardige fouten in het productieproces op de rem trappen. Het enige dat de miners inleveren zijn: inkomsten, of juist uitgaven als de energieprijs ineens heel erg omhoog schiet. En warmte, ook dat is nuttige te gebruiken, zoals bij het verwarmen van glastuinbouw. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Sommigen vinden het een succesverhaal. “Kijk eens wat je allemaal kunt doen met bitcoinmining! Fantastisch toch? Je bent zomaar onderdeel van het balanceren van een energienetwerk!” Het laat in ieder geval zien dat het zorgt voor razendsnelle modernisering van energienetwerken her en der op deze aarde. Kazachstan moet daar in ieder geval nog rap aan beginnen, aangezien het een nogal verouderd energienet heeft. Miners zorgden voor een extra energieverbruik van acht procent in 2021. Vooral zogenaamde ‘grijze miners’, miners die geen belasting betalen, illegaal stroom aftappen of andere zaken ontduiken, zouden hard worden aangepakt volgens een artikel op Eurasianet. Als je dat zo leest als buitenstaander lijkt dat ook niet meer dan logisch: het grootste deel van de energie komt niet bepaald uit duurzame bron. Dan is er nog de oliestaat in de VS, Texas. Daar wordt te weinig energie opgewekt. Het elektriciteitsnet heeft constant problemen en het zou baat hebben bij extra investeringen, maar ja. Wie moet die investeringen doen? Daarom verwelkomt Texas bij monde van de gouverneur de miners maar al te graag. Ze zouden zo’n 5 gigawatt aan energie nodig hebben, daarmee zou de stad Austin twee keer van elektrische energie voorzien kunnen worden. Maar het zou ook betekenen dat de staat voldoende energie heeft voor grootschalige toename in energieverbruik van huishoudens als het weer eens wat frisjes wordt, zoals deze week gebeurde. Een jaar geleden zorgde het zelfs voor veel doden en langdurige stroomuitval voor 4,5 miljoen huishoudens. De miners die nu al in Texas zitten, zetten hun miners zelfs uit als het nodig is om het verouderde netwerk te balanceren. Nou ja, je moet toch wat. Toch blijft het lastig. Wil je iets doen tegen CO2-uitstoot, dan wil je in ieder geval proberen dat er daar minder van de lucht in gaat. Een deze week weer veelvuldig geciteerd bericht geeft in ieder geval Bitcoin weer de schuld van allerlei klimaatschade. Ik snap dat ook wel. Je wil in ieder geval niet dat het miningproces zorgt voor méér CO2 de lucht in. Maar ja, dan blijft de vraag: welke dingen mogen dan wél zorgen voor CO2 uit fossiele bron? Dat is natuurlijk de echte vraag. Veel mensen zoeken dan naar iets met een direct aanwijsbaar nut en van sommige dingen is dat makkelijker aanwijsbaar dan andere. Voor mij is een netwerk dat niet door iemand daadwerkelijk beheerst kan worden waardevol. Er worden veel zaken al gekoppeld aan dat netwerk zonder dat mensen het weten. De Koers blijft helaas vaak over als enige maatstaf. Onderdeel zijn van het balanceren van een energienetwerk klinkt natuurlijk prachtig. Wanneer is het simpel greenwashing? Wanneer kan dat daadwerkelijk functioneren? Pas als de willekeur voor CO2-taks de wereld uitgaat en alles daaraan gerelateerd is. Dan óf stoppen miners óf ze verkassen naar een plek waar het goedkoper is. Krijn Soeteman is tech- en wetenschapsjournalist en volgt bitcoin al sinds lange tijd. Hij is onder meer te vinden op Twitter. Hij is auteur van de veelgeprezen Crypto Encyclopedie. Lees ook eerdere columns: Lees ook Column: Contanten, schrijf ze nog niet af Column: Roerige weekjes

Het bericht Column: Computertje aan, computertje uit is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Roerige weekjes

Krijn Soeteman — Sun, 18 Sep 2022 02:00:00 +0000

Het is gebeurd: de een-na-grootste cryptovaluta is over van proof-of-work naar proof-of-stake. De queen is dood. Lang leve de koning. Verwarrende twee weken. En dan ook nog het nieuws dat onverholen leugenaar Nigel Farage ineens op de Bitcoinconferentie in Amsterdam een podium krĳgt, Putin die schaapachtig voor Xi knielt, constant geëmmer over ‘woke’ en vrĳwel onverholen racisme op de Nederlandse treurbuis. Zo kan ik nog wel even doorgaan. Wat dat betreft deed Bitcoin-twitter het bĳna voorbeeldig. Ondanks alle kritiek die je op het nieuwe consensusmechanisme van Ethereum kunt hebben, wisten vele bitcoinfluencers er toch in ieder geval felicitaties uit te persen. De euforie van het grootste smartcontractplatform werd trouwens al snel overschaduwd door de Securities & Exchange Commission in de VS. PoS is ook niet alles. De komende tĳd zullen we gaan zien hoe de Ethereumcommunity overeenstemming bereikt over hoe zich op te stellen ten opzichte van Bitcoin. Het greenwashing lĳkt helaas al aardig op stoom te komen. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Eigenlĳk is er maar één optie: bewĳs dat proof-of-work nut heeft, zoals bij load-balancing van onze energienetwerken. We praten er wel over, maar we zien het niet. Liefst wat dichter bij huis dan in oliestaat Texas. Laat zien dat methaan echt gebruikt wordt om miners te laten draaien. Laat zien dat het echt zo snel even elders aan te sluiten is. Toon aan dat glastuinbouwverwarming zo ook nog iets oplevert waardoor onze voedselvoorziening niet in gevaar komt of in ieder geval de tuinders het hoofd boven water kunnen houden. En ja, iets dat nuttig is mag ook energie kosten. En dit betekent dan niet oude kolencentrales aanzwengelen om bitcoin mee te minen, al kun je wel bij toch al draaiende centrales eventueel energiesurplus opslokken als zon en wind ineens te veel opleveren. Een kolencentrale zet je niet even uit. ‘Gewone’ serverparken kosten immers ook heel wat energie om onze kattenfilmpjes en vergaderingen op te slaan.. Bovenal, laat zien dat je bitcoin of het Lightning-netwerk of iets anders, echt nut heeft om geld van A naar B te verplaatsen. Jack Mallers, vertelt het leuk, maar we hebben meer van dat soort mensen nodig. Misschien ook eens eentje die niet een petje achterstevoren op heeft. Die laatste smeekbede is overigens snel verhoord: Patrick van der Meijde twitterde over Bitcoin Island in de Filipijnen, inclusief een video over een Filipijnse Lightning Wallet genaamd Pouch.ph. Een ietwat timide jongeman op een podium bij Bitcoin Pitchday, al weer vijf maanden geleden trouwens, vertelt over zijn beweegredenen een snellere manier voor remittances richting de Filipijnen te bouwen. De app kun je alleen in de Filipijnen gebruiken en wat dat betreft mis ik nog wel wat aan info op hun site, bijvoorbeeld waarom je een account aan moet maken, maar goed. Het lijkt inmiddels aan te slaan en echt gebruikt te worden. Een stuk minder schreeuwerig dan El Salvador. Minder pocherig, gewoon: gebruiken die hap. Krijn Soeteman is tech- en wetenschapsjournalist en volgt bitcoin al sinds lange tijd. Hij is onder meer te vinden op Twitter. Hij is auteur van de veelgeprezen Crypto Encyclopedie. Lees ook eerdere columns: Lees ook Column: Lome zomervibes Column: Contanten, schrijf ze nog niet af

Het bericht Column: Roerige weekjes is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Contanten, schrijf ze nog niet af

Krijn Soeteman — Fri, 02 Sep 2022 02:00:00 +0000

Contant geld. Snoeiharde cash. Wie gebruikt het nog wel eens? Wie heeft er eigenlijk nog een portemonnee met briefjes en muntjes? En waarom zou je die nog hebben eigenlijk? Geen idee. Wanneer heb je het nog nodig? Tijdens een pinstoring, dan is het wel handig ja. Hoe lang is dat geleden? Ook geen idee, ik herinner me nog eentje in de eerste covid-lockdown waarbij de angst heerste dat slijters niet zouden vallen onder ‘essentiële winkels’. Ze vielen er onder, de rij deed anders vermoeden op dat moment. Contanten, een beetje friemelen in een vak van een vaak van zwart leder gemaakt hoesje voor de juiste briefjes. Het openslaan van het muntvakje, vaak vergrendeld met een klein drukknopje. Het geluid van de klinkende munt. Het specifieke geluid van een bepaald soort munt, vroeger herkende je dat dan. Dat geluid van een rijksdaalder, of een dubbeltje. Iedereen boven een bepaalde leeftijd zal waarschijnlijk direct de juiste munt duiden, mocht ie nog ergens vallen in een verzameling of zo. De euromuntjes zijn een stuk minder diep in ons collectief geheugen gesleten. We gebruiken ze nu zo’n 21 jaar, maar ik kan me slecht herinneren wanneer alles nog grotendeels met cash ging. Ja, er was die ene bar in de stad waar je alleen fysieke pecunia naartoe kon brengen, maar ook die hebben nu een pin. Met Koningsdag? Is ook niet meer nodig met alle fintechsystemen die ons dagelijks leven verrijken, of in ieder geval van dat laatste een gevoel geven. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Contanten zijn uit. Steeds vaker is het onmogelijk op andere wijze te betalen. In sommige landen is dat overigens niet toegestaan en moet je altijd cash accepteren, maar in Nederland lijkt dat niet zo. Voor winkeliers lijkt het wel makkelijk, want ze hoeven geen kleingeld meer te halen bij de bank of groot geld af te storten en ze zijn minder interessant voor het boevengilde, althans, de overvalkant daarvan. Voor overheden is het weer ideaal om de burger makkelijker te kunnen blijven volgen. Hun reden, uiteraard, witwassen en terrorismefinanciering. Alleen de waardeverplaatsbusiness, met van die gepantserde busjes, zullen er zo op het eerste gezicht misschien onder gebukt gaan door verminderde inkomsten. Geen noodzaak meer om bij de slijter-om-de-hoek voor de deur te staan en naar binnen en buiten te snellen met een afgesloten geldkluis. Zo wordt de schijn opgehouden dat het allemaal veel beter is zo zonder contanten. Toch voel je dat dit niet zo is. Je weet ergens wel dat er iets schort. Er is iets loos. Alleen met contant geld heb je daadwerkelijk zelf het geld in handen. Niemand kan er iets mee doen. Nou ja, tenzij ze je beurs afpakken natuurlijk. Trouwens, beurs is een wat archaïsch woord voor portemonnee. Of portefeuille is ook leuk, een mapje voor (bank)papieren, staatsstukken en wat al niet meer. Portemonnee (of portemonnaie) klopt dan beter. Porter van monnaie in het Frans, of ‘drager van munt’. Oh ja, en ‘beurs’ komt van ‘geldbeurs’. Voor we de hele etymologie van al die woorden doorlopen, terug naar het bezit van dat geld. Dat geld met een gegarandeerde waarde van de staat. Iedereen moet het accepteren en de op het biljet of munt geponste waarde is wat het is. Elders is je geld niet jouw geld. Niet bij de bank, ook niet als mogelijk toekomstig digitaal centralebankengeld, al gebiedt de eerlijkheid te zeggen dat we nog niet weten hoe dat er uit gaat zien. Net als bij cryptobeurzen of exchanges vertrouwen mensen gewoon heel erg in alle instituties. Tot ze ineens toch omvallen. Dat gebeurt gelukkig niet vaak en ik zou er ook niet aan moeten denken altijd met je salaris over straat te moeten gaan in contanten. Toch houden veel mensen een klein potje contanten achter de hand waar ze het een tijdje mee kunnen uitzingen. Dat lijkt niet onverstandig. Net zoals het voor de meeste mensen in eerste instantie misschien niet verstandig is het volledige beheer van hun bitcoins zelf te moeten doen, is het toch handig een klein plukje wél met je hele eigen geheime sleutel te bedienen. Nou ja, ik heb in ieder geval sinds kort weer een portemonnee met vakjes voor briefjes en muntjes. Eens kijken hoe dat ook weer voelt. Also read Column: De Bull-bear Bitcoin heeft het vertrouwen

Het bericht Column: Contanten, schrijf ze nog niet af is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Lome zomervibes

Krijn Soeteman — Sun, 21 Aug 2022 02:00:00 +0000

Een groep kortpittig weet de binnenplaats van een tot hotel omgebouwd Gents klooster vol te blèren met slechte teksten die je zou verwachten bij een stel pubers. ’t Gaat om intriges binnen de groep. Gratis entertainment. Hoe het met jullie zit weet ik niet, maar voorgaande laat wel zien dat ik met van alles bezig ben, behalve geld en bitcoin. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Al de hele week denk ik: wat moet ik schrijven? Waar moet het om gaan? Bitcoin kabbelt wel door en als ik de verhalen mag geloven kan ie weer stevig naar beneden, maar heel misschien ook niet. Wellicht toch een gokje wagen op een beursplein van een exchange? Eens kijken of ik van weinig iets meer bitcoin kan maken? Twijfel. Dan moet ik er ook echt een beetje op zitten en op gaan letten. Inmiddels heb ik geleerd dat er echt geen handelaarsbloed door mijn aderen stroomt en maandag ben ik toch weer afgeleid door werkdingetjes of anders ingewikkelde zaken rond een uit de hand gelopen hobby. Nee, niet bitcoingerelateerd inderdaad. Buiten, dat is waar ik vooral wil zijn als de temperatuur het toelaat. Bijna twee jaar je leven leiden achter een computerscherm heeft zijn tol geëist. Er zit een kans in dat dit weer moet binnenkort. Nu zoveel mogelijk nu eruit halen, zo voelt het een beetje. Bitcoin schiet er wat dat betreft wat bij in. En laten we eerlijk zijn: dat netwerk, dat doet het wel. Toch wil ik er weer meer mee doen. Echt iets beginnen dat van nut en noodzaak is. Iets met educatie misschien? Inmiddels twee boeken op mijn naam, dat zou toch moeten kunnen. Een online cursus? Iets waar ook gewoon een maandelijks inkomen mee te verdienen is? Offline cursussen zijn natuurlijk leuker, maar daar is relatief weinig vraag naar in een bearmarket. Hoe stom dat ook is natuurlijk. NU moet je je inlezen, maar dat hoef ik jullie niet te vertellen. Niet als iedereen zich weer afvraagt of ze in moeten stappen als kortpittig er ook weer over praat. Misschien moet die educatie wel verder gaan dan alleen de bitcoinbasics. Een niche opzoeken, eentje rond beleid wellicht. De werking van bitcoin en waarom je niet rücksichtslos oude regelgeving moet copy-pasten naar digitale assets, maar dan gericht op beleidsmakers. Klinkt hoopvol en als goede ideeën. Maar ook een hoop misschiens, een hoop vragen, weinig antwoorden. Ben bang dat het toch weer een weekje doorschuiven wordt. Also read Column: Begrip Column: Lightning en doneren

Het bericht Column: Lome zomervibes is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Lightning en doneren

Krijn Soeteman — Sun, 07 Aug 2022 02:00:00 +0000

Gister was de afsluiting van de Pride Week in Amsterdam met de traditionele botenparade. Voor mij meestal goed voor net een glaasje teveel aan/op de Amsterdamse Prinsengracht, maar gezelligheid kent geen tijd. Voordat het meest zichtbare onderdeel van die hele 9-daagse week langskomt, zijn er al heel veel andere activiteiten geweest. Elk jaar neem ik me weer voor me actiever in te zetten voor activiteiten tijdens de week zelf, ik doe het alleen eigenlijk nooit. Toch jammer, vraag naar vrijwilligers is er genoeg. Misschien dan een kleine donatie? Dat kan natuurlijk ook. Beetje lafjes, maar goed. Toetsenbordactivisme. Zoekend op de pride.amsterdam-site kon ik eigenlijk niets vinden voor gewoon simpel doneren. Ja, je kunt businessclublid worden, maar dat is wel weer erg officieel. Gewoon een paar tientjes inleggen lijkt lastig. Dat zet vermoedelijk ook te weinig zoden aan de dijk voor zo’n grote organisatie. Aan de andere kant zou de organisatie wel kunnen fungeren als plek waar makkelijk aan kleinere doelen gedoneerd kan worden. Voldoende vrijwilligersgroepen die met een paar honderd euro aan steun al blij zijn. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Dit deed me eraan denken dat ik bitcoin lang geleden al in de donatiehoek een handige functie zag vervullen. Je kunt redelijk anoniem geld geven aan organisaties, zoals je een paar euro in een donatiebus doet van een collectant. Niemand weet dat jij het bent, al is het met enige moeite wel uit te zoeken natuurlijk, de loopronde van de collectant is immers bekend. En het is nog makkelijk ook, geen gedoe met opgeven rekeningnummers, enzovoort. Nu spreek ik overigens over de tijd ver voor tikkie’s, QR-codes en NFC-betalingen. Ik begrijp ook waarom organisaties liever willen dat je wel je hele doopceel aan ze meegeeft, dan kunnen ze je makkelijk blijven benaderen en geld bij je afschrijven. Dan maar verder zoeken met termen als “lgbtq+ bitcoin donations”. Dan kom je wel het een en ander tegen, maar de meeste organisaties komen uit de Verenigde Staten en accepteren donaties via The Giving Block. Je kunt daar wel degelijk je bitcoins kwijt, maar vooral ook 78 andere tokens en wat stablecoins. Dat kun je overigens wel verdedigen, je moet toch ergens van je Musk-honden af en zo. Niet goed te verdedigen is het feit dat ze alleen legacy-bitcoinadressen aanbieden voor donaties. Ja, die dingen die beginnen met een ‘1’. Wow. En het meest jammere is natuurlijk dat Lightning in geen velden of wegen te bekennen is. Wat wel netjes is, is dat je anoniem kunt doneren, waarbij je overigens wel alsnog je emailadres achter kunt laten voor een bonnetje voor de belastingdienst, niet in de laatste plaats omdat er dan geen vermogenswinstbelasting over de muntjes betaald hoeft te worden. Oké, dan zit je misschien in een iets andere categorie dan zij die een paar tientjes willen doneren, maar toch. Het kan interessant zijn. Dat laatste is overigens niet helemaal zonder gevaar, als de bedragen te hoog worden en ook nog eens blijkt dat het geld voortkomt uit ransomware… Dan kijken mensen er toch ineens anders tegenaan. Eigenlijk vraag ik me gewoon af wat er nodig zou zijn om het makkelijker te maken voor organisaties om (lightning-)bitcoindonaties te ontvangen. Voor mijn gevoel bestaat alles wat je nodig hebt om btc-donaties te ontvangen eigenlijk al en staat of valt het bij kennis en het wegnemen van mogelijk juridische bezwaren. Dan maar actie voeren met een mok met regenbooglogo…

