392
Het Bitcoin Policy Institute heeft zich gevoegd in een rechtszaak die de zelfbewaring van Bitcoin fundamenteel kan bedreigen. Een New Yorkse rechtbank buigt zich over een wet die langdurig inactieve wallets als verlaten eigendom zou kunnen aanmerken – met potentieel 3,7 miljoen BTC ter waarde van honderden miljarden dollars op het spel.
Wat speelt er in New York?
Een pseudonieme eiser genaamd ‘Noah Doe’ heeft via twee Wyoming-entiteiten een rechtszaak aangespannen op basis van artikel 7-B van de New Yorkse Personal Property Law – de zogenoemde gevonden voorwerpen-wet. De claim richt zich op 39.069 Bitcoin-adressen met naar schatting 3,7 miljoen BTC, een bedrag dat bij het indienen van de klacht in maart 2026 werd gewaardeerd op tussen de 237 en 293 miljard dollar.
De eisers betogen dat het versturen van OP_RETURN-berichten op de blockchain, gecombineerd met 90 dagen stilte van de wallethouders, juridisch voldoende bewijs vormt voor abandonment – ofwel eigendomsverlating. De lijst met doelwitten bevat Satoshi-era wallets en adressen die eerder verschenen in de 2025 ‘dusting’-campagne.
Volgens rechtbankverslagen heeft de New York Supreme Court de zaak voorlopig stilgelegd en een verstek-vonnis geblokkeerd. Een belangrijke zitting staat gepland voor 14 juli. Opmerkelijk: minstens 31 van de aangevochten adressen hebben coins verplaatst nà het indienen van de klacht, wat de abandonment-theorie direct ondergraaft.

Bitcoin Policy Institute treedt toe als interveniënt
Het Bitcoin Policy Institute heeft zich als interveniënt in de zaak gevoegd, met als doel precedentvorming te voorkomen die zelfbewaring van Bitcoin juridisch kwetsbaar maakt. Beleidsdenktanks en juridische analisten beschouwen de zaak als een testcase voor de vraag of traditionele verlaten-eigendom-regels van toepassing kunnen zijn op zelfbewaarde digitale activa.
Volgens juridische analisten verschilt walletinactiviteit fundamenteel van eigendomsverlating: Bitcoin is by design ontworpen voor langetermijnbewaring, en het bezit van private keys – niet on-chain activiteit – definieert eigendom. De eisers beschikken in dit geval over geen enkele private key tot de aangevochten wallets.
Onderzoek van Galaxy Digital onderschrijft dat standpunt: de claim is juridisch onuitvoerbaar zolang de eisers geen toegang hebben tot de private keys. Galaxy Digital wijst er ook op dat de selectie van wallets sterk overlapt met adressen uit de 2025 dusting-campagne, wat vragen oproept over de grondslag van de claim.
Bredere implicaties voor zelfbewaring en de markt
De zaak raakt rechtstreeks aan een kernprincipe van Bitcoin: de strategie van langetermijn HODLen en zelfbewaring is de reden waarom miljoenen houders bewust kiezen voor eigen custody boven exchange-opslag. Een rechterlijke uitspraak die inactiviteit gelijkstelt aan eigendomsverlating zou dat fundament ondermijnen.
Tegelijkertijd verschilt de bestaande New Yorkse Abandoned Property Law §1319 – die al van toepassing is op ‘unclaimed virtual currency’ bij custodians na vijf jaar inactiviteit – wezenlijk van wat de eisers nastreven. Die wet richt zich op gecustodied vermogen bij gereguleerde partijen, niet op zelfbewaarde wallets. De huidige rechtszaak probeert dat onderscheid te wissen via een omweg langs de lost-and-found-wetgeving.
Advocaten en beleidsdenktanks waarschuwen dat een gunstige uitspraak voor de eisers het vertrouwen in langetermijnbewaring kan schaden en vergelijkbare claims in andere jurisdicties kan inspireren.
De zitting van 14 juli bepaalt of de zaak op technische gronden wordt afgewezen of uitgroeit tot een bredere strijd over hoe New Yorkse eigendomswetgeving van toepassing is op zelfbewaarde Bitcoin. Voor de sector is de inzet helder: wordt dit gevecht verloren, dan staat de rechtstitel van elke inactieve wallet ter discussie.