Het bericht Column: Lightning en doneren is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Begrip

Krijn Soeteman — Sun, 24 Jul 2022 02:00:00 +0000

Mensen vragen vaak waarom ik bitcoin interessant vind. Ze kunnen er niet altijd bij. Jij? Je bent toch voor allerlei dingen die tegenwoordig vaak onder ‘linksig’ vallen of in ieder geval progressief. De andere populaire term zal ik links laten liggen trouwens, die is te vluchtig. Voor mij bestaan er verschillende ‘waaroms’ rond bitcoin. Sommige zijn technisch van aard, andere overspannen veel meer gebieden. Politiek, filosofisch, digitaal leven, privacy, dat soort zaken. Ze hebben veel met elkaar te maken, overlappen, spreken elkaar tegen. In mijn hoofd is er niet één antwoord. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! De afgelopen paar jaar, na het schrijven van twee boeken en het veelvuldig bezig zijn met allerlei bitcoin- en andere crypto-gerelateerde projecten, merk ik dat ik vaak terug ga naar een bepaalde basis die steeds onwrikbaarder wordt. De reden waarom ik denk dat bitcoin relevant is. De reden waarom ik denk dat bitcoin energie mag gebruiken, net als kattenfilmpjes en wat voor andere interessante en minder interessante dingen die ergens een datacentrum nodig hebben. Die reden is: het kunnen uitvoeren van een transactie van A naar B waarvan je 100 procent zeker kunt zijn dat die óf lukt óf niet. Dat laatste is volledig binair. Wel óf niet. Geen misschien. Na opname in een blok van de bitcoinblockchain hoef je slechts enkele bevestigingen te wachten om er honderd procent zeker van te zijn dat de transactie onherroepelijk vaststaat. Je hebt dan blijkbaar aan alle voorwaarden voldaan om een transactie te kunnen doen. Je had toegang tot de geheime sleutel die bij het betreffende bitcoinadres hoort. Je had even een internetverbinding om de getekende transactie naar de mempool te sturen. Niemand, niets, geen regering, geen miljardair, niemand kan dat tegenhouden. Of het nu om een werkelijk financiële transactie gaat of iets anders dat toevallig ook zo verzonden wordt, het is niet te stoppen. Zonder derde partij, gewoon omdat het systeem zo werkt. Dan vragen mensen wel eens of het niet kan zijn of de bitcoinblockchain niet per ongeluk toch nog door iemand gecompromitteerd zou kunnen zijn, bijvoorbeeld door Satoshi Nakamoto. Dan leg ik uit dat dit zeer onwaarschijnlijk is omdat de grootste geldprijs ooit daar al een tiental jaren ligt te wachten als je zoiets zou kunnen ontdekken in de opensourcesoftware. En nog veel meer vragen. Zoals of ik dan niet vind dat bepaalde transacties bijvoorbeeld door een overheid gestopt zouden moeten kunnen worden. Tja, dat hangt van je overheid af, maar als ik uitga van goede trouw, dan nog. Er zijn voldoende manieren om daar iets aan te doen. Zeker als je verstand hebt van on-chain analyse. Er zijn voldoende wetten en regels om bepaalde dingen tegen te kunnen gaan. Daarom is bitcoin voor mij een beetje als lucht op internet: iedereen kan het in- en uitademen. Als je dat stopt, dan stopt alles. Also read Bitcoin heeft het vertrouwen Column: Tijd voor ruimte

Het bericht Column: Begrip is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Tijd voor ruimte

Krijn Soeteman — Sun, 10 Jul 2022 02:00:00 +0000

Terwijl de faillissementen over elkaar heen buitelen in de DINO-wereld, lijkt de buitenwereld zijn interesse in bitcoin weer eens verloren te hebben. Nou ja, af en toe lees je weer over het zoveelste einde, al worden columnisten wel voorzichtiger. NRC vergeleek de munt onlangs met Japanse duizendknoop, een invasieve exoot die praktisch niet weg te krijgen is. Het heeft een groot voordeel: er is weer rust en ruimte te denken aan de toekomst in plaats van bezig te zijn met het uitleggen waarom vrijwel elke ‘munt’ behalve bitcoin geen toekomst heeft. Ja, voor een paar mensen brengt het snel geld. Maar Dat Is Ook Precies De Bedoeling, zeg je dan. Het is al vaak gezegd: uit die puinhopen blijft meestal wel iets nuttigs over, maar als je niet van gokken houdt, moet je daar lekker weg van blijven. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Bitcoin blijft voor de meeste mensen nog steeds een bijzonder onbegrepen stukje techniek. Als mensen vragen wat ik doe en ik zeg: oh, net een encyclopedie over crypto’s, eigenlijk bitcoin, uitgebracht, dan valt het me elke keer op dat nog steeds zo weinig mensen iets weten van de munt. Ze weten dat het ooit bijna niets waard was en toen veel en toen weer niets of wat daarvoor door moet gaan voor bijna niets (oh, nog zo veel? Jeetje..). Energie, daar hebben ze ook wel eens iets over gehoord. Mocht je dan hopen dat er sprake is van iets met een klok en klepel, dan kom je er bedrogen uit. Zelfs die klok hebben ze eigenlijk niet horen luiden. Denken aan de toekomst blijft bij bitcoin dus vooral uitleggen hoe het werkt. Dat voelt misschien als in het verleden blijven hangen, maar zonder constant bij het begin te beginnen bij allen die verder van niets weten, kom je nergens. Kort gezegd: je moet ze de klok wijzen en het touw laten zien waarmee ze de klepel kunnen luiden. Dan moet je ze in alle rust de beginselen van het luiden bijbrengen. Nou ja, voor ik op zoek ga naar ingewikkelde metaforen die eigenlijk als een tang op een varken slaan: leg uit waarom bitcoin relevant is voor een wereld waarin niemand meer te vertrouwen lijkt. Beginnen bij het begin wordt zelfs leuker naarmate je het vaker doet. Je wordt er namelijk steeds beter in. Ooit, toen rond het faillissement van Mt.Gox, snapte ik niets van de hele munt. Het enige wat ik wist was dat er iets met een blockchain was en dat je kon zien dat je muntje van adres A naar B ging. Verder geen idee. Na Mt.Gox, toen bitcoin volgens de site 99 Bitcoins 29 keer werd doodverklaard in het Engelse taalgebied, ben ik me pas gaan verdiepen in de werking van de munt. Lastig, want niemand kon het normaal uitleggen. De verschillende facties in de bitcoincommunity bestonden uit nogal opgewonden types. Als je dan iets vroeg, dan kreeg je een uitleg over dingen waar je nog niets van begreep omdat de basis altijd overgeslagen werd: wat kan bitcoin, het netwerk, extreem goed? Zonder centrale partij transacties wel of niet uitvoeren. Klinkt simpel toch? En dat had toen voor mij echt goed uitgelegd moeten worden. Niet als bijzin waarbij de verteller het beschouwt als duidelijk en helder. En écht uitdiepen, want zonder die basis te snappen, klinken bloktsjeens heel mooi en spannend. Alleen heb je er niks aan. Krijn Soeteman is tech- en wetenschapsjournalist en volgt bitcoin al sinds lange tijd. Hij is onder meer te vinden op Twitter. Hij is auteur van de veelgeprezen Crypto Encyclopedie. Lees ook eerdere columns: Also read Column: Debat, beleid en winnen Column: 42 is het antwoord Bitcoin heeft het vertrouwen Wil je op de hoogte blijven over alle ontwikkelingen? Kom dan eens langs in onze Telegram chat, en download ook vooral onze Android Nieuws app of iOS Nieuws app!

Het bericht Column: Tijd voor ruimte is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Bitcoin heeft het vertrouwen

Krijn Soeteman — Sun, 26 Jun 2022 02:00:00 +0000

Afgelopen week bevond ik me in een studio voor een uitzending van een online programma over cryptovaluta. Verschillende bekende en minder bekende cryptovaluta-experts en een scepticus zaten aan tafel of deden via videoverbinding mee. Het interessantste deel van zo’n programma zit niet in de uitzending zelf, maar juist in de naborrel. Net als bij de bekende Haagse sociëteit Nieuwspoort, daar waar politici en het Nederlandse journaille elkaar ontmoeten, geldt de ongeschreven regel: wat je tijdens de naborrel bespreekt, blijft bij de naborrel. Nou, dat werd een korte column. Of toch niet? Gelukkig werd er voldoende aan tafel besproken waar een bepaald beeld uit naar voren komt met betrekking tot cryptovaluta en bitcoin. Eigenlijk waagt niemand zich meer aan uitspraken rond cryptovaluta om daar een werkelijke waarde aan toe te kennen, behalve bitcoin. Gaat om het om langetermijninvesteringen dan blijft geen enkele andere munt over, behalve bitcoin. Misschien ethereum om het grote, immer uitgestelde, PoS-experiment, maar of dat dan een veilige investering voor de lange termijn is, daar is duidelijk geen consensus over. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Hoe komen de mensen aan zo’n tafel eigenlijk tot zo’n eenduidig gevoel naar de toekomst toe? Vooral ervaring. Het zien verdampen van ‘praktisch 100 procent’ van alle ICO’s uit de jaren 2017 en ‘18. Het zien van exact dezelfde dynamiek rond alle metaversjes en andere zaken die van simpele jpegs vergulde vehikels moesten maken. En, misschien wel het belangrijkst, de fundamenten onder bitcoin. De onwrikbaarheid van de ontwikkelaarscommunity rond het basisprotocol. Het beschermen van de basis: het allerbeste en veiligste netwerk zijn voor het doen van transacties. Want dat, en die eigenschap wordt vaak over het hoofd gezien, kan bitcoin als protocol extreem goed: wel of geen transactie uitvoeren. Voor en door iedereen, ongeacht politieke kleur, of wat voor voorkeur dan ook. Over landsgrenzen en ideologische scheidslijnen. Zo’n eigenschap, dat uitvoeren van transacties en dat onherroepelijk en veilig doen, heeft overal op de wereld een andere waarde, zonder nou te kijken naar de euro- of dollarkoers van bitcoin. Hier is het vooral onderdeel van investeringsstrategiën, terwijl het elders van belang kan zijn überhaupt een vorm van waarde over te kunnen maken. Misschien heb je het alleen nodig tot het bewijzen van een online identiteit door het simpelweg ondertekenen van een publieke sleutel. Misschien koppel je er wel een ander systeem aan dat de veiligheid van het bitconnetwerk juist goed kan gebruiken, iets dat je nooit op die schaal zelf zou kunnen bouwen, laat staan bekostigen. Sinds de komst en steeds verdere ontwikkeling van het Lightning-netwerk staan ook tweede en meerdere-laagsstructuren duidelijker op de agenda en gaat het niet meer direct om ‘trage’ transactietijden en kleine, maximale hoeveelheden transacties per blok. Dat soort dingen kan allemaal door de invoering van SegWit in 2017. Zo hoeft er veel minder aan de basislaag gemorreld te worden. Dat is veiliger voor iedereen, aangezien iedereen weet: hoe meer code, hoe meer bugs. Al met al was de consensus dus dat bitcoin enig in zijn soort is. Kan dat ooit nagemaakt worden? Dat weten we niet, het ziet er vooralsnog niet naar uit. En waar is die hele cryptohandel dan voor? Tja, speculatie, de mens houdt er blijkbaar van. Een enkeling legt het geen windeieren, de meesten kunnen er beter bij uit de buurt blijven. Krijn Soeteman is tech- en wetenschapsjournalist en volgt bitcoin al sinds lange tijd. Hij is onder meer te vinden op Twitter. Lees ook eerdere columns: Also read Column: Debat, beleid en winnen Column: 42 is het antwoord

Het bericht Bitcoin heeft het vertrouwen is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: 42 is het antwoord

Krijn Soeteman — Sun, 12 Jun 2022 02:00:00 +0000

In geek-culture een bekend nummer: 42. Dit is column 42. Mooi getal. Als mensen de leeftijd van 42 bereiken, heb je in ieder geval een verjaarscadeau in de vorm van een verhaal of anders een boek. En een jaar toegang tot alle kennis ever. Daarna niet meer. Jammer. Als je niet bekend bent met het boek The Hitchhiker’s Guide to the Galaxy van Douglas Adams, dan frons je misschien nu je wenkbrauwen. 42? Wtf! Mocht je het niet weten: het is het antwoord op de ultieme vraag over het leven, het universum en alles. Alleen wat was de vraag dan? Daar gaat het hele eerste boek in deze driedelige boekenserie over. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Omdat niemand weet waarom Deep Thought, de computer aan wie gevraagd is wat het antwoord is op de alomvattende vraag, 42 antwoordt, moet een nieuwe computer ontworpen worden om de feitelijke vraag te ontdekken. Dat is een systeem in de vorm van planeet Aarde. Helaas wordt de planeet vlak voor het geven van het antwoord op de vraag vernietigd. Jammer joh. Er moest een intergalactische snelweg doorheen. 42 is diep ingebed in nerd culture. Zo probeerde Mark Karpeles van Mt.Gox ooit te bewijzen op 23 juni 2011 (!) dat de beurs echt liquide genoeg was door 424.242,42424242 BTC over te maken om te bewijzen dat de beurs nog controle had over de muntjes. De geschiedenis liep als volgt: op 13 juni 2011 meldde Mt.Gox dat er 25.000 BTC gestolen waren, zo’n 4 ton toentertijd in dollars, waarna het stelen nog even doorging, inclusief een databaselek naar Pastebin toe. Zelfs een aantal frauduleuze trades zorgden er in die dagen voor dat bitcoin even naar een cent viel op de geplaagde beurs. Volgens sommigen was het veelvuldig gebruik van het getal ‘42’ achter elkaar een knipoog naar Adam’s boek. Het getal blijft boeien. Vooral omdat het een antwoord is op een onbekende vraag. Vaak hoor je dat nieuwe systemen dingen zijn die op zoek zijn naar nieuwe problemen. Zoals in veel gevallen met duizenden blockchain- (gerelateerde) projecten. Een oplossing op zoek naar een probleem. Of een vraag in dit geval. Bitcoin heeft dat probleem gelukkig niet. Het systeem kan één ding extreem goed: transacties wél of níet uitvoeren. Er is geen vage quantumstaat waarin twijfel bestaat. Nee, het is altijd wat het is: heb je de bijbehorende geheime sleutel of seed, dan kun je de transactie ondertekenen. Wordt deze vervolgens opgenomen in de mempool en vervolgens in een blok? Staat ie er ook na 6 bevestigingen nog in? Ja? Dan weet je heel erg superzeker dat het gelukt is. Of je nou 0,000000001 of 10.000 BTC overmaakt. Dat maakt het zo frappant dat er nog steeds zo veel mensen zijn die niet begrijpen op welke vraag bitcoin het antwoord is. Dat is dus betrekkelijk simpel: zekerheid van transactie op internet. Tuurlijk, bitcoin kan met die transacties inmiddels veel meer leuke dingen, maar de essentie blijft staan. Is het toeval dat er ooit maximaal 21.000.000 (minus een paar sats) bitcoins zullen zijn? Of het een verwijzing is naar 42 weten we niet, daar zijn genoeg Reddit-draadjes aan gewijd. Als het laatste blok met een ietsiepietsie bloksubsidie in 2142 gemined wordt, nou ja, als ik het dan nog kan, dan hoor je mij niet zeuren om de vraag of het wel of niet mythologiseren van iets dat volledig toevallig kan zijn, wel kies is. Also read Column: De Bull-bear Column: NFT’s, we kunnen er niet omheen

Het bericht Column: 42 is het antwoord is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Debat, beleid en winnen

Krijn Soeteman — Sun, 29 May 2022 02:00:00 +0000

Soms is het goed even tot tien te tellen. Adem in. Adem uit. Om dan alsnog in een tirade te vervallen. Dan is het goed nog wat langer te wachten voor je een reactie schrijft. Dat uitademen en nog iets langer wachten was wel nodig na de Cryptocast van BNR waar Europarlementariër Paul Tang te gast was. Mijn voornaamste probleem: dat hij nooit iemand laat uitpraten en zelf constant door-filibustert. Inmiddels heb ik het vergeven. Het is makkelijk in de vele valkuilen van een geoefende debater te trappen, daarom is het goed eens te kijken hoe zo’n debat in elkaar kan zitten. Waarom zo iemand nooit z’n mond houdt, tenzij hij of zij wordt afgekapt door de voorzitter of aan de tijdslimiet zit, en hoe daar dan op te reageren. Debatteren is eigenlijk ook gewoon leuk. Het is een spel. Onderken en beheers! Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Laten we beginnen met het constant doorpraten, dat heeft een doel. Je moet als debater namelijk zo veel mogelijk zeggen in zo’n kort mogelijke tijd om de nog te overtuigen groep aan jouw kant te krijgen. Daar zijn technieken voor. Om niet verward te raken en je kennis voort te laten draven kun je steeds overal ‘en’ tussen te zetten. Elke keer kom je daarna met een nieuw argument of je herhaalt een eerder genoemde die je heel belangrijk vindt in iets andere woorden. Omdat er meestal een maximale spreektijd is, probeer je zo veel mogelijk in zo’n kort mogelijke tijd te zeggen. Je stopt pas als je tijd over is. Of je stopt abrupt na je eerste en allerbeste argument waardoor dat extra sterk staat. Dan moet je wel sterk in je schoenen staan omdat het wel heel makkelijk voor de andere partij kan zijn dat argument onderuit te schoffelen. Als de andere partij op tientallen afgevuurde argumenten moet reageren, dan wordt dat al snel lastig. Dit gesprek bij de Cryptocast ging over een belangrijk stokpaardje van Paul, namelijk: het tegengaan van witwassen en fraude. Specifiek ging dit over wallets* en custodial wallets en hoe men in de toekomst mogelijk allerlei privégegevens moet gaan delen om nog (crypto)valuta over te kunnen maken. Dit alles onder het mom van het tegengaan van witwassen, fraude en uiteraard terrorismefinanciering. Dat tegengaan van witwassen is Het Allerbelangrijkste Ding Ever voor Paul. Of dat écht waar is, is niet eens zo relevant. Wel is het relevant voor hoe een debat gevoerd wordt. Dat gaat namelijk zo: als iets heel.erg.belangrijk is, mag alles ervoor wijken. Nee, móet alles ervoor wijken. Het mag zoveel kosten als maar kan. Het maakt allemaal niet uit. Als het Heel Erg gevonden wordt, dan moet het probleem opgelost worden. Helaas gaan veel politici aan iets heel belangrijks voorbij, namelijk: is het effectief wat we doen? Werkt het eigenlijk wel? Met andere woorden: is het doeltreffend? En dan is er nog één dingetje: als het doeltreffend is, of juist niet, komt dat misschien door ons, ons beleid? In het geval van antiwitwasbeleid wordt er al tientallen jaren ontzettend veel geld tegenaan gegooid of bedrijven, instellingen en banken moeten er heel veel geld tegenaan gooien. Regels worden steeds extremer en elke keer werkt het niet of niet voldoende. In plaats van het beleid aan te passen, wordt dezelfde lijn steeds maar doorgezet en steeds weer een trapje strenger gemaakt. En dat heeft consequenties. Namelijk: het vertrouwen van de politiek in de burger is weg en het vertrouwen van de burger in de politiek daarmee ook, iets waar ik niet alleen in sta. De European Data Protection Board en de Autoriteit Persoonsgegevens zien hier ook vooral problemen. Hoe komen we hier dan uit? De tegenstander, want zo werkt dat bij debatteren, moet proberen de volgers van het debat van iets anders te overtuigen. Daarvoor moet je sterk in je schoenen staan. In dit geval moet je dus echt álle cijfers paraat hebben rond de effectiviteit van de maatregelen, of juist de ineffectiviteit. Je moet ook een oplossing hebben voor het probleem, samen met een kostenraming, effectiviteitsmeting en wat de consequenties van de nieuwe oplossing zijn. Als de oplossing is: stop met alle maatregelen, dat kan, maar dan moet je dat wel goed kunnen onderbouwen. Dan kun je het bijvoorbeeld zo zeggen: witwassen is een probleem, het is soms best ernstig en daar moeten we iets tegen kunnen doen. Het komt door de enorme regeldruk, waardoor juist zij die je wilt vangen er tussendoor kunnen glippen, en die regeldruk halen we weg en zo maken we vele tienduizenden werkkrachten vrij om ouderwets speurwerk te doen naar de stoute mensen en zo zorgen we er ook voor dat de gewone burger niet meer standaard verdacht is, en zo is iedereen weer blij. * ook wel foutief ‘non-custodial wallets’ genoemd; er bestaan portemonnees of portemonnees-in-bewaring, dus een (spaar)rekening bij een bank bijvoorbeeld. Krijn Soeteman is tech- en wetenschapsjournalist en volgt bitcoin al sinds lange tijd. Hij is onder meer te vinden op Twitter. Lees ook eerdere columns: Also read Column: Verdwaasd Vegas Column: Vertrouwen Column: Kijk nou wat die koers doet!

Het bericht Column: Debat, beleid en winnen is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Kijk nou wat die koers doet!

Krijn Soeteman — Sun, 15 May 2022 02:00:00 +0000

Ooit kwam ik bitcoin tegen, lang geleden. Direct was ik geïnteresseerd genoeg om het in ieder geval te volgen. Het fascineerde me, heel erg zelfs. Toen nog dacht ik dat je gewoon een programmaatje op je computer downloadde en hier vervolgens zomaar ineens pardoes muntjes voor kreeg. Dat gebeurde niet. Überhaupt gebeurde er eigenlijk niets, althans, zo leek het. In werkelijkheid was het programma, bitcoin-qt, bezig de bitcoinblockchain te downloaden. Dat had ik niet door. Geen idee. Eigenlijk wist ik ook niet dat het ding een ‘wallet’ heette. De wereld eromheen was voor mij schimmig, vol van jargon en bijzondere, misschien op het eerste gezicht niet altijd even benaderbare types. Waarom kwam ik bitcoin tegen? Nou, er was eens een financiële crisis in 2008 en ik moest in 2011, als benjamin op een redactie van een wetenschapstelevisieprogramma, een aflevering maken over economie. Zo’n onderwerp waar niemand z’n vingers aan wilde branden, want tja, is economie eigenlijk wel een exacte wetenschap of is het psychologie? Het werd een mooie aflevering over tipping points en financiële antropologie. Mijn brein zoog zich vol met kennis. Ook met die van ‘gewone’ economen. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Die bitcoin bleef in mijn achterhoofd zitten, al deed ik er verder niets mee. Dat laatste komt vooral doordat ik me wel met het systeem bezig wilde houden, maar de financiële-, of waardekant van de munt ontkende ik. Langzaamaan werd steeds duidelijker dat de waarde er wel degelijk toe doet, zoals voor de veiligheid van het netwerk. Toch heb ik jarenlang proberen te ontkennen voor mijzelf dat waarde relevant is. Er zijn best veel bitcoiners die vaak iets zeggen in de richting van: oh ja, die koers, daar kijk ik nooit naar. Misschien is dit wel jammer, want het is heel interessant hoe zo’n digitaal waarde-object zich gedraagt in deze wereld van speculatie. Ondanks dat er inmiddels best wat regulatie rond cryptovaluta bestaat, blijft Bitcoin-het-netwerk stoïcijns doen wat het doet: heel goed wel of geen transactie uitvoeren. Voldoet je transactie aan alle eisen (je hebt via de geheime sleutel het recht om de transactie uit te voeren, je hebt transactiekosten betaald en de transactie ondertekend), dan weet je 100 procent zeker dat de transactie, na enkele bevestigingen in de blockchain, uitgevoerd is. Niemand, geen regering, rijk of machtig persoon kan dit tegenhouden. Je zou het misschien wel een van de waardevolste online systemen kunnen noemen. En toch zijn er constant invloeden die daar voor je gevoel niets mee te maken zouden moeten hebben, die veel invloed uitoefenen. Zoals het tegenwoordig sterk meebewegen met de koersen van vooral technologie-aandelen. Of als er een rentebesluit is vanuit de Federal Reserve in de Verenigde Staten. Of als een of andere ‘stablecoin’ in elkaar dondert. Misschien is het tijd dat ik stop met ontkennen van die sterk speculatieve kant, niet in de laatste plaats omdat het ook een venster naar de rest van de financiële wereld is. Waar ben ik het meest benieuwd naar? Misschien wel naar het moment, als dat ooit komt, dat bitcoin zich los weet te weken van durfspeculanten die in meer risicovolle assets zitten (waar onder andere tech-aandelen onder vallen). Ook ben ik benieuwd naar waarom sommigen zo mooi het verhaal kunnen vertellen van wanneer de koers inklapt en er vervolgens een langdurige bear-market is, dat niet iedereen daar gewoon van profiteert? Je zou zeggen: als het dan in de virtuele sterren geschreven staat, dan hoef je er toch alleen maar tegenin te gaan? Ik zal te simplistisch denken. Aan de andere kant: als het allemaal psychologie is, dan is er misschien nog hoop. Ondertussen blijf ik vrolijk de technische kant van de zaak uitleggen en het belang van een statenloos netwerk dat heel goed transacties uit kan voeren. En die andere kant die ik zo graag ontken? Tja, wellicht toch eens een handelscursus doen. PS, het wetenschapsprogramma-in-kwestie is helaas niet meer te vinden online. Het ging om Labyrint TV ‘Economie en Schuld‘, uitgezonden 15 februari 2012. Also read Column: Verdwaasd Vegas Column: Vertrouwen

Het bericht Column: Kijk nou wat die koers doet! is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Vertrouwen

Krijn Soeteman — Tue, 10 May 2022 02:00:00 +0000

Een grote groep mensen, of misschien juist heel klein, verdient bakken met geld met slecht uitgevoerde beloftes. Beloftes die door hun ‘zeer belangrĳke problemen’ ineens moeten, zoals vrĳwel altĳd onzinnige controles. Dit komt voort uit de neiging mensen geen vertrouwen te gunnen. De ik-vertrouw-je-niet-dus-nu-moet-ik-dit-van-je-controleren-industrie leidt al decennia tot steeds striktere regels waardoor steeds meer mensen ze aan hun laars gaan lappen. Niemand vertrouwt je toch, dus who cares? Niemand dus. Hoe werkt dat? Op een borrel bĳ het LISK-center in Utrecht, inmiddels jaren terug, sprak ik met iemand waar ik de naam helaas niet van onthouden heb. Laten we hem Frits Anton Tjibbe Ferdinand noemen, Frits voor intimi. Ik uitte mĳn onvrede over de nutteloze sleepnetten die de Europese Commissie uit wilde gaan rollen om die eeuwig witwassende crimineel te pakken. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Oh nee, dat zag ik helemaal verkeerd, zei Frits. Hĳ was al druk bezig met het opzetten van een bedrĳfje om crypto-transacties te monitoren en dat aan te bieden bĳ overheden. Dat was heel makkelĳk geld verdienen, want overheden schieten in de stress, kopen het eerste dat langskomt, weten toch niet hoe het werkt, dus je product hoeft maar nauwelĳks te doen wat het belooft. Daarna kraait er geen haan meer naar en heb je een contract voor het leven. En maar aan die kassa zitten. Het briljante dwaallicht met zĳn gelobby zorgt voor steeds minder privacy voor gewone mensen. Frits zou veel nuttigen werk kunnen doen als verkeersregelaar met een geel hesje. Of als koffergooier. Het probleem is: het is zo’n makkelijk verdienmodel, die hele ‘security’ business, die moet steeds nieuwe gelovigen winnen. Constant maar weer. Nu al tijden komt een reclame op de radio voorbij van een niet bij name te noemen beveiligingsbedrijf. Gekmakend, al meer dan een half jaar! En waarvoor? Voor een vals gevoel van veiligheid. Hele huis vol camera’s, je kinderen tot in elk hoekje volgen of ze geen dingen doen die jij vroeger wel kon doen. De oprit bij de buren ook maar in de gaten houden om te kijken of de buurman of -vrouw niet heel toevallig… Dag privacy. Ondertussen worden je digitale goederen gejat. Maar daar verkopen ze geen camera voor. En Frits ook niet trouwens. Uiteindelĳk komt dit allemaal neer op een klein beetje meer vertrouwen in de mensen om je heen. De meesten zullen hun bezittingen in bitcoin bĳ de belastingdienst opgeven in een euro’s, een paar mensen misschien niet. Zo gaat dat. Daar hoef je geen onhoudbaar systeem voor in te richten waarin je alle bezittingen van iedereen volgt. Zelfs je gouden trouwring zul je opgeven als het aan sommige beleidsmakers ligt. Vertrouwen dus. Of zoals mede oprichter Kevin Kelly van Wired schreef in zĳn 103 punten tellend lĳstje met ongevraagde adviezen: “Getting cheated occasionally is the small price for trusting the best of everyone, because when you trust the best in others, they generally treat you best.” Klinkt misschien wat tegenstrijdig met hoe bitcoin in de digitale wereld staat, namelijk dat je niemand hoeft te vertrouwen. Dat is dan ook het grote verschil tussen menselijke interactie die constant te wijzigen is en een oncensureerbare, niet-wijzigbare machine die altijd de waarheid moet vertellen. Krijn Soeteman is tech- en wetenschapsjournalist en volgt bitcoin al sinds lange tijd. Hij is onder meer te vinden op Twitter. Lees ook eerdere columns: Also read Column: De bitcoinmarkt Column: De bitcoin-community Column: Verdwaasd Vegas

Het bericht Column: Vertrouwen is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Verdwaasd Vegas

Krijn Soeteman — Sun, 01 May 2022 02:00:00 +0000

Totaal van de wereld loop ik door eindeloos lijkende gangen van knipperende lampjes. Een uitweg lijkt niet te bestaan, nergens een bordje ‘exit’. Niets van dat alles. Alleen maar geluidjes, eenlingen zuigend aan hun sigarettenstompjes voordat ze deze uitdrukken in overvolle asbakjes hangend in daarvoor uitgespaarde holtes op de machines. Of samen, wijzend op de beste knoppen om op te drukken. In een hoek eenzame, werkloze eenarmige bandieten, die oude kasten die niemand meer gebruikt. Daglicht? Avond? Het bestaat allemaal niet, al tonen de ellenlange rijen bij de inpandige Starbucks duidelijk aan wanneer het ochtend is. Na een lange vakantie met tunneltent in de leegte van drie woestijnstaten van de Verenigde Staten moest nog een tussenstop gemaakt worden op weg naar Los Angeles vanaf de Grand Canyon. Vanaf LA zouden we terugvliegen naar ons zo leefbare stukje aarde op het Europese continent. Alles is groot daar in de VS. Eindeloos. En droog. Elk stukje huid op mijn vingers begon met inscheuren en openbreken door een luchtvochtigheidsgraad van ergens tussen de 6 en 8 procent. Mijn hoofdhaar zorgde ’s avonds voor een vonkenregen door contact met het synthetische tentdoek van de lichtgewichtuitrusting. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Tegenstellingen genoeg daar. Grote steden die sterk groeien, een leeggelopen ommeland. Het eerste kan door een overvloed aan vrijwel gratis energie en het kan eigenlijk niet door een enorm tekort aan water. Eindeloze vlaktes, nimmer schaduw tegen de intense zon en dan ineens grootse National Monuments of National of State Parks vol met bizarre bergen, enorme kloven en ravijnen. Bezaaid met enorme cactussen, zoals de tot de verbeelding sprekende saguaro. Of ineens een stukje felgroen gras tussen steile, maar glad afgesleten rotswanden van Antelope Creek. Twee toeristen uit Californië waren zelfs zo verbaasd dat ze dachten dat het nep was. Ik dacht alleen maar: GRAS! gewoon gras! Hoe?! Uitersten in rijk en arm. Vooral arm en nog armer. En politieke leuzen op muren gekalkt waar de honden geen brood van lusten. En toch altijd een glimlach, voor fooi of uit gemeende vriendelijkheid. Her en der een bitcoinautomaat in een grote supermarkt, op het oog ongebruikt (“Nee, die staat daar vooral”). En dan een van de meest toeristische plekken op aarde, de Grand Canyon met zo’n 6 miljoen bezoekers per jaar een van de best bezochte toeristenattracties, inclusief dito prijzen. Aan de andere kant is het zo groot dat ze al snel in het niet vallen, die toeristen dan. Als dan de nacht valt en het in de ochtend lijkt alsof regen tegen het tentdoek tikt blijkt de wereld wit. Sneeuw. -10. Dan kom je langs de Hoover Dam met enkele kilometers verder de bekende poel des verderfs. De plek waar ik maar één ding kan concluderen: het grote voorbeeld voor het gemiddelde shitcoincasino. Dit is te veel. Struinend door eindeloze kilometers aan elkaar gekoppelde gangenstelsels van casino naar casino. Je weet dat de bank wint. Altijd. Uiteindelijk, moegestreden van alle te dure dranken, de te grote afstanden en te grote mensenmassa’s, in een dranklokaal neergestreken. In de bar zelf ingebouwde wedtafels. Toch 5 dollar proberen. En kwijt. Prima, goedkope pils is eigenlijk belangrijker. De stad is gebouwd op figuurlijk drijfzand en kan eigenlijk niet bestaan. Er hoeft maar iets te gebeuren met de energie- of watertoevoer en het is over. En iedereen weet het. Toch probeert men naarstig de boel om te bouwen naar een duurzamer vedienmodel, iets met congressen en sterrenrestaurants. Allemaal kortdurende illusie. En iedereen gaat door. Also read Column: Te groot Column: De bitcoinmarkt

Het bericht Column: Verdwaasd Vegas is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: De bitcoin-community

Krijn Soeteman — Sun, 20 Mar 2022 01:00:00 +0000

We worden steeds gevoeliger. Niets kunnen we nog hebben, alles is zomaar een trauma. Het gemis van een hechte gemeenschap is één van de redenen die aangewezen wordt voor het toenemen van gevoeligheden. Dat leerde ik in een podcast waar ik recent naar luisterde. Oh ja, ‘we’ zijn de mensen uit rijke, westerse landen waar eigenlijk heel weinig gebeurt. Toch zijn we allemaal bang, zo getuige ook de hoeveelheid particuliere camera’s die tegenwoordig overal aan de gevel hangt. Misschien ook onder invloed van die mega irritante radioreclame die al maanden op praktisch elke zender langskomt (radio, boomer, ja). Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! ‘Grote ramen, we voelen ons steeds onveiliger.’ ‘De kinderen zijn steeds vaker alleen thuis, dat vinden we best wel eng.’ En andere redenen om ons bang te voelen. In een side-note: je bent puber en je ouders zijn ein-de-lijk eens van huis. Hebben ze nog tien camera’s hangen om ondertussen te tracken of je misschien een scharrel naar binnen haalt… Sorry, wat een zaadleven heb je dan als puber tegenwoordig. Maar goed, grootvader spreekt. We worden dus steeds banger, vooral doordat alles zo ontzettend bizar veilig is. Uiteraard, er zijn nog steeds dingen waar je echt lang van slag van zult zijn en dat is alleen maar goed. Zo hoort het ook. Het interessante is dat hoe linker de situatie is waarin je leeft, hoe gevaarlijker de spelletjes zijn waarmee je je inlaat. Vroeger werden, volgens de podcast, dobbelspelletjes of noodlotspelletjes veel gespeeld. Gewoon game-over, niks respawnen. Overspel is tegenwoordig al helemaal een drama vertelt het verhaal, iets dat blijkbaar vroeger minder erg was, vooral omdat je minder afhankelijk was van die ene partner. Je vangnet bestaat niet meer voor je gevoel. Zonder partner geen huis, dat idee. We moeten alles zelf maar opvangen omdat de wereld veel veiliger is. Daardoor zijn we individualistischer geworden en is er geen ruimte om iets op te vangen dat misgaat. Er is een remedie. Althans, iets dat verzachtend kan werken: een gemeenschap die je opvangt. Een gemeenschap met allerlei verschillende ideeën, gevoelens, technisch slimme of juist sociaal slimme mensen. Handige typetjes, maar ook handvaardige types. Entertainers en lanterfanters. Tja, het klinkt als een ideaalbeeld uit vroeger tijden, het Arcadië. Een eeuwig zonnig dorp in groene sappige velden met mooie boomgaarden eromheen. Nou ja, dat bestond nooit trouwens. Die noodzaak tot gemeenschappelijkheid bestond juist omdat de mens zonder de ander superkwetsbaar was. Niks Arcadië. Nu hang je je eigen camera’s op en heb je je eigen elektronische leger om je een veilig gevoel te geven. Eenzaam maakt dat. We zoeken die gemeenschap al ruim twintig jaar online. Heel gezellig en makkelijk: je vindt elkaar bij gelijke interesse. En daar hoef je niet uit. Die community is heel duidelijk afgebakend. Maar is het ook een gemeenschap in de ruime zin van het woord? Veel online communities zijn in mijn ogen best eng, als in: smal. Niet als in gevaarlijk. Je hebt een gedeelde passie, iets dat je samen interessant vindt en daar blijft het bij. Je gaat niet snel een grens over door iets over jezelf los te laten dat misschien niet goed zou vallen in de groep. Dat hoeft ook niet, want je deelt iets waar je samen blij van wordt. Misschien is het ook maar goed dat veel onderwerpen onbesproken blijven, iets dat je ook ziet gebeuren in Telegramgroepen: is er een onderwerp dat niet past binnen het hoofdonderwerp, begin dan je eigen groep maar. En weer een afscheiding en weer geen gemeenschap en verbreding van elkaars horizon. Misschien is guild trouwens een beter woord dan community of gemeenschap. Toch worden ook die online gemeenschappen steeds volwassener. Binnen de bitcoin-community is wat er rond de munt zelf bediscussieerd wordt, steeds breder. En dat is goed, want een sterke munt heeft een sterke gemeenschap achter zich nodig. Niet omdat het systeem zelf zo onkraakbaar is, maar vooral omdat geld en waarde of het belang van waarde, verankerd is in onze gemeenschappelijke waarden. Bitcoin kan supersterk zijn als netwerk achter gesloten deuren en hoge hekken met camera’s die alles registreren en beveiligen, maar maakt dat het sociale netwerk steviger? Nee, dan blijft het obscuur in een hoekje van het internet zitten. Boos te zijn op van alles en nog wat, alleen met wat mensen die slechts met elkaar praten in hun eigen Telegramkanalen die elkaar vertellen dat bitcoin inmiddels te groot is om nog te verdwijnen. Misschien moeten we gewoon wat meer naar buiten. Gelukkig kan dat, de gewone kroeg is weer open. Krijn Soeteman is tech- en wetenschapsjournalist en volgt bitcoin al sinds lange tijd. Hij is onder meer te vinden op Twitter. Lees ook eerdere columns: Also read Column: NFT’s, we kunnen er niet omheen Column: Te groot Column: De bitcoinmarkt

Het bericht Column: De bitcoin-community is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: De bitcoinmarkt

Krijn Soeteman — Sun, 13 Mar 2022 01:00:00 +0000

Column: Hier, in het nog steeds rijke westen van Europa zijn we erg goed in het de les lezen van anderen. Als dat niet lukt, dan gebruiken we de markt. We leggen standaarden op die bepaalde eisen stellen aan goederen zodat die standaarden ook elders geïmplementeerd worden. Van fysieke producten tot digitale. Als het ons eigen comfort maar niet in de weg zit. Of, en daar gaat het natuurlijk om, als we ‘onze’ belangrijke Europese bedrijven maar niet in de weg gaan zitten of ze een concurrentienadeel geven. Verder proberen we ons eigen straatje zo optisch schoon mogelijk te houden door de markt te reguleren met subsidies aan de ene kant en heffingen aan de andere. Soms weten we het niet zo goed wat we ergens mee aan moeten. Neem proof-of-work (pow). Of eigenlijk alles wat met digitale valuta te maken heeft, maar dat gaat te ver nu even en passant mee te nemen. Het proof-of-work-systeem kost energie en daar vinden we wat van. Ik ook trouwens: wie ervoor gezorgd hebben dat we nog steeds zo verslaafd zijn aan fossiele brandstoffen, zouden we met pek en veren de aarde af moeten schieten, hop, tussen het ruimtepuin. Worden ze misschien nog een vallende ster ooit. Maar ja, dat is nu wat aan de late kant. Het is al decennia aan de late kant. ‘Maar nu écht’, zeggen we dan. Ondertussen ontnemen we met dat soort uitspraken probleemloos meer dan de helft van de wereldbevolking het recht om ook energie te mogen gebruiken voor comfort, maar dat zullen we wel verspilling vinden, nu leven ‘die mensen daar’ toch ook? Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Sommigen in de Europese Unie willen proof-of-work verbieden. Of in ieder geval aan banden leggen. Of iets anders, wat is niet helemaal duidelijk, want het is omschreven in een voorstel dat maandag wel óf niet aan MiCA(R) wordt toegevoegd. Zelfs dan weten we nog niet waar we aan toe zijn. Wel weten we dan dat ‘men’ vindt dat proof-of-work slecht is, want: energie. Ik vind proof-of-work ook vaak slecht trouwens, net als auto’s en heel veel andere dingen die een overmatige hoeveelheid CO2 uitstoten. Toch rij ik ook wel eens auto, en of dat een direct fossiel aangedreven auto is of indirect via het stopcontact: ergens komt dat vermaledijde gas vrij om onze mogelijkheid om in de winter een rondje te schaatsen te ontnemen. En heel veel andere dingen. Al die zaken vind ik niet per se slecht als ze niet direct of indirect iets te maken hebben met CO2-uitstoot. Je vraagt je af: waarom draait de EU niet gewoon aan de subsidie- en heffingskraan? Dan merk je direct dat ook je veel te grote elektrische auto in Nederland gewoon aan een CO2-infuus ligt. Tenzij je natuurlijk direct gebruikmaakt van je windmolen naast je landhuis, maar dat is voor de meesten niet weggelegd. Proof-of-work hoef je niet in de ban te doen, je moet zorgen dat de subsidies die je met proof-of-work binnenhaalt elders beter binnengehaald kunnen worden omdat het daar veel goedkoper is. ‘Ha!’ Roep je nu misschien uit, ‘Zie je wel! Elders mogen ze wél lekker wat kooltjes verbranden in een afgeschreven centrale om hun blocksubsidie binnen te harken!’ Nee, dat lijkt me nou ook weer niet de bedoeling. Oké, het kán, maar het moet significant onaantrekkelijk zijn en dat lukt alleen als je écht werk maakt van CO2-belasting. Die moet niet doorverkocht kunnen worden in de vorm van CO2-certificatenhandel, waar bijvoorbeeld Tesla een hoop mee verdient, maar altijd aan je product blijven hangen. Het moet niet rendabel zijn om een ouwe kolencentrale aan te zwengelen voor eigen gewin. Het moet rendabel zijn op een plek waar nu nog niks is en je met behulp van de proof-of-work-mining-subsidies nieuwe zonne-, water-, wind-, of iets anders-krachtcentrales gaat bouwen. Vervolgens kan daar, als alles draait, iets anders aan gekoppeld worden dat de energie nodig heeft, zoals een waterstoffabriek. Zo’n ding staat er ook niet in een paar dagen, een bitcoinminer wel. Zo’n miner kan al draaien vanaf het eerste moment dat er energie in de vorm van elektriciteit gemaakt wordt. Staat de waterstoffabriek er? Of CO2-naar-methaan, of koekjesfabriek voor mijn part, dan kan zo’n miner weer elders aan het werk. Het mooie is: dan is het ook niet meer nodig voor het westen om subsidie te geven (gebeurt toch vaak niet, mooie intenties genoeg) voor projecten die zichzelf pas veel later zouden kunnen terugverdienen. Of waarbij westerse oliebedrijven zich zouden omvormen tot energie-oogsters in de woestijn bijvoorbeeld. Zie je het voor je? Shell die een enorm zonnekrachtpark midden in de woestijn bouwt, groot hek eromheen, alle waterstof naar Europa en de winst ook. En zelfs dan kan het nog nuttig zijn om bitcions te minen in Europa, alleen zonder dat het ook echt iets oplevert dat anders ook al veel geld kost, zoals warmte voor een kas of desnoods je sauna. Nou ja, verzin iets interessants. Hier zitten vast nog wat haken en ogen aan, maar het is zinvoller écht over de toekomst na te denken en daarnaar te handelen dan rücksichtslos verbieden omdat er energie mee gemoeid is. Also read Column: Omgekeerde wereld Column: het koppel Ilya Lichtenstein en Heather Morgan spookte door mijn hoofd Column: Te groot

Het bericht Column: De bitcoinmarkt is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Te groot

Krijn Soeteman — Mon, 07 Mar 2022 01:00:00 +0000

Het aantal keren dat ik met deze column begon, is denk ik niet op een hand te tellen. Columns zijn persoonlĳk. Je hoeft niet wetenschappelĳk correct te zĳn, ze gaan over grote kwesties of juist kleine. Ideaal voor het grote verhaal dat je in je hoofd hebt, zonder overal uitgebreid onderzoek te hoeven doen. Het zijn gedachten waarmee je hoopt iets bij te dragen aan het debat of gewoon om te iets kleins te delen, andere perspectieven te geven of juist anderen deelgenoot te maken van klein leed of groot plezier. Het moet alleen wel behapbaar zĳn. Als het te groot wordt, te ongrĳpbaar, en je niet voldoende kennis hebt, dan wordt het lastig. De oorlog in Oekraïne is daar een voorbeeld van. Het is te groot, ik kan er niets zinnigs over zeggen, behalve anderen napraten. Al het andere lijkt ineens zo futiel, zo klein dat je daar maar beter niets over kunt zeggen. Ik kan op de jubeltrom gaan slaan en zeggen dat mensen in Oekraïne geholpen zijn met bitcoin, maar ik ken geen cijfers, ik weet alleen wat er naar dat het officiële bitcoinadres van de Oekraïense overheid gestuurd is. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Iets anders dan bewijzen dat bitcoin handig is om toch geld te kunnen ontvangen als andere systemen eruit liggen, doet het niet. Andere kwesties rond bitcoin voelen gewoon te onbelangrijk, er is namelijk vrijwel niets veranderd: de ECB is nog steeds tegen en zoekt overal mogelijkheden om zo snel als kan zand in de radertjes te strooien. Meer restricties, dat is het doel. Vooral eigenlijk hopen dat we het niet zélf ooit nodig hebben omdat verder alles stuk is… Nog weer extra restricties op crypto’s omdat ze misschien een paar rĳke Russen zouden kunnen helpen, terwĳl eerder onfortuinlĳke Oekraïners ermee geholpen lijken. Dat is dan zo’n gedachtegang die je vrij het beloop kunt laten, zonder te controleren of die klopt. Ik zou niet weten hoe dat te controleren trouwens. Een tweet van Marc van der Chĳs die zegt dat als er plots vele tientallen miljarden van olichargen in bitcoin gegooid zouden zijn, dat de koers veel verder omhoog had moeten gaan? Dat gebeurde niet, dus ze zouden er geen gebruik van maken? Tja, ik weet het niet. Of onze redelĳk kersverse minister van financiën Sigrid Kaag die alleen het mogelĳk en door Van der Chĳs ontkrachtte gebruik van crypto’s in de mond neemt? Geen enkele verwijzing naar dat ándere gebruik? Want witwassen, want slecht. Daar vind ik wat van, maar het voelt allemaal zo nietsig en er is niets nieuws onder de zon. Ondertussen wordt mĳn collega-journalisten in Rusland het leven totaal onmogelĳk gemaakt met zelfs een grote kans om een significant deel van hun leven in de bak te moeten doorbrengen. Terwĳl in Oekraïne niet alleen velen de dood vroegtĳdig vinden, maar waar het cultureel erfgoed verdampt onder vele bombardementen. En de constante dreiging van de n-optie. Of het nou een kerncentrale is of een bom. Daar kun je dus met goed fatsoen niet over schrijven omdat het te groot is. Te veel. Daar kun je praktisch niets van vinden, behalve dat het allemaal volledig klote is. Also read Column: Lightning door het dak Column: De Bull-bear

Het bericht Column: Te groot is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: NFT’s, we kunnen er niet omheen

Krijn Soeteman — Sun, 20 Feb 2022 01:00:00 +0000

De non-fungible-tokenhype gaat maar voort en lijkt niet te stoppen. We weten allemaal dat er een moment komt waarop de hype omslaat in iets anders, maar tot nu toe wil het daar niet heel erg mee vlotten. de afgelopen tijd werd ik meerdere keren gebeld of ik het een en ander over NFT’s en web 3 wilde uitleggen. Tuurlijk, doe ik graag. En, eerlijk gezegd, bepaalde ideeën trekken me ook best wel aan. Toch blijft er structureel iets knagen, het stukje uitleg over waarom bitcoin anders is blijft namelijk steeds onvermeld. ‘Te lang, past niet in artikel, te veel informatie’, dat soort werk. Let it go! Laat het gaan. Het is niet belangrijk. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Dat is het wel. Het is belangrijk omdat de meeste mensen het verschil niet snappen of willen zien tussen een NFT, een willekeurige cryptovaluta, ook wel shitcoin in jargon, en bitcoin. Ja, in uitlegstukjes gaat dat nog wel, maar als mensen zonder kennis van zaken proberen iets zinnigs hierover te zeggen, zit je voor je het weet in de shit, zo getuige een artikel in de VPRO Gids van komende week over een uitzending van Tegenlicht over… NFT’s. De uitzending zelf is maandag 21 februari op lineaire TV, maar al streambaar via NPO Start. Na het lezen van het artikel dacht ik: oh, dit is wel heel dramatisch. Het valt alleszins mee. Je merkt dat veel van de geïnterviewden vooral iets zien in NFT-kunst omdat het ervoor zorgt dat de bestaande elite ze niet meer kan tegenhouden ook mee te doen. Zou veel bitcoiners niet heel gek in de oren moeten klinken. Ook zorgt het ervoor dat digitale kunst nu eindelijk serieus genomen lijkt te worden door de oude instituties. Superlatieven zijn overigens niet van de lucht bij sommige van de sprekers. Je moet er soms een beetje doorheen prikken, de Noord-Amerikaanse wijze van communiceren, ze zijn immers op Art Basel in Miami. Goed, het programma sluit af met bedenkingen rond de hype en het snelle geld. Als je het niet als bitcoiner bekijkt, maar gewoon door een roze kunstbril, ach. Oude wijn in nieuwe zakken. Wat heeft bitcoin hier dan verder mee te maken? Weinig op het eerste gezicht, totdat je bedenkt dat voor de meesten bitcoin synoniem is met allerhande cryptovaluta én NFT’s. Velen weten wel dat je die dingen aanschaft met andere muntjes, maar voor de buitenwereld blijft het onduidelijk. Eh.. blockchain? Piramidespel? Energie? Hoge transactiekosten? Fraude? Anoniem? Van NFT’s mag je vinden wat je wil, ik vind alles best. Echt, ik ben de moeilijkste niet. Wat ik wél erg vind, is dat het bijbehorende artikel in die gids weer het bekende riedeltje oprakelt zonder dat de auteur ook maar de minste interesse te veinst in het onderwerp zelf. Het is moeilijk, dat klopt. Je moet veel loslaten van je oude paradigma’s met betrekking tot gecentraliseerde computernetwerken, sociale netwerken, sociale verhoudingen, je verhouding tot de begrippen geld en waarde. Dat is echt lastig. Je mag het niet eens zijn met die ideeën, maar informeer je in ieder geval. Dat laatste doet de Tegenlicht-aflevering zelf niet zo goed, dat informeren. De aflevering laat vooral de kunstenaars zelf aan het woord (best interessant) en laat daarnaast vooral een decadente kunstwereld zien waar de nieuwbakken cryptonaires lachend honderden ethers uitgeven aan dingen die voor kunst kunnen doorgaan, maar ook veel dat vooral kunstig is. Door het gebrek aan technische informatie krijg je artikelen en uitzendingen waarin alle cryptovaluta en aanverwante zaken over een kam geschoren worden. Woordgroepen als ‘de blockchain’ die suggereren dat het iets als als ‘het internet’ dragen daar niet aan bij. Hoe de bitcoincommunity zelf kan helpen om minder in een adem met alle andere muntjes en tokens genoemd te worden, weet ik niet. Ik blijf gewoon maar uitleggen. Elke keer opnieuw. Also read Column: De Bull-bear Column: Wie mag bitcoin gebruiken? Column: het koppel Ilya Lichtenstein en Heather Morgan spookte door mijn hoofd

Het bericht Column: NFT’s, we kunnen er niet omheen is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: het koppel Ilya Lichtenstein en Heather Morgan spookte door mijn hoofd

Krijn Soeteman — Sun, 13 Feb 2022 01:00:00 +0000

Eens in de zoveel tijd heb ik enorm de behoefte alles analoog te doen. Geen elektronische hulpmiddelen, voor zover mogelijk. Met een Michelin-atlas door Frankrijk rijden zonder een elektronisch kaartsysteem te gebruiken. Dat voelt als heel wat. Een dag het water op of de bossen in, afgeleid worden door alles waar je mee bezig bent zonder je te bekommeren om je telefoon, de immer aanwezige metgezel voor alles. Soms neem ik dan een analoge camera mee met een rolletje. Gister was weer zo’n analoge en verder zeer inspannende dag. Mijn lichaam laat zich in ieder geval kennen. Spierpijn overal. Uitgeteld ‘s avonds op de bank pakte ik een boekje uit de kast met korte verhaaltjes zodat mijn maximale spanningsboog niet overschreden hoefde te worden. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! ‘Meest Modermismen’ van Kees van Kooten. De uitgave zelf uit het jaar dat we onze eerste PC kregen en ik daar als kind niet achter weg te slaan was. Programmaatjes in Basic schrijven, met veel moeite spelletjes vinden die op diskettes bestonden én op MS-DOS draaiden. Iedereen had immers óf 5 ¼-inch-floppies of een MSX of een Commodore. Echt leeszin had ik niet en bladerde door het boekje op zoek naar de kortste verhaaltjes. ‘Door de knieën’ bestond maar uit één pagina en dan ook nog voor de helft uit een plaatje. Mijn oog viel erop doordat het plaatje eruit zag alsof het deels door een matrixprinter uitgespuugd was. De tekst dan weer door een elektronische schrijfmachine. Van Kooten baalt dat hij toch gezwicht is voor het gebruik van een tekstverwerker en dat het hem niet lukt vervolgens de tekst te printen waarna hij de tekst met een typemachine boven het geprinte plaatje tikt. Toevalligerwijs gaat een deel van het verhaaltje over een wens die niet in vervulling ging, namelijk schrijven over wapenonderhandelingen tussen Rusland en Amerika, lees Gorbatsjov en Reagan. ‘t verhaaltje is uit 1987 overigens. What else is new, zou je kunnen zeggen. Het haalde me terug naar nu. Toch even kijken op je telefoon hoe het dan nú zit met Poetin en Biden. Het was sowieso een rare week met bijzondere gebeurtenissen. Zonder nou verder heel lullig te doen, voor mij was het meest opwindende misschien wel de arrestatie van de twee vermeende witwassers van de Bitfinex-hack uit 2016 waar toen bijna 120.000 bitcoins werden ontvreemd. Het koppel Ilya Lichtenstein en Heather Morgan bleef al een paar dagen door mijn hoofd spoken. Hij van Russische afkomst, zij Amerikaanse. Zijn socialmedia-accounts praktisch leeg en saai, die van haar het tegenovergestelde. Zien we in haar de samensmelting van een soort van Felicity Smoak, de geniale computernerd uit de verder middelmatige serie Arrow, en een soort van Joker, een van Batman zijn vervelendste tegenspelers? Je zou het bijna hopen. Het nieuws werd niet alleen binnen de bitcoincommunity besproken, ook de algemene media doken erop. Het lijkt erop dat zowel de gespecialiseerde media als de algemene weinig fiducie hebben in het echtpaar als het gaat om de werkelijke hack. In de New York Times zegt Sandra Ro, een bekende naam in de blockchainindustrie, dat het volgens haar vooral te maken heeft met het inspelen op het verhaal dat de crypto-community bestaat uit dubieuze figuren die aan de rand van de samenleving opereren. Inderdaad, het komt ook zo op mij over: dit verhaal is te bizar. Waar leidt het ons van af? Aan de andere kant kunnen bizarre verhalen soms ook juist weer waar zijn. In onze nimmer aflatende zoektocht naar nieuws zal ook dit verhaal weer snel ondersneeuwen. Hopelijk komen we er ooit nog achter hoe het werkelijk zit. Is het een afleidingsmanoeuvre om onze blik elders te sturen? En als het geen afleidingsmanoeuvre was, hoe kwamen ze aan het geld als ze inderdaad niet zelf de hackers zijn? Heather Morgan probeerde heel erg aanwezig te zijn in de analoge wereld, maar kon het niet laten constant met veel bombarie digitale sporen na te laten. Toch lijken vooral zíjn digitale sporen het balletje aan het rollen hebben gebracht. De tijd zal het leren, niet alleen hoe dit Russisch-Amerikaanse koppel in de wedstrijd zat, maar ook hoe een andere Rus en Amerikaan over onze Europese hoofden van alles uitvechten. Of het nou analoog of digitaal is, er lijkt bitter weinig geleerd in de afgelopen 35 jaar. Krijn Soeteman is tech- en wetenschapsjournalist en volgt bitcoin al sinds lange tijd. Hij is onder meer te vinden op Twitter. Lees ook eerdere columns: Also read Column: De Bull-bear Column: Potentaten en bitcoin Column: Wie mag bitcoin gebruiken?

Het bericht Column: het koppel Ilya Lichtenstein en Heather Morgan spookte door mijn hoofd is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Wie mag bitcoin gebruiken?

Krijn Soeteman — Sun, 06 Feb 2022 01:00:00 +0000

Praktisch iedereen die kan beschikken over een simpele smartphone en een basale internetverbinding kan bitcoin gebruiken. Enig zoeken levert enkele al jaren niet geüpdate feature phone-javasystemen op, maar die zien er wel erg shady uit, dus helaas… die telefoons vallen af. Dit houdt dus in dat iedereen met een simpele smartphone het bitcoinnetwerk kan gebruiken op manieren die ze zelf nodig achten. Meestal zal dit het ontvangen of versturen van bitcoins zijn, on- of offchain, maar ook steeds vaker als onderdeel van een remittance– of (terug)overschrijvingsnetwerk. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Hierbij zit de waarde niet in de actuele omrekenwaarde van bitcoin ten opzichte van een dollar of euro, maar in de onkreukbaarheid van het bitcoinnetwerk zélf om te gebruiken voor het overschrijven van… dollars of andere fiatvaluta. Dat het lastig is om om te gaan met systemen die ongrijpbaar zijn als bitcoin, is begrijpelijk: we zijn gewend dat we systemen die we als mens gebouwd hebben min of meer te kunnen controleren. Met die blik kijken mensen die vaak in rijkere westerse samenlevingen zijn opgegroeid naar hoe we om moeten gaan met onze digitale infrastructuur. Dat doen ook meer repressieve samenlevingen waar over het algemeen één man zich als grote leider ziet. Beide samenlevingssoorten vinden bitcoin vaak maar niets. Tot ze het juist wel goed kunnen gebruiken omdat ze zo toch nog geld in en uit het land kunnen krijgen. Een artikel in de Economist van afgelopen vrijdag vatte weer eens mooi samen hoe de economische elite kijkt naar bitcoin. De titel ‘The charm of cryptocurrencies for white supremacists’ belooft al weinig goeds. Het stuk doet voorkomen alsof het alleen die groep is die daadwerkelijk gebruikmaakt van cryptovaluta in het algemeen. De schrijver gooit alles op één hoop. Er wordt voorgerekend hoeveel geld bepaalde bekende (voormalig) YouTubers via bitcoinadressen op hun websites binnenkrijgen. Geen misse bedragen inderdaad. Uiteraard hebben de gecentraliseerde gelddoorsluisystemen van de wereld goed hun best gedaan en deze foute figuren de mogelijkheid tot geld binnenharken stopgezet. Conclusie: extreem-rechts gebruikt cryptovaluta en dus is het fout. Dat spreekt tegen hoe ik dit stukje begon. Iedereen kan cryptovaluta gebruiken, bitcoin in het bijzonder. De wallets zijn laagdrempelig en weinig complex, zeker in tegenstelling tot de duizenden andere alt- en shitcoins. Het laat ook weer zien hoe weinig onze financiële elite bereid is verder te kijken dan hun neus lang is als het gaat om problemen waar we last van hebben. Ze lijken niet bereid om te kijken waar de problematiek vandaan komt. Als je de basis niet oplost in een samenleving, dan kom je er niet en vervreemd je logischerwijs delen van de bevolking van je samenleving. Waarom wordt dan zo graag gewezen op het gebruik van cryptovaluta met betrekking tot bepaalde praktijken die door velen, ook door mij, als verkeerd beschouwd worden? Een echt simpel antwoord is er natuurlijk niet, maar lekker makkelijk is het wel. Bitcoin als boeman werkt gewoon goed. Als je kijkt hoe de bovenlaag erover spreekt, namelijk dat het slecht is, want witwassen, en de rest van de voor bitcoiners bekende riedel, dan is het ook makkelijk: alles is meetbaar aan bitcoin. Je kunt precies zien hoeveel van a naar b gaat en je weet ook nog eens precies hoeveel energie het netwerk gebruikt. Heel fijn en behapbaar. Een stuk minder shady dan vage overschrijvingen met behulp van kunstwerken, goudstaven of vastgoed. Of bijzonder ingewikkelde beleggingsproducten. Of… Je hoeft er niet eens voor te rekenen bij bitcoin, je kunt zelfs gewoon het bitcoindoneeradres van de gehate website invoeren in een blockexplorer en klaar! In de meeste gevallen met betrekking tot white supremacists zouden er er genoeg andere mogelijkheden binnen bestaande rechtssystemen moeten zijn om iemand wellicht te veroordelen. Maar als die rechtsstaat langzaam maar gestaag steeds verder uitgekleed wordt, dan gaat het mis. Als elke staat een surveillancestaat wordt, waar zijn we dan? Juist, in de aap gelogeerd en dan mogen we heel blij zijn met een systeem als bitcoin. Van niemand, voor iedereen. Krijn Soeteman is tech- en wetenschapsjournalist en volgt bitcoin al sinds lange tijd. Hij is onder meer te vinden op Twitter. Lees ook eerdere columns: Also read Column: perikelen rond lightningnodetransplantaties Column: De Bull-bear Column: Potentaten en bitcoin

Het bericht Column: Wie mag bitcoin gebruiken? is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Potentaten en bitcoin

Krijn Soeteman — Sun, 30 Jan 2022 01:00:00 +0000

Eerst is bitcoin fout omdat het niet te controleren is, dan is het goed omdát het niet te controleren is. En ‘controleren’ betekent in dit geval dat de dictator-in-kwestie er niet aan kan sleutelen. Uiteraard is de bitcoinblockchain extreem goed te controleren in de zin van in te zien door iedereen, maar die eigenschap is voor het snel en met zekerheid grote hoeveelheden geld het land in of uit te krijgen niet zo relevant. Alleen de zekerheid van verplaatsing is van belang: je doet een transactie en bij voldoende vergoeding van transactiekosten zal de transactie doorgaan, of je nou Imelda, Nayib of Vladimir heet. Controle, of het gebrek daaraan, maakt velen zenuwachtig. Is dat niet vreemd? Heel veel gebeurtenissen kunnen we niet controleren, maar we kunnen ons er wel zo goed mogelijk op voorbereiden. Als je gaat varen terwijl er een storm op komst is, dan weet je immers dat je of stevig in je schoenen moet staan of misschien even wacht met uitvaren. In de regel is goed zeemanschap dat je niet uitvaart bij een opkomende storm. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Bitcoin zit altijd midden in een storm. Althans, zo lijkt het. Zij die slechts van dichtbij kijken zien onderdelen, zaken waar ze iets over vinden en het systeem daarom bejubelen of juist afschrijven. De op het oog grootste bejubelaars zijn vaak te vinden in een politiek spectrum waar velen zich niet per se heel erg thuis voelen. Sterke stelligheden en opgeblazen meningsverschillen maken dat menigeen liever een blokje omgaat in plaats van zich ermee te bemoeien. Vrijwel altijd man en, in ieder geval van achter het toetsenbord, niet op het mondje gevallen. Het zijn ook niet de minsten die deze manier van communiceren graag gebruiken. Zelfs de president van El Salvador past het toe op een manier waardoor er überhaupt geen ruimte gelaten wordt voor een gesprek. Je bent voor of tegen, laat daar geen twijfel over bestaan. En zijn wil is wet, daar hoeft ook niemand aan te twijfelen. Zo bezien is het niet vreemd dat veel mensen zich afkeren van alles dat ook maar naar bitcoin riekt. De zogenaamde, meest zichtbare voorvechters plukken vaak een heel specifiek onderdeel uit het systeem dat voor hun doel heel praktisch is. Vervolgens misbruiken ze dat voor eigen gewin. Het gevolg is dat veel mensen die zichzelf niet senang voelen bij dergelijke types op voorhand al ’tegen’ zijn. Dan kun je aankomen met dat je het van belang vindt dat er een systeem is in onze digitale wereld waar niemand de scepter over kan zwaaien, ook niet de rijksten of machtigsten. Dan kun je mooie verhalen vertellen over de waardelaag die iedereen de mogelijkheid geeft zonder problemen waar ook ter wereld transacties te doen, zelfs zonder direct internet nodig te hebben. Dan kun je het hebben over cryptografische mogelijkheden waarbij je alles aan transacties koppelt en uiteraard dat geen derde partij nodig meer nodig is, enzovoort. Dan hoort niemand dat meer. Iedereen is doof voor argumenten, laat staan dat er nog een gesprek komt. Ze zien alleen nog maar die storm. Een storm op omrekengebied qua koersen. Een storm op energiegebruik. Een storm op ongelijkheid. Het grotere plaatje mist. Bitcoin in zichzelf is een heel krachtig systeem om transacties uit te voeren. Iets virtueel van A naar B verplaatsen. Daarin is het ongeëvenaard. Als we dat systeem beschouwen als een gegeven, dan wordt het makkelijker: het is er. Gebruik het op de manier zoals dat goed past binnen je eigen leefwereld. Het is als water: de een gebruikt het om thee mee te zetten, de ander om koffie mee te maken en weer een ander drinkt het puur. Het water zelf is kleurloos. De kleur komt van de mens die er wat mee maken wil. Krijn Soeteman is tech- en wetenschapsjournalist en volgt bitcoin al sinds lange tijd. Hij is onder meer te vinden op Twitter. Lees ook eerdere columns: Also read gas-olie-mining-scaled-5fd920ae0873c.jpg')" title="Column: Omgekeerde wereld"> Column: Omgekeerde wereld Column: perikelen rond lightningnodetransplantaties Column: De Bull-bear

Het bericht Column: Potentaten en bitcoin is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: De Bull-bear

Krijn Soeteman — Sun, 23 Jan 2022 01:00:00 +0000

Doomscrollend op Twitter kwam ik een plaatje tegen van een beer-stier. Of een stier-beer. Of een bull-bear. Daaronder uiteraard een litanie van bekende en minder bekende memes en bots die automagisch op alles-met-bitcoin-in-de-tekst reageren. Een nieuw fabeldier is geboren. De grote vraag is: kan dit dier, dat een combinatie is van twee krachtige wezens, ooit de status van fabeldier krijgen? Daarvoor moet het in verhalen voor gaan komen. Het beest moet onderdeel gaan vormen van de mythes rond bitcoin. Misschien kruipt het wel uit een uitgeputte mijnschacht of zoiets. Misschien moet het dier wel gevangen gehouden worden in een mining farm. Onmogelijk om door de wirwar aan netwerkkabels te geraken. Eens per jaar wat offers naar binnen gooien in de vorm van van het pad geraakte bitcoiners of zo. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Verhalen staan nooit op zich, dat is dus wel fijn. Mijn hersenspinsel is niet heel origineel verder. Maar toch. Een beetje lenen bij wat mythen en sagen is helemaal niet zo gek. De bull-bear deed me in eerste instantie trouwens denken aan een jackalope, een niet-bestaand dier uit Noord-Amerikaanse folklore. Een jackalope is een kruising van een haas met een antilope waarbij het woord ‘jackrabbit’ (haas) en ‘antalope’ (oude spelling voor antilope) zorgen voor dit fabeldier. Wat kun je erigenlijk toeschrijven aan zo’n bull-bear? Ten eerste moet ie natuurlijk een goede eigen naam krijgen zodat ie mooi past in het rijtje mythische combinatiedieren, zoals de jackalope, de chimaera, de Minotaurus en de centaur. Wat voor koers gaat dit dier? Duidelijk niet op en niet neer. Misschien heeft ie een vreemd loopje, soort van zijwaarts? Is ie agressief? Of juist heel rustig? Soort van oude wijze. Hoe wordt ie geboren? Of ontstaat het beest juist door een combinatie van factoren? Een blikseminslag op een bitcoinmijn of zo? Gevormd door een Zeus-achtig opperwezen? Voor je het weet zit ie (hij, zij, iets anders?) in het Marvel-universum. Of een van die andere animatiestudio’s. Is het dier dan de slechterik of juist het tegenovergestelde? Komt het alleen naar boven als de maan en de zon in een bepaalde stand staan? Best gaaf eigenlijk, eigen verhalen maken. Bitcoin zelf is natuurlijk heel technisch en daardoor ook een beetje saai. Zo’n fabel kan de boel wat opleuken voor de buitenwereld. Dat brengt je dan weer terug bij de herkomst van dit nog naamloze fabeldier: de stieren- en de berenmakt of bull- en bear-market. Daar zit ook een verhaal achter, namelijk de manier hoe een beer zijn prooi aanvalt: door met de poten naar beneden te slaan. Volgens de overlevering is dat de reden waarom beermarkten heten zoals ze heten: de prijzen vallen naar beneden. Het tegenovergestelde is ook helder: een stier valt juist aan door zijn kop omhoog te stoten waardoor de hoorns de tegenstander moeten verwonden. Tja, we kennen allemaal de plaatjes van torero’s die op de hoorns gespietst zijn. ‘t Zou dan toch logisch zijn dat met rode candles in de grafieken juist de stier weer wakker zou moeten worden. Of we kunnen gewoon in alle rust werken aan mooie verhalen. Dat is ook wat waard. Krijn Soeteman is tech- en wetenschapsjournalist en volgt bitcoin al sinds lange tijd. Hij is onder meer te vinden op Twitter. Lees ook eerdere columns: Also read Column: Groene sprookjes gas-olie-mining-scaled-5fd920ae0873c.jpg')" title="Column: Omgekeerde wereld"> Column: Omgekeerde wereld Column: perikelen rond lightningnodetransplantaties

Het bericht Column: De Bull-bear is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: perikelen rond lightningnodetransplantaties

Krijn Soeteman — Mon, 17 Jan 2022 01:00:00 +0000

Een jaar geleden deed ik de eerste serieuze poging voor een lightningnode op een Raspberry Pi 4 8GB met het voorgebakken systeem MyNode. Dat lukte en ik had al vrij snel een goed verbonden node. Daarvoor had ik wel eens gerotzooid met een node op een RPi 3B+ met RaspiBlitz en ook later heb ik die RPi nog wel gebruikt om een slecht functionerende BTCPay Server op te draaien. Dat laatste viel in de categorie: ‘al doende leert men’. En bij bitcoingerelateerde zaken komt ook het volgende bij kijken: ‘… verlies je miniplukjes bitcoin niet door domme acties’. Waarom ging ik ook nog aan de slag met een aparte BTCPay Server? Dat had een vrij simpele reden: ik vond dat mijn boek ‘Cryptovaluta voor dummies’ tenminste met bitcoin en lightning-bitcoin te krijgen moest zijn. In de retail kende ik geen enkele boekhandel die in de winkel of online bitcoinbetalingen accepteert, wat dus betekende dat ik het dan maar zelf moest doen. Inmiddels is er door het niet aflatende zendingswerk van mijn collega-auteurs Bert en Peter Slagter met ‘Ons geld is stuk’ in ieder geval bij één boekhandel in Nederland de mogelijkheid in de winkel met LN-BTC te betalen, maar online is dat helaas nog niet mogelijk. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Lang verhaal kort: de MyNode-installatie moest dienen als makkelijk alles-in-een-recept voor het draaien van een node waar je niet naar om hoeft te kijken (dat kan heel erg misgaan bleek) en vooral ook functioneren als BTCPay Server. Dat laatste pakket is op MyNode makkelijk via een grafische gebruikersinterface te installeren. En dan werkt dat. Binnen je eigen netwerk. Het lukte me met geen mogelijkheid om dat ook naar buiten te krijgen. Navraag in de chatkanalen van MyNode maakte duidelijk dat het eigenlijk ook niet de bedoeling is: leuk voor een lokaal point-of-sale’-systeem, maar niet voor een wereldwijd bereikbare dienst. Inmiddels had ik een goed draaiende node met veel verbindingen en daaromheen een leuke community in het LightningNL-telegramkanaal. Toch bleef dat online afrekenen van dat boek van mij knagen. Daar had ik dus een aparte BTCPay Server voor nodig. Het opzetten van BTCPay als plugin in een WooCommerce-omgeving op een WordPress-installatie was het probleem niet: dat werkt echt heel eenvoudig. Hoog tijd RPi 4 numero #2 te kopen. Met natuurlijk weer een grote harddisk voor die hele vermaledijde bitcoinblockchain, want dat had ik inmiddels geleerd: je kunt een zogenaamde ‘pruned node’ maken van je BTCPay Server, maar als je dan een lokale lightningnode opzet… dan mag je peentjes gaan zweten om het daar naartoe verstuurde geld later weer terug te krijgen, dus de on-chain-funding-transactie. En ja, er staat een heel grote waarschuwing bij die je helaas kunt negeren. Je lightning-seed is namelijk geen standaard-seed, maar werkt met het aezeed cipher seed scheme. Op Reddit wordt dat verder uitgelegd. Goed, een werkende MyNode, maar niet mijn gewenste opstelling, een goed werkende BTCPay Server op een RPi 4 met de hele bitcoinblockchain erop. Dat ging als een speer. Enige ding: hoe krijg je binnenkomende kanalen? Mijn oplossing was één private channel van de MyNode naar BTCPay en dat deed zijn werk. Voornamelijk ikzelf die testdonaties aan mijzelf deed trouwens. Broekzak-vestzak zullen we maar zeggen. Je kunt overigens ook een andere node via macaroons en andere lastige zaken koppelen aan je Server, did that, been there, maar zo bleef ik twee RPi’s nodig hebben. De druppel was toen de harddisk van de MyNode het begaf. Drie weken peentjes zweten en heel wat meer geluk dan wijsheid met een klein beetje commandlinekennis zorgde ervoor dat de MyNode toch ineens weer in de lucht was, inclusief bestaande kanalen. Inmiddels had ik een SSD aangeschaft om de HDD te vervangen, maar die bleek 4 bits te klein voor een ‘disk copy’ dus dat ging ook al mis. Nou ja, dan maar helemaal goed: BTCPay kreeg de nieuwe SSD, inclusief een verse bitcoinblockchain. Deze opstelling met de twee nodes draaide prima, maar de MyNode bleef een doorn in mijn oog. Net als Umbrel veel te veel diensten die allemaal stuk kunnen gaan of rare beveiligingslekken geven en wat al niet meer. Inmiddels was ik er dus achter dat je prima de eigen interne lightningnode van BTCPay kunt gebruiken en die heeft gewoon de bekende visuele voorkant meegekregen als op zoveel plekken: Ride the Lightning, beter bekend als RTL. Nu bleef nog één ding staan: het uitzetten van de MyNode. En alle kanaaltjes dus. Inmiddels was de node ook onderdeel van een van de eerste Satoshi Radio Ring of Fires en dat zou dus betekenen de kanalen opgeven in die ring en zo de verbindingen tussen die andere nodes ook minder goed maken. Transplantatie dus en dat is geen makkelijke klus. Uiteindelijk heb ik de MyNode lang opengehouden, ben een paar kanalen gaan opzetten vanuit BTCPay naar een paar goed verbonden kanalen die ik ook al op de MyNode had. Daar heb je dan nog niks aan: alleen uitgaande kanalen zijn niet zo nuttig voor een node die betalingen moet kunnen ontvangen. Dus zelf balanceren door steeds de helft van de kanaalwaardes via specifieke kanalen (dat kun je kiezen) naar de MyNode te sturen en in een enkel geval naar BlueWallet als het anders niet lukte. En altijd cheap hè, 1sat/vbyte-fees. Altijd dan precies even een block dat er een eeuw over doet om door te komen of een hoos aan nieuwe transacties. Na een paar dagen was het in ieder geval volledig gelukt: een nieuwe, goed verbonden node en de oude MyNode kon aan de wilgen. Natuurlijk, er zijn inmiddels veel meer diensten die je kunnen helpen met een gebalanceerd kanaal opzetten, alleen zijn die vaak duur. Ik ben toch echt van de 1-sats-fee-soort. Dan maar even wachten als het druk is op het netwerk. Misschien ga ik de volgende keer eens ‘loop in’ of ‘loop out’ gebruiken, maar voordat ik een beetje begrijpelijke documentatie daarover tegenkwam… was ik al klaar. Al met al: de transplantatie van de MyNode met de bestaande kanalen van de SR ROF heeft gewerkt. Het voelde als een harttransplantatie uitvoeren terwijl je wel globaal iets van de anatomie van het hart en omliggend weefsel weet, maar toch niet genoeg. ‘Ah, die ader moet daar!’ Krijn Soeteman is tech- en wetenschapsjournalist en volgt bitcoin al sinds lange tijd. Hij is onder meer te vinden op Twitter. Lees ook eerdere columns: Also read Column: Lastige feestdagenvragen Column: Groene sprookjes gas-olie-mining-scaled-5fd920ae0873c.jpg')" title="Column: Omgekeerde wereld"> Column: Omgekeerde wereld Wil je op de hoogte blijven over alle ontwikkelingen? Kom dan eens langs in onze Telegram chat, en download ook vooral onze Android Nieuws app of iOS Nieuws app!

Het bericht Column: perikelen rond lightningnodetransplantaties is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Omgekeerde wereld

Krijn Soeteman — Sun, 09 Jan 2022 11:15:00 +0000

Deze column moest gaan over De Wetenschap en waarom er geen degelijk onderzoek gedaan wordt naar het energieverbruik van bitcoin. Waarom het nooit gaat om de vraag wélke energie dit ongrijpbare netwerk gebruikt, niet óf het energie verbruikt (dat ontkent niemand). Ook moest het gaan over het koekje van eigen deeg dat sommige zeer uitgesproken bitcoiners op Twitter nu terugkrijgen in de vorm van anti-bitcoinmining-onderzoek-dat-duidelijk-niet-klopt en wat ze zelf doen met antivaxpropaganda, om maar eens een voorbeeld te noemen. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Ook moest het gaan over hoe de wetenschap gelukkig over het algemeen zelfreinigend is, maar dat het kwaad dan vaak al is geschied, denk aan de 2-graden-paper die in 2018 verscheen in een kleine publicatie van Nature waarin beweerd wordt dat bitcoinmining alleen al verantwoordelijk zou kunnen zijn voor die beroemde 2 graden… Zulke beweringen blijven helaas hangen en steeds terugkomen. Net als het inmiddels al lang ontkrachte roodvleesonderzoek van Diederik Stapel. Tot ik vrijdagavond zelf een beetje aan het ranten sloeg op een bekend Telegramkanaal over mijn innige afkeer van opinieprogramma’s als Op1. Dat ik daar weiger naar te kijken omdat het me veel te veel negatieve energie geeft, zonder daar verder zweverig over te doen. Een verhaal over de onderwerpskeuzes uit de eerste alinea zou slechts het voor de zoveelste keer uitkauwen van al volledig uitgekauwde onderwerpen worden. Weer een opiniesausje, nu in de vorm van een chagrijnige column. ‘Zie je, jullie snappen er ook niks van!’ Dat werk. Het is dan beter om achteruit te stappen en naar het groter plaatje te kijken. Het bekende ‘if in doubt, zoom out’-werk. Dan zien we een wereld vol met bange mensen in omgevingen die veiliger zijn dan ooit. Elke escalatie en exces wordt zo breed uitgemeten dat we steeds maar dieper in onze eigen krochten kruipen. Minder minder! Scandeert het volk in het ganse rijke westen. Minder energie bedoelen ze dan. Dat geeft minder CO2-uitstoot denken ze dan. Begrijpelijk. Angst. Terwijl iedereen met een beetje nadenken ook kan verzinnen dat we collectief veel meer energie zullen gaan gebruiken in de toekomst, niet in de laatste plaats omdat het gros van de wereldbevolking ook een comfortabeler leven wil, net als wij. En terecht. En ja, we zijn minder energie gaan gebruiken omdat heel veel dingen tegenwoordig veel zuiniger zijn. Dat heet vooruitgang. Technische vooruitgang. Maar als die vooruitgang niet ingebed wordt in het collectieve geheugen, dan blijven mensen hangen in een soort van utopisch wereldbeeld. Een prachtig vroeger-was-alles-beter. In een niet-bestaand-prachtig-keuterboertjesverhaal. Mooie zonsopkomsten vanuit een versleten hut met een lekkend dak en een vloer van platgestampte aarde. Vooruitgang is het kweken van ons voedsel zonder dat we daar land bij nodig hebben en het kweken van vlees zonder dat we daar dieren bij nodig hebben. Dat vraagt allemaal energie en warmte of juist koeling. Het zorgt ook voor een betere wereld omdat er meer ruimte is voor frisse lucht en minder methaanuitstoot, om maar een dwarsstraat te noemen. Maar als dan vervolgens een bedrijf dat kassen verwarmt met een hoog rendement aan restwarmte van miners (94 procent) niet eens op z’n site durft te zetten dat het om bitcoins gaat door het negatieve imago, dan is dat op z’n zachtst gezegd spijtig. Het meest energieveelzijdige ding in de wereld waarmee allerlei nieuwe paden rond energieverbruik te verkennen zijn, wordt structureel afgefakkeld omdat we niet open durven te staan voor het totaalplaatje. Op een paar verstokte typetjes na is vrijwel iedereen het erover eens dat er minder CO2 de lucht in moet. Het liefst nul. En dat terwijl we meer energie gaan gebruiken. Daar is een hele berg innovatie voor nodig. Als bitcoin dat ook nog eens zelf bekostigt met z’n bloksubsidies lijkt me dat een mooie vooruitgang. Je krijgt er tevens een superveilig netwerk voor terug, ook niet geheel onbelangrijk in onze online samenleving. Also read Column: Toegankelijk betalen nog lang een illusie (voor de meesten) Column: Onze eigen taal Column: Lastige feestdagenvragen Column: Groene sprookjes

Het bericht Column: Omgekeerde wereld is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Groene sprookjes

Krijn Soeteman — Sun, 02 Jan 2022 13:47:00 +0000

Stammen zo ver het oog reikt, bedekt met algen en dikke lagen mos. Geen mens te zien op nieuwjaarsdag. Het is stil in het bos. De schemer begint nog steeds vroeg, al gaan we weer naar het licht. Ondanks het overwegend grijze, saaie en vaak vochtige weer ben ik veel buiten geweest de afgelopen week. Geen computers, wel vaak doomsdayscrolling op Twitter. Beetje jammer, maar ja, je klikt zo makkelijk op dat icoontje op het scherm van je telefoon. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Met al dat buiten zijn komt ook de vraag waar we het eigenlijk allemaal voor doen. Wat doen we de hele tijd online? Marketeers verzinnen steeds maar nieuwe termen om iedereen mee te blijven slepen in online werelden waar hun bazen steeds puissanter rijk worden. Die online werelden waar we uiteindelijk maar matig gelukkig lijken te kunnen worden. Als het echt niet goed gaat in je hoofd, moet je offline, al vinden velen juist ook online hulp en steun. De paradox is dat we niet ontkomen aan online juist omdat we niet allen tegelijk buiten kunnen zijn. Echt buiten bedoel ik dan. Als iedereen een huis met een tuin zou willen hebben, dan kunnen we de wereld wel opdoeken. Daar is de ruimte niet eens voor. Voor ons eigen overleven moeten we dus juist in compacte steden wonen en alles met grote precisie regelen. Ons voedsel in de volle grond? Leuk, maar het gros zouden we beter in megagecontroleerde omgevingen kunnen kweken zodat er praktisch geen voetafdruk is. Geen bestrijdingsmiddelen nodig, korte vervoerslijnen, dichtbij of in de stad. Dat klinkt allemaal prachtig natuurlijk. De oplossing voor ons vervuilingsprobleem! Allemaal in een compacte, ultra efficiënte stad, praktisch honderd procent circulair. Het kan, technisch, maar er zit nog wel een mens tussen. En zoiets bouw je niet van de ene op de andere dag. Net als het energieprobleem, plannen genoeg, er ligt voldoende in de week, onderzoek zat, maar al zou je nu honderden miljarden extra aan een project als ITER geven, die fusiereactor staat er echt niet veel sneller. Waarom niet? Omdat we niet kunnen toveren. De fysieke wereld vraagt om fysieke inspanning en noeste intellectuele arbeid. Daar vraagt ook bitcoin om. Een hoop. Veel bitcoiners proberen in het reine te komen met hun muntje als het gaat om die eerste vraag van bitcoin, de energievraag. Voor de één maakt het allemaal niks uit, want geld is alles, voor de ander is het lastiger: energie oogsten is al lastig genoeg. Daar is altijd een uitruil voor nodig. Ondanks dat die grote gele bol in het centrum van ons zonnestelsel een constante stroom hoogwaardige energie naar ons uitzendt, moeten we die energie ook nog eens op een manier omzetten waardoor we een leefbare planeet houden voor alle mensen, niet alleen voor de gelukkigen die bovenop de apenrots zitten. Een deel van die energie komt van de zon uit langetermijnopslag in de vorm van olie, gas of steenkool, een deel zetten we om met behulp van zonne-energieopvangsystemen, waar zonnepanelen het bekendst van zijn. Voor een ander deel gebruiken we energie in de vorm van beweging, aangedreven door water, wind of combinaties van technieken. In alle gevallen geldt: de systemen staan er niet zomaar. Het kost energie en materiaal ze te maken en de eerste groep zorgt ook nog eens voor een vervelend bijeffect, namelijk het verzorgen van een dikkere deken van broeikasgassen, zodat we de warmte-energie van de zon helaas iets beter vasthouden dan goed voor ons is. De intellectuele kant van bitcoin laat mij steeds zien dat het systeem nodig is voor onze online wereld om daar een ‘online natuurkracht’ neer te kunnen zetten die niet door de machtigen der aarde te beheersen is. Een online kracht die ook nog eens haar basis vindt in de fysieke wereld. In die zin vind ik het belangrijker dat hier energie aan besteed wordt dan aan de opslag van al die online vergaderingen die de afgelopen twee jaar in een niet te stoppen stroom opgeslagen zijn. Of kattenplaatjes. Of kerstboomlampjes. Toch bekruipt me een vervelend gevoel als er dan voor het minen van bitcoin speciale ‘groene’ energiecentrales worden neergezet onder het mom van: dit ligt toch te ver van de bewoonde wereld af, dus kunnen we er beter bitcoins mee minen. Prima, als de centrales er toch al zijn. Een afgelegen dam bijvoorbeeld. Of als er tijdelijk te veel energie opgewekt wordt bij zon- of windparken. Het neerzetten van nieuwe energiecentrales, ook als ze ‘groen’ zijn, kost van alles: ruimte, materiaal en energie om ze überhaupt te bouwen. Het meest bizarre is het opnieuw aanzetten van kolen- of gascentrales om er bitcoins mee te minen. Maar goed, het is ook raar dat Duitsland juist z’n kerncentrales uitzette en nu weer vaak bruinkool als energieopwekker nodig heeft… Daarbij valt de voetafdruk van bitcoin ineens weer heel erg mee. Of de voetafdruk van wasdrogers, kattenplaatjes en online opgeslagen vergaderingen. Het blijft een lastig verhaal. Misschien willen we gewoon te veel als mens. Soms leidt dat tot het terugverlangen naar tijden die nooit bestaan hebben. Naar het Arcadië, een ideaallandschap dat er ooit geweest zou zijn aan het begin der tijden. Een wereld van prachtige bossen en glooiende landschappen in een soort van eeuwige zomer. Mijn bos was druilerig en grijs. En groen. Opvallend groen voor 1 januari. Krijn Soeteman is tech- en wetenschapsjournalist en volgt bitcoin al sinds lange tijd. Hij is onder meer te vinden op Twitter. Lees ook eerdere columns: Also read Als je denkt dat het versturen van beetje bitcoin gemakkelijk is Column: Onze eigen taal Column: Lastige feestdagenvragen Wil je op de hoogte blijven over alle ontwikkelingen? Kom dan eens langs in onze Telegram chat, en download ook vooral onze Android Nieuws app of iOS Nieuws app!

Het bericht Column: Groene sprookjes is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Lastige feestdagenvragen

Krijn Soeteman — Sun, 19 Dec 2021 16:15:00 +0000

We kunnen er niet omheen: de vragen tijdens de feestdagen worden beperkt. Vermoedelijk krijg je zelfs geen vragen, want er is geen samenkomst. Een lockdown is er wel. Zelfs voor iemand die niet veel op heeft met de zogenoemde feestdagen is het toch een domper want uiteindelijk hou ik echt wel van lekker eten en een goed glas wijn. Er is maar één voordeel: je zit niet met een hele familie aan tafel waar tante of oom huppeldepup wil weten hoe dat nou zit met die ‘bietcoins’. Of een bijdehand nichtje of neefje dat over muntjes begint waar we de namen niet van in de mond zullen nemen. Of voordeel? Eigenlijk is het dus een nadeel. Is er eindelijk een moment in het jaar waarin het mogelijk is om de familieleden extra kennis bij te brengen over bitcoin, is je dat ontnomen. Eindelijk de mogelijkheid om uit te leggen dat het echt geen piramidespel of tulpenmanie is, gaat dat niet meer door. Om niet te vergeten wat gevraagd had kunnen worden. Dan maar wat mogelijke conversaties op je scherm. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! “Zeg, jij hebt toch van die bitcoins? Die zijn ook niks meer waard he!” Wat de waarde op 25 of 26 december ook zal zijn, de kans dat bitcoins dan toevallig ineens niks meer waard zijn is klein. Of het nou 25 duizend of 50 duizend euro per stuk is, je allervriendelijkste familielid weet niet beter. ’t Is dan wel een beetje balen dat je niet kunt zeggen: “Nee, inderdaad, vrijwel niets meer! Gratis zijn ze bijna. Zullen we dan maar eentje kopen? Heb je bedrag X voor me? Dan zijn we zo klaar.” De verbaasde blik is sowieso onbetaalbaar. Jammer dat het nu dan via Zoom moet. “Dat bitcoingedoe van jou, allemaal voor criminelen! Daar wil je toch niet mee te maken hebben?” “Dat klopt, zeg, heb je dat verhaal gelezen van die mensen die elke keer tienduizenden euro’s overmaakten met hun gewone bankrekeningen naar zogenaamde investeringsmaatschappijen? Grappig hè, dat het ook met euro’s kan!” Tja, dat gebeurt constant met ‘echt’ geld. Het verhaal van deze megascamoperatie stond gister in de NRC onder de kop ‘Hoe een Nederlandse ondernemer 1,1 miljoen verloor door de perfecte misdaad‘. Je begrijpt wel waarom centrale banken zo graag een centralebankdigitalegeldoplossing willen. Misschien wordt het hoog tijd dat we ze advies gaan geven. Goed, tante huppeldepup is inmiddels al afgehaakt en gaat toch maar voor goud. Dat hebben de banken tenslotte ook in de kluis liggen. “Het is hartstikke duur! Elke transactie kost 50 euro en het duurt uren voor zoiets doorkomt!” Eigenlijk zat je op deze opmerking te wachten. Eindelijk is ie daar, de vraag waarmee je iets kunt laten zien, namelijk: het Lightning-netwerk! De grote belofte die inmiddels gewoon al tijden werkt. Voor luttele sats kun je mensen enthousiast maken. Dit is de vraag waarmee je makkelijk iets kunt laten zien en waar mensen snel een gevoel bij hebben. “Ja, die NFT’s van je, die zijn duur… maar bitcoin kan vrijwel gratis verstuurd worden tegenwoordig”, zeg je. Het woord gratis zou normaal iedereen met de neuzen jouw richting op hebben laten kijken. De traditionele hazenpeper met cranberrycompote mag nog even rustig wachten op het rechaud. “Ja, pak je telefoon maar”, zeg je triomfantelijk. “en ga naar je play- of appstore en vul in…”. Nou ja, daar wil ik niet sturend in zijn, kies een wallet naar smaak. BlueWallet wellicht? Maar die kan weer geen podcastmicrotransacties aan. Daar heb je dan weer Breez voor nodig. Of misschien wil je een die al Bolt12 snapt. Nou ja goed. Maak het vooral niet te ingewikkeld. “Moet ik dan geen rekeningnummer invoeren?” “Nee, dat hoeft niet, je hoeft helemaal niets nakkes nada met je bank te doen.” “Moest ik geen e-mailadres invullen? Ik snap het niet!” “Nee, dat hoeft ook niet. Het enige dat je moet doen is te bewaren wat de wallet zei dat je moest bewaren!” Tja, dat is altijd een lastig dingetje. Maar goed, je gaat er vanuit dat deze wallets voor wat satjes zijn.. Misschien laat je ze wel een screenshot maken van de qr-code of seed deze keer. Kun je direct een vervolgdinertje plannen om veiligheid uit te leggen. Maar nu nog even niet. Het zover: de eerste satjes gaan naar je familie! Het is gelukt. Ze zien ineens een ander gebruik. Andere mogelijkheden, andere opties. En, nog beter, ze hebben nu zélf een ietsiepietsie bitcoin. Het is bijna een mooi Kerstverhaal. Helaas, het blijft bij een droom. Misschien kun je ze wel een kerst- of nieuwjaarskaart sturen met een Lnurl voor het opnemen van wat satjes of withdrawal. En je telefoonnummer voor hulp natuurlijk. ps: ideeën voor het maken van zo’n Kerst- of nieuwjaarskaart? Post het in de comments! Krijn Soeteman is tech- en wetenschapsjournalist en volgt bitcoin al sinds lange tijd. Hij is onder meer te vinden op Twitter. Lees ook eerdere columns: Also read Column: Het mycelium Als je denkt dat het versturen van beetje bitcoin gemakkelijk is Column: Onze eigen taal Wil je op de hoogte blijven over alle ontwikkelingen? Kom dan eens langs in onze Telegram chat, en download ook vooral onze Android Nieuws app of iOS Nieuws app!

Het bericht Column: Lastige feestdagenvragen is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Onze eigen taal

Krijn Soeteman — Sun, 12 Dec 2021 11:02:00 +0000

Je eigen taal, een belangrijk onderdeel van je cultuur. Van hoe je de wereld beluistert en bekijkt tot hoe je dingen interpreteert en aanvoelt. Hoe je luistert naar discussies of hoe je ze leest. Waar je bepaalde subtiliteiten aanvoelt zoals wanneer iets ronduit grof of juist vriendelijk bedoeld is. Taal is meer dan een transactie tussen personen die praktisch is. Taal is mens zijn. Binnen de Nederlandstalige bitcoingemeenschap lezen en schrijven velen Engels. Dat is praktisch, zeker als het om zaken als programmeren of de technische specificaties gaat. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Als het gaat om bijvoorbeeld het wijzigen van bepaalde technische specificaties, dan kan het zelfs al zijn dat taal een rol speelt, juist omdat iemand iets anders kan interpreteren dan een ander. En ook binnen het Engels zelf bestaan vele soorten Engels. Mijn e-mailprogramma geeft bijvoorbeeld al vijf opties aan: Zuid Afrikaans, Verenigd Koninkrijk(s), Verenigde Staten(s), Canadees en Australisch. Iemand uit de VS begrijpt vaak de grappen van iemand uit de VK al niet. Inmiddels is er een soort van ‘international English’ waar alle mogelijke gevoeligheden uitgefilterd zijn. En eigenlijk ook alle woorden die ooit nuance aan zouden kunnen geven. Een heel praktisch ‘business English’, handig voor transacties, funest voor begrip. Veel bitcoin-influencers zijn van Amerikaanse origine. Of dat komt omdat zij meer entertaining zijn dan wij, weet ik niet. Ze hebben een enorm voordeel, ze spreken immers de lingua franca van een groot deel van de wereld. Gezellig twitteren in het Nederlands levert je misschien een paar honderd likes op als je geluk hebt, doe je dat in het Engels, dan is je bereik een stuk groter. Maar ik heb vaak een grondige hekel aan wat onze vrinden aan de andere kant van de oceaan twitteren. Ik voel me niet verwant aan hun denkbeelden. Ik ben niet opgegroeid in een tweestromenland qua politiek. Uit een nodeloos ingewikkeld klein werelddeel, daar kom ik vandaan. Daar woon ik en voel me soms Europeaan, soms EU-ingezetene, soms Randstedeling, soms Amsterdammer, Soms Nederlander. En soms misschien zelfs cosmopoliet, zij het een vrij provinciaalse versie daarvan. In al dat cosmopolitaans provincialisme kan ik heel veel dingen toch niet zo goed aan. Dat vrijheidsideaal zoals ik denk dat Amerikanen (waarbij ik doel op mensen uit de Verenigde Staten) dat nastreven is zo verschillend van waar ik me senang bij voel, dat ik zeker weet dat we dag en nacht verschillen. Zo zal ik vermoedelijk in de ogen van bepaalde nogal aanwezige twittertypes eerder een ‘marxist’ of ‘communist’ zijn dan sociaal-liberaal (of iets in die buurt). Niets in mij begrijpt iets van die stempels. Ik snap dat het vaak ook is om te trollen, om mensen uit hun tent te lokken en wat al niet meer, maar ik voel me er niet fijn bij. Het biedt mij geen enkel toekomstperspectief. En dat terwijl ik, en velen met mij, toch een bepaalde ’taak’ voor bitcoin de munt en bitcoin het netwerk weggelegd zien. Ik grap wel eens dat je een communistische heilstaat zou kunnen stichten bovenop bitcoin. Helemaal uitgewerkt heb ik het nooit, maar je zou het netwerk in ieder geval kunnen gebruiken als veilige basis voor je geldstelsel, zelfs als je dat met een sidechain zou doen. Zo ben ik best benieuwd wat het narratief in bijvoorbeeld Frankrijk of Duitsland is rond bitcoin. Uiteraard kom je soms teksten in het Engels tegen van Duitsers of Fransen of Spanjaarden of welk ander taalgebied dan ook. Maar hoe zit het in hun eigen taal? In Nederland hebben we best een grote groep actieve bitcoiners in verschillende telegramkanalen en daar voel ik vaak een heel ander verhaal dan de grote schreeuwers op ’t internet. Ondertussen heeft die laatste groep een veel grotere invloed op hoe niet-bitcoiners met Nederlands als taal naar bitcoin kijken dan de Nederlandstalige bitcoiners hebben. Vreemd eigenlijk. Het is wat dat betreft een heel rare situatie soms, eentje die volgens mij niet wenselijk is. Intussen sijpelen denkbeelden van Nederlandse of andere Europese bitcoiners wel door, maar zolang we dat prachtige netwerk niet beter embedden in onze taal, dan blijft het dweilen met de kraan open. Hoog tijd voor meer taligheid in onze gemeenschap, en dan bedoel ik dus niet meertaligheid. We spreken allemaal een aardig woordje Engels, maar het echte gesprek blijft daardoor ver weg. Krijn Soeteman is tech- en wetenschapsjournalist en volgt bitcoin al sinds lange tijd. Hij is onder meer te vinden op Twitter. Lees ook eerdere columns: Also read Column: Het mycelium Column: Toegankelijk betalen nog lang een illusie (voor de meesten) Als je denkt dat het versturen van beetje bitcoin gemakkelijk is Wil je op de hoogte blijven over alle ontwikkelingen? Kom dan eens langs in onze Telegram chat, en download ook vooral onze Android Nieuws app of iOS Nieuws app!

Het bericht Column: Onze eigen taal is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Als je denkt dat het versturen van beetje bitcoin gemakkelijk is

Krijn Soeteman — Sun, 05 Dec 2021 15:57:00 +0000

Een oudere heer belde me onlangs. Via WhatsApp, dat dan weer wel. We hadden eerder contact gehad over het aankopen van bitcoin rond de tijd dat walletadresverificatie net ingevoerd was, inmiddels een kleine twee jaar geleden. Hĳ had mĳn boek gelezen en was overtuigd van de waarde van bitcoin. Als iemand uit de oude zakenwereld zelf tot die conclusie komt, dan luister je extra goed, vooral naar wat hun redenen zijn ineens toch interesse te hebben in die voor velen zo ongrijpbare wereld. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Alles van belang rond bitcoin uit mijn boek had hij aangetekend in een schriftje vol leesbare hanenpoten. Hij was inmiddels vermoedelijk beter ingelezen in de economische motieven om een belang in bitcoin te willen hebben dan ik toentertijd. Zijn conclusie was dat de ‘gewone ‘economie bizar oververhit is en dat daar iets mee moet. Bitcoin leek een duidelĳke uitweg, of in ieder geval een goede hedge tegen wat er aan de hand is. Ondanks al zijn kennis, was de stap om te kopen er één te ver. “Zo moeilĳk is het niet”, zei ik. “U neemt een bitcoinwallet, maakt een account bij een broker aan en na wat simpel kopieer-en-plakwerk van het bitcoinadres ben je zo klaar.” Lang verhaal kort: nee, dat is zo makkelĳk niet. De eis om een identiteitskaart te koppelen was dus net ingegaan en iets simpels als een beetje goede foto daarvan maken bleek al een uitdaging. Eerst een app downloaden (we gebruikten Bitonic) voor je ID bleek al lastiger dan je denkt. “Nee, die app is alleen voor de identiteitscontrole, niet voor de bitcoins zelf.” “Ah, oké, ja.” Er is een hele reeks stappen om bitcoins te kunnen bemachtigen die allemaal op zich niet moeilĳk lĳken, maar in een opeenvolgende reeks toch last kunnen zijn. Zeker als dan iets niet direct werkt. Of, nog simpeler, als instructies slecht leesbaar zijn: het ziet er mooi uit op het scherm, die grijze letters tegen een lichtgrijze achtergrond, maar ze zijn niet bedoeld voor ogen van boven de 35. Dan zĳn we nog niet bĳ de eigen wallet en het kopiëren van een adres. En het bizarre fenomeen dat mensen die Windows al gebruiken sinds versie 3.11 ook op internet overal op dubbelklikken. Uiteindelĳk na veel vĳven en zessen toch gelukt. Het veilig opslaan van een seed is dan misschien de meest simpele actie bij mensen met kluizen en brandkasten… Terug naar de WhatsApp-call. Het beleggersbloed (of gokkersbloed) wilde graag wat speculeren en spelen op Binance. Het account was al aangemaakt in de tijd dat fiatbetalingen uit Nederland nog doorkwamen. Dat werkt nu niet meer. Na duizend-en-een keer uitgelegd te hebben dat het gros van altcoins terecht het stempel ‘shitcoin’ dragen, zei ik: je kunt natuurlijk ook gewoon een klein plukje bitcoin kopen bij een Nederlandse broker, die overmaken naar je eigen wallet en die dan storten op het bitconiontvangstadres van je account op Binance. Eitje. Toch? Nee. Dat is geen eitje. Nee, je wallet staat niet op internet bij electrum.org, maar op de eigen computer. Nee, tenzij je een nieuwe computer hebt of de boel geformatteerd, zou de wallet nog op de computer moeten staan. Ah, ja, gevonden. Gelukt, deze keer dan. Het riedeltje is altijd: als je je seed nog maar hebt, maar weet ik over 30 jaar nog hoe en wat? Vermoedelijk wel, althans: ik weet heel goed hoe het nú moet, een handigheid die ik waarschijnlijk niet verleer, tenzij dementie toeslaat. Maar over 30 jaar? Krijn Soeteman is tech- en wetenschapsjournalist en volgt bitcoin al sinds lange tijd. Hij is onder meer te vinden op Twitter. Lees ook eerdere columns: Also read Column: Een lichtende toekomst Column: Het mycelium Column: Toegankelijk betalen nog lang een illusie (voor de meesten)

Het bericht Als je denkt dat het versturen van beetje bitcoin gemakkelijk is is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Toegankelijk betalen nog lang een illusie (voor de meesten)

Krijn Soeteman — Sun, 28 Nov 2021 15:58:00 +0000

Was betalen op het internet maar net zo makkelijk als een bitcoinbetaling, artikel nummer zoveel. Tja, het blijft ook gewoon terugkomen. Toch is het soms niet zo gek even goed te kijken waar het nou precies om gaat. Laten we een recent voorval nemen van afgelopen week. Het begint als volgt: Twitter. Artikeltje, interessant. Klik. Dagblad van het Noorden. Klik-ongelofelijk-irritante-cookiemuur-weg-waar-je-eerst-alles-per-stuk-moet-uitklikken. Scroll. Na eerste alinea enorme foto en dan. Block. Popup: “Dit PREMIUM artikel verder lezen? Lees nu PREMIUM vanaf €0,81 per week. Je krijgt dan onbeperkt toegang tot al onze artikelen (ook via onze app), video’s, columns, podcasts en meer. Bekijk nu de aanbieding.” Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Ok, Klik. “1. Vul je gegevens in. Aanhef. De heer, Mevrouw. Voornaam. Tussenvoegsel. Achternaam. Geboortedatum dd/mm/jjjj. Postcode. Huisnummer. Toevoeging. E-mailadres. E-mailadres nogmaals. Telefoonnummer. Rekeningnummer IBAN. [ ] Ik ben akkoord met de actievoorwaarden en abonnementsvoorwaarden. [ ] Ja, ik ontvang graag de dagelijkse ochtendnieuwsbrief van Dagblad van het Noorden.” Laat maar. Ik ben zelf journalist en mijn vakbroeders en ik vragen ons met regelmaat af hoe je nou nog een beetje een fatsoenlijk inkomen bij elkaar kunt harken als freelancer. Dus ja, iets neerleggen voor journalistiek lijkt me niet meer dan logisch. Maar hoe? Het is best fijn dat er ook heel veel dingen gemaakt worden die je niet per se zou lezen als je er direct voor moet betalen. Zo vind ik de achterpagina van kranten vaak leuk: gekke rare dingetjes waar ik per stuk niet voor zou betalen. Fijn dat dit collectief wel kan. En daarom heb ik een krantenabonnement. Één. Zaterdagkrant op papier, rest digitaal. Het Dagblad van het Noorden had ik, nou ja, het Mediahuis dan, best een eurootje gegund om een stukje te lezen. Als je dan toevallig ook de krant (of website, mij om het even) van die dag kunt lezen, prima. Dan lees ik net als vrouger weer eens het Dagblad van het Noorden, alsof je het in de kiosk haalt met een paar losse eurootjes. Maar nee, ik hoef en wil daar gewoon geen abonnement op. Kan dat niet beter dan? Waarom is er niet gewoon een optie om een one-time-click-and-buy te doen? Dat vindt vast iemand hoog in de boom idioot, maar het zou zo makkelijk zijn. Initiatieven als Blendle faalden omdat ze niet alles aan konden bieden en moesten op zoek naar nieuwe verdienmodellen. Niet getreurd, er is een mooie bitcoingemeenschap in Nederland. In de LightningNL-groep op Telegram dit probleem voorgelegd, of eigenlijk een vraag: is er ergens een goeie showcase of een proof-of-concept hoe je makkelijk een artikel (tijdelijk) kunt kopen met een web token of iets dergelijks? Uiteraard zorgde dat al snel voor reacties, maar alles is nog net wat te niche, ook in hoe het eruit ziet. Een van de voorbeelden die genoemd werd is bijvoorbeeld lightninglogin.live. Ziet er best vet uit en is voor de goed ingevoerde Lightning-adept ook heel helder, maar voor anderen? Er staat een grote button in een verder geheel zwart scherm: “Login with Lightning” en daaronder “Don’t have a wallet? Try Breez or Phoenix or one of the wallets listed here” en dan “What is this? It’s LNURL-auth. Learn more here”. Al best intimiderend voor niet-ingevoerden. Als je op die loginbutton klikt, gebeuren er allerlei dingen die voor ons heel helder zijn, maar anderen vooral aan coronascanapps zal doen laten denken, namelijk een grote QR-code. Een goed uitgewerkt voorbeeld is nog niet eens om anderen ertoe te bewegen om nu dan ook dit soort dingen aan te bieden met Lightning, maar om te laten zien hoe praktisch het kan zijn. Hoe gemakkelijk en snel. En vooral: hoe het zo goed voldoet aan alles waar nu zoveel problemen mee zijn. Je verliest niet je privacy als je met een anoniem webtoken een website (tijdelijk) kunt lezen als dat met LN betaald is, om maar een voorbeeld te noemen. Aan de andere kant: het is allemaal nog best bèta. Het werkt weer niet met alle wallets want niet alle wallets ondersteunen het al. Toch zou het fijn zijn als er een proof-of-concept zou zijn die meer lijkt op wat we nu tegenkomen. Bijvoorbeeld zo’n krantenpagina: twee opties naast elkaar, de een met zo’n lap tekst waar je je hele doopceel moet invullen (wat niemand doet) en de ander met slechts een heel simpele QR-code, scannen, en gaan. Het zou natuurlijk heel mooi zijn als zoiets ertoe leidt dat mensen-hoog-in-de-boom zouden denken: ah, hier ga ik ontwikkelaarscapaciteit aan besteden! En dan is het gewoon een kwestie van gaan, toch? Krijn Soeteman is tech- en wetenschapsjournalist en volgt bitcoin al sinds lange tijd. Hij is onder meer te vinden op Twitter. Lees ook eerdere columns: Also read Column: Over de cryptogekte Column: Een lichtende toekomst Column: Het mycelium

Het bericht Column: Toegankelijk betalen nog lang een illusie (voor de meesten) is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Het mycelium

Krijn Soeteman — Sun, 21 Nov 2021 15:40:00 +0000

De verschrikkelijkste tijd van het jaar staat weer voor de deur. Sint, Kerst, Oud en Nieuw. Een maand van ongewild te veel eten en drinken. Zelfs als je dacht dat het wel meeviel. Een maand van geestversmallende middelen, agressie op straat en dat soort dingen. Er is een lichtpuntje: na zo’n twee maanden is het ook weer over. Voor een feest dat niet doorging verplaatste ik naar mijn oude studentenstad Groningen. Met of zonder sluitingstijden: de gewoontes veranderen daar niet snel. Het zorgde er in ieder geval voor dat ik voor het eerst sinds februari 2020 mijn Cinevillepas weer eens gebruikt heb voor de hoognodige filmcultuur, niet onverdienstelijk in het interessante Groninger Forum. Omdat ik vooral behoefte had aan zitten en een verder donkere omgeving, maakte de film me niet uit. Half twaalf ’s ochtends en de film Descending the Mountain draaide. Prima. Deze film gaat over geestverruimende middelen en rakelt daarbij uiteraard de geschiedenis op wanneer de oorlog aan die substanties werd verklaard door Richard Nixon, in 1971 helaas president van het toen machtigste land ter wereld. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Wat heeft dat feest-dat-niet-doorging nou te maken met die door mij zo gehate ‘feestmaand’? Het zit in het woord ‘geestversmallend’ tegenover ‘geestverruimend’. Kunnen en durven denken over barrières heen. Blijer zijn met minder of ándere dingen dan louter een overdaad aan ongebruikte troep in een propvolle kast en een vervette lever. De film zette me aan het denken. In de voorzienigheid geloof ik niet, maar soms is het wel fijn om bepaalde, op het eerste gezicht misschien onlogische, verbanden te leggen. Niet omdat ze waar zijn of onwaar, maar om creatiever te worden. Dingen in een ander perspectief te kunnen plaatsen. Waarom doen we de dingen die we doen? Paddo’s, de vruchtlichamen van hele ondergrondse netwerken of het mycelium. Niet voor niets de naam van een van de oudste bitcoinbewaarportemonnees op Android-telefoons. Verbindingen zonder weerga tussen alle mensen op de wereld met behulp van een niet te stoppen netwerk. Bitcoin dus. Prachtig. Over de richting die het project is ingeslagen hoeven we het nu verder niet te hebben. Wel over de opvallende interesse in psychedelica, zoals LSD, die voortkomen uit paddenstoelen. Op Netflix staat ook een film over paddenstoelen, Fantastic Fungi, alsof de sporen van deze aparte organismen tegelijk op meerdere plekken voet aan de grond kregen de afgelopen jaren. Ook Star Trek is tegenwoordig helemaal verwikkeld in spore drives. Het zaadje in de vorm van een spore is in ieder geval in mijn hoofd geplant. Grappig ook als je bedenkt dat Silk Road, naast dingen die ik als écht fout beschouw, ook een belangrijke spil was in het netwerk van het aan- en verkopen van geestverruimende middelen. Al die op het eerste gezicht niet verbonden zaken gaven me wel een soort van hoop. Hoop op een andere wereld waarin meer interessant is dan miljonair worden. Dat laatste lijkt vooral te zorgen voor mensen die zichzelf opsluiten in bewaakte compounds en angstig in het leven staan… Soms lijkt bitcoin zelf op paddenstoelen, het netwerk is gebouwd om extreem goed bestand te zijn tegen allerlei aanvallen, het vruchtlichaam, de bitcoinmuntjes, vliegen zo probleemloos overal uit zonder tegengehouden te kunnen worden binnen het digitale domein. Misschien kun je ze zelfs beter met de sporenzakjes van het vruchtlichaam. Bitcoin is wat dat betreft al een soort van geestverruimend. Het zou nog fijner zijn als meer mensen dan onze relatief kleine community dat ook doorkrijgen. Maar ja, misschien gaat het wel als met de paddo’s: eerst verbied je het totdat steeds meer mensen doorkrijgen dat het toch anders in elkaar zit dan de meneren (en enkele mevrouwen) in (mantel)pakken ons constant proberen te doen geloven. Misschien dat we dan ook de feestdagen eens wat over het jaar kunnen verdelen zodat er wat lucht overblijft om bij te komen… Krijn Soeteman is tech- en wetenschapsjournalist en volgt bitcoin al sinds lange tijd. Hij is onder meer te vinden op Twitter. Lees ook eerdere columns: Also read Column: Over de cryptogekte Column: Lightning door het dak Column: Een lichtende toekomst

Het bericht Column: Het mycelium is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Een lichtende toekomst

Krijn Soeteman — Sun, 14 Nov 2021 14:30:00 +0000

Afgelopen vrijdagavond voltrok zich in TivoliVredenburgt een schouwspel voor mijn ogen bedacht door iemand beïnvloed door synestheten, mensen die kleuren zien bij geluid en soms ook geluid horen bij kleuren. Het was een werk met een volledige orkestbezetting vervolmaakt met een lichtorgel. Het lijkt wel een soort ambilight, grapte ik bij aanvang van het stuk. Het stuk ‘Prométhée, le poème du feu’ schreef Aleksandr Skrjabin in 1911, 110 jaar geleden. Het was een interessante tijd waarin ontzettend veel technische vernieuwingen het leven in korte tijd sterk veranderden, van water- en de eerste gasnetten en uiteraard elektriciteit voor de massa. De gloeilamp, uitgevonden midden jaren 70 van de negentiende eeuw, was praktisch nog niet eens ‘klaar’ aangezien de toepassing van wolfraam als gloeidraad pas in 1910 werd bedacht. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Toch bedacht deze Rus Skrjabin een muziekstuk met gekleurd licht. Hij componeerde zelfs de ‘noten’ voor het lichtorgel, zonder dat hij dit technisch op dat moment ooit zou hebben kunnen uitvoeren. De noten zelf zijn gewoon speelbaar op een pianootje. Hoe simpel kan het zijn? Een beetje klusser kan dit nu zelf wel bouwen met een Raspberry Pi, een oud elektrisch pianootje en een schare ledlampen die van kleur kunnen veranderen. In Skrjabins tijd kon dat in ieder geval niet. Hij woonde overigens niet in Rusland toen hij dit allemaal voor ogen zag. Misschien zou je hem zelfs kunnen vergelijken met een ‘digital nomad’ van nu: hij reisde met behulp van een rijke mecenas door Zwitserland, Italië, Frankrijk, België en de Verenigde Staten. Een reis, wonen op andere plekken, zal zeker bijgedragen hebben aan bepaalde nieuwe ideeën voor de componist. Ideeën die zelfs toen in feite onuitvoerbaar waren. Het deed me sterk denken aan onze tijd. Uiteraard is het makkelijk parallellen te verzinnen als ze je uitkomen. Het gaat er ook niet om of deze man zelf echt synestheet was, vermoedelijk niet, maar om mijn gevoel bij het stuk zelf, de projectie van onze tijd op wat ik daar meemaakte. Bombastisch, groots, overweldigend en dan ook nog het hele kleurenspectrum erbij dat steeds een stukje interessanter werd. De noodzaak voor de kunsten in de breedste zin van het woord om zaken een stap verder te brengen. Cultuur om het een plaats te geven, om het in te bedden. Zonder al die zaken is licht maar licht en vooral praktisch. GPU’s zouden nooit zo snel zijn doorontwikkeld als de vraag er niet was om onze computerspellen nog mooier en realistischer op het scherm te tonen. En later bleken die dingen heel praktisch voor andere zaken, zoals het minen van je favoriete muntje. Het een maakt het ander mogelijk. Dingen die je niet van te voren had kunnen bedenken. Nu is dat voor bitcoin de introductie van Taproot. Segwit maakte al veel nieuws mogelijk, maar dit is de opmaat naar onbekende mogelijkheden. Dingen waar nog niemand direct aan gedacht heeft om ze te bouwen. En dat allemaal geworteld in de bitcoinblockchain. Tja, wat een beetje licht in duisternis al wel niet kan oproepen aan gedachten. Also read Column: Twijfel Column: Over de cryptogekte Column: Lightning door het dak

Het bericht Column: Een lichtende toekomst is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Over de cryptogekte

Krijn Soeteman — Sun, 07 Nov 2021 10:43:00 +0000

‘Schepsel dat zich inz. door zijn rede en zijn taal van de dieren onderscheidt’ schrijft de Van Dale in de 1993-uitgave over ons. De online editie stelt zelfs dat de mens het ‘hoogst begaafde wezen op aarde’ is. Dat valt soms lastig te rijmen met de inmiddels weer snel om zich heen grijpende cryptogekte. De meesten hebben geen idee van mijn achtergrond en beginnen een verhaal over munt X of Y. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! Over het algemeen laat ik ze even doorpraten, stel een paar korte vragen en zoals eigenlijk altijd hebben ze geen idee. Echt nul komma nul. Een vriendje zei dit, een bekende persoon zei dat of alleen al het feit dat muntje Z ook op een bekend handelsplatform staat, is al genoeg om een toekomst te zien met alleen maar gouden bergen. Het virus is zo hardnekkig dat blijkbaar iedereen er eerst aan blootgesteld moet zijn willen ze enige immuniteit vertonen tegen de sprookjes die over ze uitgestrooid worden. En dat terwijl het vaccin vrij simpel is: bestudeer eerst eens waar het allemaal mee begon en waarom die basis anders is dan het gros aan tokens die prijken op ranglijsten waarmee iedereen zich rijk rekent met de kennis van gister. De slangenolieverkopers van weleer zijn niet veel anders dan de slimme typetjes die je nu aan allerlei opvallende hondenrassen willen krijgen. Zij hebben het heel goed door hoe de systemen werken en vooral hoe de psyche van de mens werkt. Wervende teksten, prachtige oplossingen die niet bestaan en een zekere winst. Het is bijna lachwekkend met welk een vertoon van superioriteit sommigen oreren over ‘hun’ projecten waar ze al die andere wel even mee weg zullen vagen. Maar ja, geef ze eens ongelijk als Twitter weer volstaat met een gebeurtenis die niets met kennis of kunde te maken heeft maar alleen met geluk. Ja, ik heb het over die 8000 dollar die iemand ooit stak in een hondentoken en daar nu een ruime 5 miljard van maakte. In dollars omgerekend dan. Niet dat het veel boeit, want als dat adres ooit ook maar 1 muntje verkoopt, stort alles natuurlijk in. Dat staat al in de sterren geschreven. Helaas zorgt het er wel weer voor dat je weer appjes krijgt van ‘wat moet ik nou kopen?’ van de mensen die wel weten dat ik al wat langer meeloop. Nee, ik ben geen bitcoinmaximalist. Ik hou van meerdere smaken. Echt hoor, ik zie op andere vlakken best ruimte voor tokens met allerlei eigenschappen. Maar dat betekent niet dat ik ze ook economisch zinvolle eigenschappen meegeef. Het is niet te begrijpen waarom zoveel van die vage projecten überhaupt een token nodig hebben. Ja, dan krijg je een vaag verhaal over de tokenomics zonder dat ooit duidelijk wordt wat die token moet gaan doen. ‘Ja, het levert investeringen voor bedrijven op met een burnrate en na de burn komt er een koffiebrander en dan krijg je dat die via de achterkant van de geleveragede linksomdraaiende tokencentrifuge met een dubbele flikflak…’ Om af te sluiten met een altijd stijgende grafiek met winsten in de toekomst. Na de onbegrijpelijke brij komt steevast een lijstje met belangrijk klinkende namen van ‘investeerders die al tientallen jaren hun sporen verdiend hebben met het managen van heel grote miljoenenbedrijven waar we hier even niet de naam van noemen want de man of vrouw die hier staat heeft echt geen idee dat we zijn of haar merites misbruiken om jou te verleiden ons Meer Geld te geven voor ons FanTaStische project’ En daar trappen dan al die mensen in. En ja, ook velen die nu voornamelijk ‘in bitcoin’ zitten trapten hier eerder in. Wij kunnen dan ook niet veel meer doen dan: neem ze mee aan de hand. Luister belangstellend naar hun verhalen en laat ze zelf de logica achter hun projecten vinden. Laat ze zelf eens uitzoeken wat er überhaupt op hun prachtige blokketen gebeurt. Waarschijnlijk niets. ‘inz.’ staat overigens voor ‘inzonderheid’. Dus de mens onderscheidt zich inzonderheid van dieren door zijn rede en taal. Tja, terwijl de vergelijking met een stelletje makke schapen zich makkelijk laat maken… Krijn Soeteman is tech- en wetenschapsjournalist en volgt bitcoin al sinds lange tijd. Hij is onder meer te vinden op Twitter. Lees ook eerdere columns: Also read Column: Geld, wat is het eigenlijk? Column: Journalisten en bitcoin Column: Lightning door het dak Wil je op de hoogte blijven over alle ontwikkelingen? Kom dan eens langs in onze Telegram chat, en download ook vooral onze Android Nieuws app of iOS Nieuws app!

Het bericht Column: Over de cryptogekte is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.

Column: Lightning door het dak

Krijn Soeteman — Sun, 31 Oct 2021 10:42:00 +0000

Af en toe zijn er lichtpuntjes in het land die vol in de aandacht staan. Als de bliksem verspreidt het nieuws zich in alle uithoeken van het land, tot Koffietijd aan toe. De ene keer is het een borrel, de andere keer een boeklancering. Dat laatste zorgde in ieder geval weer voor rokende servers van Bitkassa en een mooie koerswinst van de boekhandel waar het allemaal plaatsvond. Plaats van handeling: Hilversum, einde middag in boekhandel Voorhoeve middenin de winkelstraat. Publiek: vooral veel mannen. Heel veel mannen, een enkele vrouw, wat jong grut en nog wat kleurrijker publiek. Koop gemakkelijk en snel Bitcoin bij Bitvavo. Ga aan de slag en betaal geen handelskosten voor je eerste aankoop tot €1.000 ! De zaak stond goed vol. Bij binnenkomst was de corona-qr-code verplicht, maar als je zei dat je voor de winkel kwam, maakte het allemaal niet uit. Je kreeg dan alleen geen muntje voor een versnapering. Een feest der herkenning voor zij die al langer meelopen in deze wereld en vermoedelijk een feest van herkenning voor de nieuwe lichting. Leuk, we mogen in lichtingen praten, alsof je ergens lid bent. ‘Welk jaar begon jij?’ ‘2017’ Begripvolle blikken, herkenning. Het gevoel van berusting achteraf en al een keer de achtbaan meegemaakt hebben. Saamhorigheidsgevoel vraagt om gedeelde smart. ‘En jij?’ ‘2011’ Blikken van ongeloof, bewondering. De vraag die op ieders lippen brandt: is ie nou dan heel rijk? Zo ziet ie er toch niet uit. ‘Alles kwijtgeraakt tussendoor hoor’, vervolgt de man snel. Berusting. Iedereen maakt het mee, verlies van de begeerde muntjes. Door een stommiteit? Een gehackte beurs? Ligt ergens een harddisk met een wallet.dat-bestand weg te rotten? Daar gaat het nu verder niet over. Het gaat om een boek, ‘Ons geld is stuk’. Een tweede ronde bier is inmiddels onderweg en het spreekgestoelte wordt bestegen. Een woordje van de boekhandelaar, daarna coauteur Bert Slagter die zalvende woorden van de boekenkansel spreekt en de uitgever die nog een mooie duit in het zakje doet. Vervolgens een run op alle vier de kassa’s waar velen de mobiel tevoorschijn halen om wallets vol met satoshizakjes leeg te schudden op de virtuele toonbanken van de QR-codes. De zaak blijkt wel een redelijke kooi van Faraday en de 4- en 5g-signalen dringen slechts mondjesmaat door wat de snelheid van het lightningnetwerk dan weer niet ten goede komt. Maar men is enthousiast, het is immers de eigen parochie. Haast is even niet nodig. Het boek had ik al besteld, dus twee boeken is wat onnodig. Dan maar de nieuwe Asterix, die hoort tenslotte ook bij de verzameling. 6,95 euro in sats afgetikt aan de kassa. Het blijft gewoon leuk om te doen, betalen met die dingen. Een stripboek rijker en gelukkig weer veel mensen even kort gezien die al veel te lang niet gezien waren, keerde ik weer huiswaarts. Wel even direct de afgerekende satjes weer bijgestort, want voor je het weet heb je daar over enkele jaren weer spijt van. Op naar het volgende satsfestijn! Krijn Soeteman is tech- en wetenschapsjournalist en volgt bitcoin al sinds lange tijd. Hij is onder meer te vinden op Twitter. Lees ook eerdere columns: Also read Column: Definitiekwesties Column: Geld, wat is het eigenlijk? Column: Journalisten en bitcoin Wil je op de hoogte blijven over alle ontwikkelingen? Kom dan eens langs in onze Telegram chat, en download ook vooral onze Android Nieuws app of iOS Nieuws app!

Het bericht Column: Lightning door het dak is geschreven door Krijn Soeteman en verscheen als eerst op Bitcoinmagazine.nl.